|
CIRCUS WEB
RECENSIES 2008
| |
|

Algemeen Dagblad 25 augustus 2008
|
| |
|
Verslag Circus Bavaria, Terborg 19 juli 2008
foto's en tekst Kevin van Geet
Op het grasveld aan de Willem Alexanderstraat staat Circus Bavaria, het circus van Bart de Vrind. Normaal gesproken met een redelijk uitgebreid wagenpark, nu het tegenovergestelde. De Candy-shop dient tevens als kassa, de aggregaatwagen is vervangen door een losse aggregaat op een aanhanger en ook de materiaal- en middenbouw wagen zijn er niet bij. Dit komt omdat de tent van Bavaria in dusdanig slechte staat verkeert, dat er besloten is met de rode tent en tribune van Circus Harlekino te reizen.

De show is er zeker niet minder op. De familie Quaiser uit Duitsland vult een groot deel van de zeven kwartier durende show.
De voorstelling begint iets over drie na een voorwoord door directeur en spreekstalmeester Bart de Vrind. De loge zit bijna vol en op de tribune zitten ook aardig wat mensen.
Het materiaal voor de eerste act staat al opgesteld. Beatrice de Choussa presenteert haar kunsten op de strakke draad. Ze balanceert zelfs op een ladder die met een poot op de draad staat. Een prima act van hoog niveau.
De vaste bezoekers van Bavaria kennen deze act al, maar voor de nieuwe bezoekers en vooral voor kinderen erg leuk. Bart laat zien wat zijn apporteerpaardje Andy in petto heeft. Hij brengt de krant, plukt bloemen en na een paar keer proberen lukt het Andy ook om met een ballon op zijn hoofd balancerend een rondje te lopen door de piste.
Clown Cuba komt meerdere malen in de voorstelling voorbij en laat jong en oud genieten van zijn kunsten met onder andere een stoelbalans. Ook weet hij met een slimme actie twee vogels tegelijk uit de lucht te schieten.
Weer zien we Ron en Beatrice als Laus en Bommel met een komisch strapatennummer. Veel vertrouwen in elkaar en kracht is hierbij noodzakelijk. Ze staan bij elkaar in de schouders, maken salto’s en ze zijn elkaar steeds te slim af.
Ook de twee pony’s zijn gedresseerd en worden gepresenteerd door Ron
Quaiser. Geen geklap met de zweep, maar slechts wat rustige commando’s. De pony’s draven in de piste langs elkaar heen en draaien mooie figuren.
Het is tijd voor de pauze waarin men drank, snoep, chips, suikerspinnen en natuurlijk popcorn kan kopen. De kinderen kunnen pony rijden. De benodigdheden voor de volgende act staan al opgesteld.
Dit maal zien we geitjes, die afwisselend worden gepresenteerd door mevr. de Vrind of door kleindochter
Ramona. Dit keer door Ramona. De geitjes balanceren, draaien pirouettes op een balk en springen van de ene kant naar de andere. Leuk om te weten: de geitjes zijn vernoemd naar de kleinkinderen. Uiteindelijk komt er ook een lama bij, zijn rug wordt door de geitjes gebruikt om op te staan en verder te kunnen springen naar het andere plateau. De lama wordt al ingeleerd zodat deze wellicht volgend jaar een grotere inbreng heeft in de show.
De afwas drogen was nog nooit zo leuk als bij de familie Quaiser. Ron lukt het met borden te jongleren en uiteindelijk tien borden te laten draaien op stokjes, waar zijn vrouw niet zo’n fan van is.
Kleindochter Ramona komt weer in de piste, dit keer met een hoelahoep nummer. Nog geen super act, maar het begin is er!
Uiteindelijk weer Ron Quaisar met zes pony’s. Deze zijn zeer goed afgericht en maken bijna geen fouten. Ze lopen mooie figuren, knielen en steigeren. Een prima afsluiter van deze leuke voorstelling.
Klik
hier voor meer foto's van Kevin van Geet |
| |
|
Circus
Witova, voor kinderen van 3 tot 83
foto's en
tekst: Joop v/d Lei
In het kader van hun zomertournee 2008 stond circus Witova opgesteld op een mooi grasveld van camping ‘t Hout in het regenachtige
Bakkeveen. Zoals we gewend zijn van Witova stond de tent en het materiaal er weer fantastisch bij, gewoon een plaatje om te zien.
Harm en Dini Witteveen en medewerkers weten dat de eerste indruk vaak blijft hangen bij de bezoekers en dat ze dan sneller geneigd zijn om ook eens binnen te kijken.
Op dinsdagavond werd de voorstelling goed bezocht door opa’s, oma’s, vaders en moeders met hun kinderen en kleinkinderen. Om zeven uur begon de voorstelling. Als eerste verwelkomde spreekstalmeester Dini Witteveen het geachte publiek waarna de show kon beginnen.

In de circusshow van anderhalf uur kwamen achtereenvolgens voorbij:
• Een westernshow met lasso’s linedancing en acrobatiek
• De bokjes Hector en Malot, gepresenteerd door Gustafo en Jasper.
• Jasper met een Alpaca (een soort lama)
• Dini Witteveen met haar hondje Wolfie, hij was eerder al te zien in een musical.
• Harm Witteveen clown Carlo met een leuke reprise
• Joselin met haar loopeenden, wel bekend van circus Herman Renz.
• Als laatste voor de pauze duo Future bestaande uit Jasper van der Meulen en Marlies
Leenhouts, die een jongleer en diabolonummer brachten met o.a. brandende fakkels.
In de pauze gelegenheid om souvenirs te kopen en wat te eten en te drinken.
• Na de pauze pony Max gepresenteerd door Dini met een eenvoudige dressuur. Max had deze avond duidelijk meer zin in het lekkere gras in de piste dan om zijn kunstje te vertonen.
• Daarna was het tijd voor een komisch intermezzo door Martijn en Marlies met 2 bladharken, een act waarbij Marlies plaatsnam in een klikobak en er 10 bladharken in werden gestoken. Je ziet dit nummer wel vaker maar dan met zwaarden.
• Een van de leukste nummers van Witova was nu aan de beurt: Jasper lopende op lange stelten en Marlies als marionet, heel apart om te zien, gewoon goed gevonden.
• Als laatste kwam clown Carlo in de piste met het gettoblaster muzieknummer, altijd leuk om te zien en vooral de kinderen genoten zichtbaar van de fratsen van Carlo.
Ja, en voor dat je het weet is het alweer zo ver dat de artiesten met een finale afscheid nemen van het publiek.
Het mooie van Witova is dat jonge artiesten ervaring kunnen opdoen, je leert het vak in alle facetten. Dat is Harm en Dini wel toevertrouwd. Verder zijn de vele dieren bij Witova leuk voor het jeugdige publiek en ze steken er ook nog wat van op.
Daarom…. is Witova in de buurt ga dan eens kijken met je kinderen en kleinkinderen en geniet van de circussfeer.
Meer
foto's op
onze fotosite |
| |
|
Marjan
Berk bij Herman Renz
De bekende columniste
Marjan Berk was met haar kleinkinderen bij Herman Renz. Met kennis van
zaken deed zij daar op haar eigen wijze verslag van.
Lees
haar column op
ons forum |
| |
|
Circus
Althoff, boeiend van begin tot eind
door
Joop van der Lei |
“Burgers boeren en buitenlui, komt dat zien”. Dat was vroeger de slogan op markten en kermissen. Dit geldt zeker voor de show “Wild and West”, het thema van Althoff voor 2008.
Circus Althoff stond dit keer in Alkmaar achter de wielerbaan op een mooi en groot terrein, voor iedereen toegankelijk zodat ook een kijkje achter de schermen kon worden genomen. Het eerste dat opviel was de mooie nieuwe voortent die voor het eerst in Alkmaar was opgebouwd, een kleinere kopie van de grote speeltent.
Om acht uur, helaas voor maar weinig publiek begon de voorstelling. Vooral voor de pauze speelt alles zich af in een western decor zoals Yousseff met zijn krachtnummers. Jongleren met mokers en stalen kogels alsof het veertjes zijn en als hoogtepunt het balanceren van een aambeeld op zijn voorhoofd. |

|
|

|
Het ging verder met de boerderijpaarden van Alberto Althoff, goed gedresseerd met mooie bewegingen en figuren. Verder kwamen er nog varkens in de piste, volgens Alberto kwam het hele kabinet voorbij. Als laatste kwamen de loopeenden in de piste, altijd weer apart om te zien.
Tussen de dressuur was de Faltiny familie te zien. De dames in fraaie indianenkostuums en de heren in western kleding. Zij brachten een mooie show. Lasso, messenwerpen, papiersnippers slaan met de zweep en als hoogtepunt een draaiend rad met een Indiaanse er op. Een zeer kleurrijk geheel.
Daarna het eerste optreden van de clowns Di Lellos. Wat een fraaie kostuums en wat een muzikaliteit. Volgens mij een van de besten in hun vak, genieten van begin tot eind.
Het laatste nummer voor de pauze was het hondennummer met de poedels van de
Posnass. Zeer leuk om te zien, alles werd uit de kast gehaald met verschillende tricks met o.a. de glijbaan. Volgens mij hadden de poedels de grootste lol. |
Na de pauze een modern circus met uitstekende bandmuziek en natuurlijk tijdens de hele voorstelling de uitstekende choreografie van Katarzyna Althoff.
Als eerste het trapeze nummer van LaGronis luchtacrobatiek, in een hoog tempo uitgevoerd met als slotstuk een val aan linten uit de nok van het circus eindigend op een kussen in de piste.
Daarna het diabolo nummer van Gorgio. Wat een snelheid en behendigheid! Een van de betere nummers van de laatste tijd, hij houdt drie diabolo’s tegelijk in de lucht.
Hierna was het weer de beurt aan Di Lellos met hun ballet en spiegelact, compleet in een nieuw jasje.
Vervolgens ging het programma verder met het jongleur nummer van Helena
Faltiny. Zij jongleerde met vijf ballen en tennisrackets, helaas ging er af en toe wat mis. |

|
|

|
Voor dat het laatste nummer begon nog een optreden van de Blues Brothers, eerst muzikaal daarna overgaand in komisch parterre acrobatiek. Verder tussen de bedrijven door clown Pino met zijn reprises.
Ja, en dan alweer het laatste nummer van het programma. De Kenia Boys met hun acrobatiek, piramide bouw limbo dansen en wat al niet meer. Het doet denken aan de Marokkaanse groepen die vroeger vaak in het circus optraden, nu door de Kenia Boys aangepast aan de tegenwoordige tijd.
Wat nog restte was de finale in Althoff stijl, zoals elke keer weer fantastisch om te zien en een waardige afsluiting van een mooi circus programma. Daarom als vanouds: burgers boeren en buitenlui komt dat zien! |
|
| |
|
CIRCUS BAVARIA KLEIN MAAR FIJN
tekst en foto's Joop van der Lei
Zaterdag 5 juli een voorstelling bezocht van circus Bavaria in Gorredijk (Friesland).
Het circus stond opgesteld op een mooi terrein aan de rand van het dorp en het eerste dat opviel dat Bavaria niet meer de roodgele tent had maar de rode ronde tent van Circus Harlekino. Heel wat anders dan we gewend waren.

Ondanks het geringe aantal toeschouwers dat werd verwelkomd door directeur Bart de Vrind werd er door de artiesten met veel plezier een leuke circusshow gegeven .
Als eerste konden we kennismaken met Beatrice Dechusa die op het koord liet zien wat ze allemaal kon. Een leuk en mooi nummer.
Daarna presenteerde Bart de Vrind zijn paardje, met leuke trucks die vooral bij de kinderen in de smaak vielen.
De beurt was nu aan Ron Quaiser met een vlotte dressuur van twee pony’s.
De show ging verder met het strapatennummer, gebracht door Ron en Beatrice. Een leuk en komisch nummer dat zeer goed werd gebracht. Ik heb het wel eens minder gezien.
De reprises werden verzorgd door clown Cuba die het publiek uitstekend vermaakte met een aantal leuke acts. Hij heeft beslist talent.

Tijdens een korte pauze was er de mogelijkheid om pony te rijden en wat te drinken en de onvermijdelijke popcorn te eten .
Direct na de pauze presenteerde Mevr. de Vrind haar bokken- en geitennummer die er deze avond helaas niet zo veel zin in hadden maar ongetwijfeld gaat het anders veel beter. Ook konden we nog een lama begroeten in de piste. Een leuk gezicht.

Het volgende nummer was het altijd komische bordnummer, op een zeer aparte manier gebracht door de Quaisers die een groot aandeel hebben in de show. Gewoon echte vakmensen die niet zouden misstaan in een groter circus.

Ja en dan het natuurlijk het traditionele hoela hoop nummer leuk gebracht door
Ramona, de kleindochter van de fam. De Vrind.
Helaas wordt dan alweer het laatste nummer aangekondigd: de zes pony’s van Ron Quaiser uitstekend, gedresseerd met alleen maar stemcommando’s werd het hele repertoire afgedraaid. Een lust voor het oog om naar te kijken.
En als Bart de Vrind dan afscheid neemt van het publiek dan denk ik dat circus Bavaria meer publiek verdient dan dat er nu aanwezig was. |
| |
|
Balkenende in hoofdrol bij Althoff
De pers doet soms weer positief over dieren in het circus, zou er een kentering zijn in de berichtgeving? Geen Bak ellende maar
Balkenende...
Lees artikel in Haarlems
Dagblad |
| |
|
Wervelende show circus
Herman Renz
Purmerend 13 juli- Dames die verdwijnen en weer verschijnen, leeuwen, koorddansers, doldwaze clowns en trapezewerkers: dit zijn enkele in het oog springende onderdelen van de spetterende nieuwe show
'Mystery' van Circus Renz
Afgelopen weekend had het circus z'n tenten opgezet op het evenemententerrein aan de
Purmerenderweg. Het Nederlands Nationaal Circus Renz stelt elk jaar een volledig nieuwe productie samen, met in het programma diverse internationale acts. Vier dagen lang schitterden artiesten uit alle windstreken in een show vol verassingen, vuur, water, roofdieren, acrobaten en veel mysterieuze effecten. Een mengeling van klassiek circus in een modern jasje, met prachtige kostuums in een sprookjesachtige verlichting.
De hoofdattractie dit jaar is de Deense illusionist Kim Kenneth, geassisteerd door maar liefst vijf dames die zich laten verdwijnen, verschijnen en hypnotiseren. Verder treden de krachtacrobaten Duo Acrobalance op, topsporters uit Polen. Zij maken tijdens de act geen gebruik van attributen, maar van elkaar. Het duo Stoichev vertoont kunstjes op het Rad des Doods. Zij laten het publiek griezelen terwijl zij jongleren met fakkels, springtouwen en zelfs geblinddoekt over het rad lopen. De ster Orlando Oprescu voert een act op zijn Rola
Rola, waarbij hij menig hart sneller laat slaan.
Uiteraard zijn er ook prachtige paarden, konijnen, roofdieren en een olifant aanwezig. De clowns Milko en Frenky zijn vaste waarden in het programma en zorgen voor de humor. Circus Renz verzorgt elk jaar 350 voorstellingen waarbij zij meer dan vijftig steden bezoeken.
Uit www.noordhollandsdagblad.nl |
| |
|
Herman Renz
onweerstaanbaar leuk |
 |
GELDERMALSEN - Afgelopen week was circus Herman Renz in het dorp; het misschien wel beste circus van Nederland. De timing was niet helemaal optimaal -veel kinderen konden de voorstellingen niet bijwonen vanwege de Avondvierdaagse - maar het succes was er niet minder om. De voorstelling van dinsdag en woensdag werden goed bezocht en oogstten alom bewondering.
Lees
artikel in Nieuwsblad
Geldermalsen |
|
| |
|
Circus Althoff, traditie zoals het hoort
NESSELANDE - Na succesvolle producties als 'feelings' reist circus Althoff onder de naam 'west and wild' dit jaar het land door. Van 29 mei tot en met 1 juni heeft dit circus op de Kretalaan in Nesselande gestaan.
De opening is gelijk al een spektakel uit het wilde westen van vroeger waarin cowboys en indianen de hoofdrol spelen...
Lees verder op
www.postiljon-online.nl
(met foto's) |

|
|
| |
|

|
Belly-Wien
in Heerlen
opgestuurd
door Anjo Bulkens
Circus Belly Wien gaf van 3 t/m 13 april j.l. voor het eerst voorstellingen op het Bekkerveld in Heerlen. Met ruim 10.000 toeschouwers is het gastspel zeer succesvol verlopen. Belly Wien heeft bij het verwende Heerlense circuspubliek een uitstekende indruk achtergelaten. Nog op de laatste dag moesten enkele tientallen mensen teleurgesteld worden. De voorstelling was weer helemaal uitverkocht. |
|
| |
|
Russische poezen
in Moskou Circus
De Nederlandse pers is slordig met circusnamen. Zo moeilijk moet het toch niet zijn? Renz Berlin, Herman Renz, de pers ziet het verschil niet, terwijl het er toch wel duidelijk is. En nu wordt het Russisch Circus ook weer verward met het Staatscircus van Moskou-Holiday. Gelukkig halen ze poezen en tijgers niet door elkaar. Natasha Lijfering laat zien wat er met een poezentraining wordt bereikt. Oefs daar protesteerde Respect voor dieren ook al tegen...
Lees
artikel op www.hartvannederland.nl
(met filmpje) |
.JPG) |
|
| |
|
Circusvrienden
naar Zwitserland
In Zwitserland bezochten
de circusvrienden vijf circussen en een roofdierencentrum. Na afloop van
die bezoeken kwam steevast het napraten in de bus. Was het wel of niet
goed, spannend maar meestal: niks an… Ze houden van circus, maar met
zulke vrienden heb je soms geen vijanden meer nodig ;-).
|
|
Het betere poezenwerk
Als
we aanrijden krijgen we een beetje armoedige indruk. Op een industrieterrein
in een hoek weggemoffeld staat een stelletje bij elkaar geraapte caravans,
oude torpedofrontvrachtwagens, hekwerken in allerlei soorten en maten, en
aan de opschriften zie je dat het iets met roofdieren te maken heeft. We
komen aan bij René Strickler, de man die in zijn roemrijke carrière in
menig circus heeft gewerkt met allerlei roofdieren, zoals tijgers, leeuwen
poema’s, het grote poezenwerk dus. Sinds nog niet zo lang is hij
neergestreken in Subingen in Zwitserland, waar hij met allerhande
vrijwilligers een roofdierenpark aan het opbouwen is. Zowel zieke en
uitgewerkte roofdieren vinden daar een prettig verblijf, alsmede jonge
roofdieren. Er worden nog steeds nieuwe dieren geboren. In augustus is een
bijzondere drieling geboren, twee mannelijke tijgers en een vrouwelijke
witte tijger. Met de fles grootgebracht en nu al in staat tot wat eenvoudige
dressuur. Als wij er aankomen maken we eerst een rondgang langs alle
dierenverblijven. De leeuwen, tijgers en andere bewoners hebben het
schijnbaar reuze naar hun zin, lekker luieren in kooien, die met elkaar
verbonden kunnen worden. René Strickler is nog inkopen aan het doen als wij
daar arriveren. Wij zijn wat aan de vroege kant. Als hij aankomt vertelt hij
eerst ronduit over de plannen die er zijn met dit dierenpark, alsmede
plannen voor een ander dierenpark. Ook licht hij toe hoe het met de
verzorging van dieren gaat. Even later zien wij hem aan de slag met een
jonge tijger van 8 maanden die samen met zijn vriend, een herdershond in
één kooi zit. Ze spelen samen wat af en dat is een bijzonder tafereel om
te zien. Verderop worden zieke panters verzorgd. De leeuwen liggen heerlijk
met zijn drieën te luieren, totdat duidelijk is dat het optreden niet lang
meer zal uitblijven. Er wordt tussen de dieren onderling wat
afgecommuniceerd en het is een gebrul van jewelste. Verderop is een hal
waarin voorstellingen worden gegeven van Strickler met zijn “wilde dieren”.
Zelfs een troep honden doet allerlei leuke kunsten. Een dressuur gebaseerd
op vertrouwen. Een grotepoezenfluisteraar zien we daar aan t werk. De
circusvrienden kijken terug op een bezoek aan een man die een bijzondere
band met zijn dieren heeft opgebouwd. Pfff… niks an dus. Wie even mee wil
kijken kan dit doen op www.renestrickler.ch
|
|
Monti
Na het bezoek aan het roofdierencentrum van Strickler
komt het gezelschap aan bij Circus Monti. Dit circus gaat volgend jaar
november in Nederland spelen voor Alex Sijm. De circusvrienden kregen
alvast een voorproefje. Monti beschikt over een hele serie authentieke
circuswagentjes in de kleuren rood en wit beschilderd. Een fris gezicht.
Als we ’s avonds aankomen lijkt het wat feeëriek, vooral door de zee
van kleine lampjes die de entree al gezellig maakten. Circus Monti is
van de familie Muntwyler en startte met Clown Monti. Komische
rekwisiteur Samuel Müller is een multitalent die de spil vormt van het
programma. Als diabolospecialist Tobias Muntwyler zijn kunsten vertoont
neemt Samuel de act moeiteloos over, wat op zich komisch is. Alsof het
allemaal zo eenvoudig zou zijn. Het komt meermalen voor dat de
voltallige crew van het circus zich laat zien in de piste. Een jonglage
met keulen met bijna alle artiesten was bijzonder knap uitgewerkt en in
elkaar gezet. Helaas was het superdonker in het circus, dus voor mij
vrij moeilijk om het een en ander te fotograferen. Het is duidelijk dat
er tussen de artiesten wat prijswinnaars zaten. De jongste telgen van de
familie Muntwyler beloven nog heel wat voor de toekomst. Het circus kan
er alleen nog maar beter op worden en het wordt dus dringen geblazen als
de voorstellingen in Nederland misschien nog openbaar gaan worden. En
hoe ging het in na afloop in de bus??? Pfff.. niks an.
www.circus-monti.ch
|
|
Circus Royal
Voor
de middagvoorstelling van Circus Royal was het buiten de circustent al
een commercieel gebeuren. Posters, lampjes, circusbordjes, we werden
meteen al overspoeld door te leuke meisjes die al deze waren aan de man
wilden brengen. Het circus verdient behoorlijk bij, door een aparte
reizende dierentuin te presenteren, maar ook zeer uiteenlopende handel
aan de man te brengen. Ach ja, we hadden trek en het zoveelste broodje
worst met patat kon er nog wel bij. Een foute clown, waarschijnlijk
broer van Andy verkocht maquettes en bordjes terwijl een kleine turf
bijna bezweek onder het pakket bankbiljetten dat ze beet hield na
verkoop. Ach ja, die Zwitserse franken ook. Er was een werkelijk
prachtig nummer in een ringtrapeze in de nok. Helaas te donker om te
fotograferen. Het programma werd gepresenteerd door een circusdirecteur
tiepje Anton Werkman, maar dan erg nichterig van presentatie.
Hoogtepunten waren dan ook dat hij telkens weer in een nog mooier
kostuum in de piste verscheen. Knap was een balansnummer waarbij een
mevrouw in een paal op de schouders van een man steunde terwijl de man
zich zittend op de grond omdraaide. Het geitennummer stelde niet zoveel
voor, zou Frau Hedwige ook zo kunnen. Het meisje van het hoepelnummer
had een weergaloos lekker lijf en dat liet ze zien ook. En de mevrouw
die zich aan de haren de nok liet inhijsen deed me denken aan
nostalgische plaatjes uit 1920. Wel grappig om eens te zien. Knap was
het nummer van drie Russen die handstanden deden en met een dame smeten
in allerlei artistieke vormen, de muziek was ook geweldig hierbij. Een
nummer met voetbalhonden leek nergens naar, het leek wel of de honden
voor t eerst in de piste stonden en niet snapten wat de bedoeling was.
Hinderlijk was het dat die honden ook niet in de piste bleven, maar
ongehoorzaam buiten de piste bleven snuffelen. Dat kan Jean Marie Pfaff
veel beter dus. Na afloop kreeg de cast van de circusvrienden een
staande ovatie, en de Russische ringtrapezeartieste raakte er een beetje
van ontroerd. Maar goed dat ze na afloop niet hoorde wat er in de bus
over het circusprogramma werd gezegd… Niks an…pffff. www.circusroyal.ch
|
|
Harlekin
Circus
Harlekin is een van de kleinere circussen in Zwitserland. Dit circus
stond op een prachtig grasveld opgesteld en we zagen uit de verte al de
mooie opdrukken van de circuswagens en het gezellige draaiorgel. De
sfeer zat er al meteen in, en dat kwam ook doordat de werknemers al
helemaal uitstraalden dat ze er zin in hadden. Bij Harlekin begrijpen ze
hoe ze het publiek naar de zin kunnen maken. Alle circusvrienden kregen
dus bij binnenkomst een lekker drankje aangeboden en werden tijdens het
openingsnummer van harte welkom geheten door de spreekstalmeester. We
voelden ons allemaal VIPS. Het circusorkest begon met een openingsnummer
en de stemming zat er vanaf het begin in. Daar ging de reputatie van de
gevreesde circusvrienden! Ze kregen zelfs de handen op elkaar en dan
moet je van goeden huizen komen. Helaas op de website van Harlekin geen
extra informatie over de huidige artiesten. Ik moet dus een beetje
schutteren met de omschrijving. Een bijzonder jong stel dat zeker veel
indruk maakte deed een heel apart nummer met equibrilistiek en in de
tweede helft waren ze weer bijzonder vindingrijk aan de strapaten, een
tissuenummer dus. De Harlekijn en de clown deden een nummer met de
kapotte spiegel, en we kregen al een Teuteberg gevoel. Erg goed! Een
echtpaar met zoon deden een balans waarbij de zoon tot bovenin de nok
klom, alles balanceerde op de voeten van pa. Ook fantastisch. Een
ouderwets springplanknummer was ook steengoed. De finale werd gevolgd
door een prachtige polonaise die aanstekelijk werkte. Daarna mocht een
pas neergestorte artieste na de afsluiting nog een toegiftje doen.
Officieel zit ze nog niet in t programma, maar op die manier kon ze
alvast weer wennen aan de hoogte en het publiek. Door de Harlekin Monika
Aegerter en haar partner Pedro Pichler werden we nog voorzien van
posters en een lieflijke glimlach, en zo vertrok het hele gezelschap
weer naar de bus. In de bus ging het polonaiseliedje akedoedoedoe nog
even een half uurtje verder… En hoe vonden ze het circus? Nou, na
bovenstaand verhaal was er dus niemand die de geijkte woorden durfde te
zeggen: niks an… Misschien wel het beste circus van Zwitserland dus…
dat Harlekin. Moet je komende zomer zeker eens langs gaan op vakantie.
www.circusharlekin.ch
|
|
Stey
Het
volgende circus op het programma was circus Stey. Op de vroege
zondagochtend waren we daar te gast, en gelukkig waren wij er, want
verder zaten er nauwelijks mensen. De voortent zag er uit als een chique
chinees restaurant en zo rook het ook al een beetje. Dat is weer eens
wat anders dan al die broodjes worst die zo onderhand je strot uitkomen.
Het circus had een groot verhoogd podium met een wit pistegordijn op de
achtergrond. Daar werden enorme filmbeelden van China alsof je in een
mega bioscoop zat. Een echt Chinees circus dus, compleet met Shaolin
monniken, caoutchouc meisjes, touwspringacrobaten, balanceurs,
krachtacrobaten, zwaardspecialisten, stapelbare acrobaten, en dan toch
nog humor. Er werd met het publiek een stoelennummer gedaan waarbij je
alle stoelen weghaalt, en dan doodleuk de hulpeloze deelnemers op het
podium achterlaat onder de vermelding dat het pauze is. Gelukkig was een
van de deelnemers Adrie Lammers, die wel wist hoe hij nu moest handelen,
anders hadden ze nog op dat podium gestaan. Foto’s zeggen in dit geval
genoeg.
Tijdens de pauze spraken we de circusdirecteur. Die heeft volgend jaar
grootse plannen met een erotisch circus. We kregen na de pauze al een
voorschotje, toen twee chinezen opkwamen in een minuscuul onderbroekje.
Volgend jaar gaan de circusvrouwen alleen op pad… even scouten of zo’n
erotisch circus wel iets is voor een volgende busreis.
De circusvrienden waren terug in de bus een beetje mat denk ik, kan me
niet herinneren dat er zoiets gezegd werd als: niks an… www.zirkus-stey.ch
|
|
Bekende taferelen bij Circus Knie
Daar zit je dan bij Circus
Knie, het eerste circus dat ik bezoek dat zo wezenloos groot is met 2000
zitplaatsen. Het dubbele van Althoff of Herman Renz zo ongeveer. En waarom
voel ik me hier zo thuis? Het komt denk ik door de naam van de show
Bellissimo. Waar heb ik dat al eerder gehoord? We mogen er niet
fotograferen, en even later snap ik het. De show van Knie is een exacte
kopie van Herman Renz van vorig jaar. Mooie Italiaanse operapakjes,
dezelfde act in de strapaten, zelfs stukken muziek herinner ik met van de
show van ons Nederlands Nationaal Circus. In de televisiewereld verkoop je
je show voor duur geld, zou Knie hier ook flink voor hebben gedokt, of is
dit de reden dat je niet mag fotograferen… het crime delict kan dan
worden vastgelegd. Hebben we daarvoor zo ver gereisd? |
/gera_bij_knie2008/SH101261.JPG) |
Knie is een circus van een trotse familie,
en dat is te zien. Zelfs de allerkleinste kinderen(2 jr.) worden hier al
midden tussen de olifanten gezet en alleen gelaten. Zo’n vertrouwen is
er dus in die olifanten. Alhoewel, de kleine zwaait met een superklein
olifantenhaakje, wat sommige circusvrienden niet echt “in de haak”
schijnen te vinden.
Een iets ouder zoontje mag al meedoen met paardentraining, en zo wordt het
er met de paplepel ingegoten. |
|
Pavel Boyarinov is een van
de clowns die meedoet, samen met het Chaos Theater Oropax. De acts
schijnen grappig te zijn, maar ja he, als je het al niet zo op clowns hebt…
dan kun je er geen oordeel over vormen. De Shaolin Monniken geven een
betere voorstelling dan de Stey Monniken van eerder die dag, en de
jongleur Mario Berousek is zo supersnel dat ie me doet denken aan dat
duitse joch van 12 bij het Apeldoornse wintercircus. In de pauze worden we
alvast vermaakt door Oropax met een Mexicaans nummer. Het duo Nostalgia
laat een prachtig trapezenummer zien. De Alexis Brothers hebben een
handstand acrobatiek waar de meeste vrouwen een natte kin van krijgen. Van
Knie blijft je ook de sfeer rond het circus bij. Al die aparte kraampjes
met lekkers, er scheen nog een dierentuin bij te horen, maar wij verkozen
ervoor om lekker op het terrasje er tegenover te gaan pinten slempen.
Prachtige plaatjes van het circus op de voorgrond en de besneeuwde
Zwitserse bergen op de achtergrond. En dan kun je toch maar 1 conclusie
trekken, Knie valt niet te overtreffen, al lijkt de helft gepikt van ons
eigen Renz… ach ja, tenslotte heb je alles al een keer gezien als je zo
vaak naar t circus gaat kijken. Gaap…
www.knie.ch
Voor
meer foto's naar
onze fotosite... |
|
|
|
Solero
& Belly Wien gezamenlijk in première
Door Atze J. Lubach
Zuidlaren
-
Afgelopen woensdagavond 5 maart jl. presenteerden Circus Solero (van
Freddy Kölner & Gaby Renz) en Circus Belly Wien (van Roman Zinnecker
en Diana Renz) zich in een unieke gezamenlijke voorstelling aan het
publiek. Alle hoogtepunten uit beide programma’s van het afgelopen jaar
passeerden de revue. Hiermee gaven zij de aftrap van hun nieuwe
circusseizoen in Nederland.
Op het ruime, verharde
parkeerterrein achter het voormalige evenementen complex “Prins
Bernhardhoeve” in Zuidlaren [wat de afgelopen twee maanden tevens dienst
deed als winterverblijf voor beide circussen] stond de gloednieuwe
geel/rode chapiteau (met blauwe binnenzijde) van Solero opgesteld. Een
schitterende aanwinst maar tegelijkertijd ook een enorme investering voor
dit kleine 7 koppige familiebedrijf. De tent biedt plaats aan circa 700
bezoekers en was op deze premièreavond met ruim 500 gasten, waaronder
verschillende (Duitse) circusfamilies, goed gevuld.
Bij aankomst op het
circusterrein werden alle bezoekers opgewacht door een groep
demonstranten. Met flyers en leuzen zoals “Dieren hebben rechten, alle
dieren vrij” probeerden zij het publiek van een bezoek aan het circus
met wilde dieren te weerhouden. Mede dankzij de inzet van voldoende
politie werden de demonstranten op ruime afstand gehouden en ondervond de
voorstelling hier geen nadelige hinder van.
Bij binnenkomst in de
prachtige restauratietent, de rood/gele éénmaster, welke vorig jaar ook
dienst deed als piste, was het lekker behaaglijk warm. Alleen de
aankleding van de tent was erg summier en sober. Een enkele lichtsnoer en
een paar tafels met stoelen maakt van een tent nog geen sfeervolle foyer.
Zo behaaglijk warm als het in de restauratie tent was zo koud was het
helaas in de nieuwe chapiteau. Slechts één warmtekanon moest de gehele
tent warm krijgen wat te beperkt bleek. Alleen wanneer je in de
luchtstroom van de kachel zat had je het lekker warm maar het overgrote
deel van het publiek zat met de jas stijf dicht en de sjaal stevig om de
nek.
De piste was mooi verlicht en
ook de lichtshow tijdens de voorstelling was, gezien de beschikbare
middelen, prima voor elkaar. Sfeervol detail was de verlichting in de
manegebakken welke tussen iedere act, wanneer alle andere lichten gedoofd
waren, bleef branden. Beide circussen werken zonder een live orkest.
Veelal wordt dit als een gemis gezien maar na het aanschouwen van de
gehele show bleek dit absoluut geen afbreuk aan de voorstelling te doen.
Het is 19.00 uur precies en
voor de tweede keer horen we een overduidelijk fluitsignaal. Het teken
voor alle medewerkers dat de voorstelling gaat beginnen….

Programma:
- Roofdieren dressuur door dompteur Roman Zinnecker
à
vier Siberische tijgers gebracht en getraind door deze eigenaar van
het Oostenrijkse circus Belly Wien. Roman straalt in de piste een stuk
rust en ontspannenheid uit waardoor je heel geïnteresseerd zijn show
met deze wilde dieren volgt. De roofdieren beleefden ogenschijnlijk
veel plezier aan met name zijn “spielerei” met hun. Jammer dat de
mechanische muziek iets te laat begon tijdens deze première waardoor
het begin een wat statisch beeld gaf.
- Welkomstwoorden door de zingende spreekstalmeester
Metin Rangaz met daarna een niet onverdienstelijk live
gezongen, opzwepend Italiaans nummer. Ondersteund door een goeie
professionele geluidsinstallatie zorgde Metin met zijn duidelijke stem
voor de afkondiging na afloop van iedere act. Wanneer hij soms vanwege
z’n eigen enthousiasme en dito volume bijna in de microfoon kroop
was hij helaas voor het publiek niet meer te verstaan.
- Jockeyrijden door de
Belly Family met o.a. Marlon Zinnecker (zoon van Roman
Zinnecker) à
act met veel tempo mede vanwege de enthousiaste zigeunermuziek. Met
name Marlon laat al balancerend op de rug van het paard verschillende
mooie acrobatische toeren zien. Zijn slotact – springen over een
stok op de rug van het dravende paard – mislukt in eerste instantie
maar oogst veel applaus wanneer het bij de tweede poging wel lukt. In
de piste komt Marlon over als een bescheiden, introverte jongen. Qua
bewegen en uitstraling mag hij nog veel meer spelen met zijn publiek
en laten zien dat hij ervan geniet en het publiek in z’n greep
heeft.
- Hula Hoop door
Miss Helena à
wederom enorme snelheid in deze act op lekkere muziek met stevige
beats. Helaas veel fouten bij de uitvoering van de verschillende
tricks, met name het “weggooien” van de hoepels naar een
rekwisiteur gebeurde te ongecontroleerd en maakte een rommelige
indruk. De muziek maakt een hoop goed in deze act.
- Clownerie door
Beppo & Robby. Leuke enthousiaste wasmachine act waarbij
o.a. de kleding van iemand uit het publiek (die erbij blijkt te
horen…) krimpt en uiteindelijk Beppo zelf in de wasmachine belandt
en krimpt tot kinderformaat. Ondanks dat de clowns vanwege hun
moerstaal niet altijd goed verstaanbaar zijn lukt het met name Beppo
om, zonder geluidsversterking, zichzelf en de act voor jong en oud op
een humoristische wijze te presenteren. Aangeefster in deze act is de
zwangere Sarah Zinnecker (dochter van Roman Zinnecker) die
komend seizoen (tot aan haar bevalling tijdens de zomermaanden) als
spreekstalmeester zal meereizen met Circus Werona van Mario Sperlich.
- Ringtrapeze door
Miss Corina (Kölner) à opgebracht door een inktzwarte stijgerende Friese
hengst, gekleed in een prachtige outfit en begeleid door haar broer
Aleksandro gaat ze zonder borging of vangnet naar de nok van de tent.
Op circa 10 meter hoogte vertoont ze haar kunsten waarbij het
hoogtepunt van de act ook letterlijk genomen kan worden. Met behulp
van haar collega’s wordt ze in luttele seconden vanuit de piste al
schommelend naar de nok van de tent gelanceerd.
- Jonglage te paard door
Mister Aleksandro (Kölner) à in samenwerking met Roman Zinnecker die hem op het
juiste moment de ballen, kegels en, als climax, een drietal brandende
fakkels toewerpt, laat hij een tempo strapatennummer zien die absoluut
de moeite waard is. Niet alle tricks lukken bij de eerste poging maar
de zichtbare geestdrift van Aleksandro maken hem dermate sympathiek
dat het publiek uiteindelijk haar adem vasthoudt om de act tot een
succesvolle climax te brengen.
- Voettrapeze door
Miss Marylan (Zinnecker) à wederom brengt de juiste uitgebalanceerde
muziekkeuze een enorm tempo in deze act. Tijdens de show, waarbij
verschillende glinsterende objecten op haar voeten balanceren, zorgt
het brandende kruis aan het einde voor een schitterend schouwspel.
- Paardendressuur door
Marlon Zinnecker à
zes prachtige inktzwarte Friese hengsten, ruim voorzien van witte
pluimen en dito tuig, laten in hun vrijheidsdressuur onder andere per
tweetal een Engelse wals zien.
- Cowboy- en westernshow door de
El Dorado Familyà
als slotstuk voor de pauze bijna de gehele familie Kölner in de piste
met een wervelende act. Onder opzwepende muziek en allen gestoken in
traditionele western outfits hoor je de zwepen slaan, zie de lasso’s
razendsnel ronddraaien en worden de messen geworpen. Jammer dat de
meeste messen uiteindelijk hun doel misten en dat terwijl een
dergelijke act absoluut niet zonder risico is en gedegen training en
opperste concentratie dus een must is….
PAUZE
Tijdens de 15 minuten durende
pauze kan er tegen betaling in de piste gereden worden op enkele kamelen,
een paard en een pony. In de restauratietent is het erg druk bij de
buffetwagen en verdringen de mensen zich voor een warm kopje koffie.
Buiten zijn veel bezoekers op zoek naar de toiletwagen. Al is er helaas
geen verwijzing te vinden toch blijkt hij er wel te staan maar is niet
verlicht zodat met name de mannen voor een plaats in de omliggende bosjes
moeten kiezen…..
- Halve maan acrobatiek door
Miss Arabella (Kölner) à acrobatiek op een ronddraaiende metalen halve maan
op rustgevende en tempobepalende panfluitmuziek. Een grote stellage
werd na de pauze opgebouwd in de piste. Met vermeende krachten werd
één en ander waterpas en stabiel gezet. Duidelijk zichtbaar was de
motoriek om de “halve maan” tijdens de show te kunnen laten
draaien. Helaas werd hier, wellicht vanwege een defect, geen gebruik
van gemaakt. De nog jonge Arabella stond voor de aanvang van haar act
in haar zomerse outfit te bibberen aan de rand van de piste. Dit was
niet vanwege de spanning als wel vanwege de kou….
- Clownerie door
Beppo à een leuke act waarbij een ogenschijnlijk kapotte radio op olijke wijze
uit een afvalcontainer wordt gehaald en zorgt voor stampende
housemuziek in de piste. Ondanks dat één van de Kölner-dochters
deze harde muziek herhaaldelijk verbied en de oude radio steeds weer
in de container deponeert krijgt Beppo hem iedere keer weer aan de
praat. Uiteindelijk is hij haar bemoeienis zat en zorgt de
afvalcontainer voor de juiste oplossing.
- Strakke koord door
Miss Theresia (Kölner) à slechts één maal hield ze zich, bij het vertonen
van de verschillende tricks, niet staande op het dunne koord. Gelukkig
brak een met ruim zand en zaagsel gevulde piste haar val om het daarna
direct nog een keer te succesvol proberen.
- Tempo strapatenact door
Aleksandro (Kölner) à
wederom een show met uitstraling; super muziek, een sympathieke
jongleur die weet hoe hij het publiek moet bespelen én een hoog tempo
bij het uitvoeren van de tricks. Climax tijdens dit optreden was het
jongleren met zeven ballen tegelijk zowel in de lucht als ook
stuiterend op de vloer.
- De giraffe “Kenay” in de piste
à
opgebracht door Marlon Zinnecker gaat de giraffe, waarvan er slechts
enkele exemplaren meereizen met Europese circussen, op zoek naar
worteltjes. Verschillende kinderen in de loge hebben vooraf een stukje
wortel ontvangen die ze nu, schijnbaar zonder angst, omhoog houden.
Aanvankelijk had Kenay niet zo’n trek maar uiteindelijk wist ze alle
lekkernijen blindelings te vinden. Haar aanwezigheid sprak met name
bij de vele kinderen tot de verbeelding.
- Kamelendressuur door
Roman Zinnecker à
als onderdeel van een grote kudde kamelen (ca. 20 dieren) die buiten,
achter de chapiteau, in een ruime weide vredig stonden te grazen
bracht Roman een zestal grote Siberische steppekamelen in de piste.
Waar de dressuur bij veel (familie)circussen niet verder komt dan het
springen over een balkje liet Roman, evenals bij de tijgers, op een
ontspannen en betrokken wijze zien waar deze dieren nog meer toe in
staat zijn.
- Finale met zingende spreekstalmeester Metin Rangaz
à
onder het nummer “Laat me” van Ramses Shaffy, wat door Metin live
gezongen werd, kwamen alle artiesten nog éénmaal in de piste om
afscheid te nemen van het publiek. Al dansend brachten de leden van
beide circusfamilies deze bijzondere voorstelling tot een goed
einde….
|
|
|
 |
Varekai is niet van deze wereld
Dat Varekai is niet van deze wereld is blijkt maar weer uit het achtergrondverhaal dat in het AD staat. Goede secondaire voorwaarden voor de artiesten, misschien wel een
ziektekostenverzekering. Je blijft je verbazen...
Lees
artikel in
het AD |
|
|
|
|
|
|
|
Wim
Zomer en Cirque Hiver kunnen hier komen winkelen!
Uitstekende
kwaliteit Weber Bros Circus
Tekst
Gera de Leeuw
In Nederland
draait nu een 5 jaar oude documentaire over het Weber Bros Circus
in Nieuw Zeeland. Ik heb het nog niet kunnen zien, maar het zal
wel geen beeld geven van hoe het Nederlandse circusleven is.
Weber Bross is eind jaren 50 naar Australië gekomen en kwam daar
als een zeer gewaardeerd circus uit de verf. Twee zonen hebben het
circus voortgezet in Nieuw Zeeland. Een klein circus en een groot
circus.
Gisteren (1 feb)
waren we in het grote circus in Wanaka. Beide circussen zien er
qua materiaal heel goed uit. Ze hebben fantastisch
promotiemateriaal langs de weg staan, waardoor het je niet meer
kan ontgaan dat er een circus in de stad is. Het zijn gewoon
bestelauto's met grote clowns erop. De bezoekersaantallen van het
circus zijn gigantisch en het geld dat binnenkomt is riant gestopt
in het circusmateriaal dat gebruikt wordt. Prachtige tenten,
prachtige traanplaten tribunes en vloeren, kortom, bij de grootste
regenbuien zelfs geen doffe ellende. Dat het circus van de kermis
afstamt is hier in Nieuw Zeeland nog te zien, er staat een
draaimolen met theekopjes, zoals ik al eens in de Efteling heb
gezien, en je kunt met ballen gooien prijzen winnen. We werden
hartelijk ontvangen na een tijdje mailverkeer. Nieuwsgierigheid
naar de situatie in Nederland en de familiebanden... er werkt hier
een nazaat van Althoff, kortom, alleen al daarom was het leuk om
dit circus te bezoeken.
Het programma
heeft een thema, zoals we in Nederland bij Bongo zien. Die rode
draad werd goed vastgehouden. Voor Nederlandse begrippen was het
thema erg spannend, maar hier zaten geen echte kleintjes in 't
circus die moesten vluchten. Of ze zijn het hier gewend. Heksen,
spoken, enge ridders met mysterieuze stemmen, Nieuw-Zeelandse
kinderen zijn blijkbaar diehards zodra ze geboren worden.
Het eerste nummer
zette al meteen de toon. Een Mongoolse troupe die het heel goed
deed met een tissuenummer, waar meteen al alle 9 Mongolen aan
meededen. Alsof Katerzyna Althoff hier de hand in had gehad. De
nummers zijn stuk voor stuk af en goed uitgewerkt, de choreografie
klopt als een bus, geen wonder dat het publiek echt daverend
enthousiast reageerde. Een kakofonie aan geluiden na ieder nummer.
De kostuums waren fantastisch, kortom een circus dat in Nederland
makkelijk met veel succes de theaters zou kunnen vullen. Die
Webers weten wat circus maken is! Het enige dier was een paard,
dat gebruikt werd waar paarden al eeuwen voor werden gebruikt,
namelijk om een ridder te vervoeren. Na het tissuenummer van de
Mongolen kwam een jongleur die razendsnel kon werken met zijn
clubs, bijna net zo goed als die 12-jarige jongleur die afgelopen
winter in Apeldoorn optrad.
Wat opviel was
dat de muziek enorm goed volgde op wat de jongleur deed, ik zal
vandaag eens vragen naar de techniek. Ik denk dat het half orkest
is, half muziekband. De clowns gebruikten hun eigen acts, niet
iets dat ik al gezien had, behalve in de tweede helft een
hilarisch bordendraainummer, waarin alle grappen die ik ooit
gezien heb bij elkaar in de act werden geperst. Ook daar was het
weer topkwaliteit, tot aan het snel weghalen van een doek onder
alle borden. De Mongoolse dames kwamen met een prachtige
stoelendans, waar alle andere Mongolen weer betrokken waren als
smakelijke decoratie en als assistenten, dansers of wat dan ook.
Daarna volgde een acrobatiekact met een gymnastiekpaard, acrobaten
in gevangenispakken met een politieagent er achteraan. Het publiek
ging helemaal uit z'n dak. Na de pauze acrobatiek met schoteltjes
aan touwtjes van de Mongolen. Elegantie, balans, snelheid, ik heb
zoiets al bij Kerstcircus Ahoy gezien, een topnummer wederom. En
dan een eeuwenoude techniek met een dubbele ring, waarin de
jongleur van het programma voor de pauze nu weer een uitstekend
acrobaat was. Er werd ook weer een blik Mongolen opengetrokken
voor een antipodennummer waarbij met echt chinees porselein en met
een vierkante tafel werd gewerkt, waar een collega over de voeten
van de onderste rolde, en waar de collega op de andere collega met
antipode verder ging. Dit nummer deed me weer denken aan het
nummer van Cirque d'Hiver van dit seizoen. Het eindigde met een Globe
of Death act van drie Brazilianen die als razenden door de globe
gingen, waarbij een lieftallige dame zich in de globe waagde.
Klasse, dit
circus, want hoewel ik hier en daar al acts heb gezien die me
bekend voorkwamen, hier lijkt het beste van onze Nederlandse
kerstcircussen zich te hebben verzameld in een regulier circus.
Hoewel de prijzen ongeveer op de helft liggen van de Nederlandse
circusprijzen, en de directie kampt met net zulke problemen als de
Nederlandse circussen, met reclame niet mogen ophangen, vaak
mindere krantenpubliciteit is er dus niet bezuinigd op personeel
en materialen. Misschien scheelt het dat er in heel Nieuw Zeeland
met veel toeristen maar 3 circussen rondreizen, de concurrentie is
niet zo moordend als in Nederland. Petje af dus voor Weber Bros,
waar ik nog naar terug ga voor een interview over de periode dat
de documentaire werd gemaakt. Het is immers weer vijf jaar verder. |
|
|
|
|
|
Staatscircus
van Moskou-Holiday in Bleiswijk
|
.JPG) |
Op 23 januari was de
redactie op bezoek bij het Staatscircus van Moskou-Holiday.
Bleiswijk was de eerste plaats die werd aangedaan na het
Kerst-Wintercircus in Tilburg. Dit circus is momenteel het enige
circus dat geen winterstop heeft, de rest staat op stal en bereidt
zich voor op het komende seizoen.
Het circus moest een veer laten omdat Job Lijfering en zijn tijgers
er mee gestopt zijn, dus een groot spektakelstuk viel weg en moest
worden opgevuld. Sandrine Beautour met haar prachtige
paardendressuur en de Argentijnse Bola Bola groep Walter Paz &
Co hebben dit gat opgevuld. De Argentijnen kennen we trouwens nog
van Alberto Althoff, waarbij zij een seizoen optraden.
Ook nieuw in het programma zijn de transformateurs Loic & Delona
die tussen hun vliegensvlugge verkleedpartijen zwierige en
uitbundige dansdemonstraties weggaven. |
Verder
zien we de bekende clowns Dennis & Vladimir steeds terug met hun
ruime assortiment aan grappen, grollen, muziek en hoogstaande
circusnummers. Ook de motorrijders rijden nog steeds hun rondjes in
de ijzeren bol. Natacha Lijfering doet haar acts met haar vrolijke
hondjes en haar katten.
Samen met een hoelahoep nummer, een ringtrapeze, een jongleur en een
groep spring-in't-velds komt er een compleet programma voorbij, waar
het publiek zichtbaar van genoot, mede dankzij een perfecte
belichting en een swingend "levend" circusorkest.
De
overige foto's van deze voorstelling staan op onze
fotosite |
|