Hieronder vindt u de recensies die wij reeds hebben ontvangen.
Heeft u ook een recensie?, mail het dan naar:

Voor de recensies over 2004 klik HIER

Voor de recensies over 2005 klik HIER

Voor de recensies over 2007 klik HIER

Een bezoek aan Palazzo
www.palazzo.nl 

Al een tijdje stond een bezoekje aan Palazzo in Amsterdam op het verlanglijstje. Zoals beloofd, een avondvullende voorstelling van theater, acrobatiek, magie en illusie in combinatie met gastronomie, een prachtig 6-gangendiner van topkok Ron Blaauw lokte ons wel. Je moet het eens in je leven….
Door Gera de Leeuw

Binnen de weldadige luxe van de prachtige spiegeltent, met een veelvoud aan prachtig pluche, glimmend gepoetste glazen, het ziet er allemaal fantastisch uit. De muziek uit de jaren dertig door een live orkest versterkt het gevoel alsof je een sprong terug in de tijd maakt, dik voor de tweede wereldoorlog. Onze fantasie slaat op hol, de jaren dertig, we wanen ons tussen de rijken der aarde. Zouden we die hele rij vorken en messen niet door elkaar gaan halen, waar is dat kommetje en dat zout voor, kunnen we dat bordje gebruiken voor het brood en mogen we alvast beginnen en hoe zit het met dat borrelglaasje met dat witte balletje… en zit de wijn nu bij de prijs in of moeten we straks nog meer dokken. Normaal gesproken schuif je met wildvreemden aan een tafel, maar wij hadden een prachtige plek voor onszelf in de loge, en zodoende konden we geheel ons eigen gang gaan, eten naar hoe we het wilden en naar hartenlust fotograferen, hoewel zonder flits. De spiegeltent van Palazzo was behoorlijk gevuld. De acts waren zonder meer de moeite waard, zoals de antipode van Hong Chen, jongleur Joolio, een hoelahoepact met de sexy Caroline Hammer, Duo Corazon had een zinderende dans en de luchtacrobatiek zo vlak boven die tafels in t midden mocht er ook zijn. Toppertjes waren Maxim Popazov, het duo Bellissimo. Het waren allemaal mooie opvullertjes voor het wachten op het eten. Ook dat was een hele belevenis, want de bediening werd iedere keer in een langgerekte rij met het lekkers de zaal binnen gedanst, begeleid door toneelachtige figuren. Nu lijkt zes gangen veel, maar door de bescheiden porties is het makkelijk te behappen. ‘Hoe vind je je tournedos’, vroeg ik aan mijn metgezel, waarop hij antwoordde: ‘achter de doperwt’. Hoe kun je vier uur lang naar circusacts kijken, vroeg me naderhand iemand van ‘t circus, maar die vier uur vlogen eerlijk gezegd zo om. We vermaakten ons uitstekend. Op het toilet sprak ik andere bezoekers, of eerlijk gezegd hoorde ik hun commentaar: ‘Elke cent waard’, oordeelde een van de dames. Ik ging meteen zitten rekenen. Mijn duurste etentje ooit was rond de 50 euro pp, en dat was bij de Japanner. Ik kreeg er geen acts bij. Mijn duurste circusvoorstelling ooit erbij opgeteld en ik kwam nog lang niet aan het bedrag dat ik neergeteld had voor deze combinatie, dus reken maar uit. Het is allemaal wel erg mooi en speciaal, maar ik vraag me af als je die acts apart zou zien en dan ook nog apart het eten zou afnemen of je dan ook aan die prijs komt. Omgerekend in guldens hebben we met 2 personen mooi voor 600 gulden zitten eten, en dan schrik je toch even, ook al moet je nu in euro’s denken. Er ging een gedeelte van het geld in rook op, veroorzaakt door onze naaste buren die aan het kettingroken waren, de rook die de smaak van de topgerechten een beetje bedierf en tot aan huis aan onze kleding bleef hangen. Ik ben gewend dat er in de betere horeca niet meer wordt gerookt, maar hier kon het allemaal. Maar al met al, je moet het eens in je leven hebben meegemaakt, zo’n decadente luxe. En wie weet, gaan gewone reizende circussen ook wel eens over op zo’n vorm van compleet vermaak, inwendig en uitwendig. Als je toch minder publiek trekt, kun je er net zo goed dubbel zoveel geld voor proberen te vangen.

Russisch Staatscircus brengt weer veel stuntwerk 

ALMERE 27 september 2006 - De Franse ringmaster Alain Harrison is eigenlijk een vreemde bijt in het ensemble van het Groot Russisch Staatscircus, dat van 11 tot en met 15 oktober voorstellingen geeft in Almere-Stad. Maar Harrison, die als cascadeur over de hele wereld triomfen vierde, zorgt voor zoveel dikke pret dat de ruim honderd Russische artiesten, musici en assistenten hem in hun hart hebben gesloten. Zeker als hij weer eens te diep in de wodkafles kijkt, is het lachen met zijn slapstick-act in een zwembad. 

Niet alleen slapstick, maar ook verfijnde humor heeft een ruime plaats in de circusshow, die op het Manifestatieveld aan de Kampenweg wordt gepresenteerd. Het vermaarde Moskouse clownsduo Piluli breekt met zijn originele repriseacts met alle gebruikelijke grappen en grollen en laat zien hoe verfrissend de Russische clownskunst is voor het hedendaagse circus. 

Huiveringwekkend is het stuntwerk van vier thrillseekers op 125 cc Yamaha-motoren in The Globe Of Death. Terwijl jong en oud met klamme handen op de tribune zit, blijven deze Braziliaanse Russen volslagen koud onder hun stuntwerk waarmee ze anderhalf jaar lang het verwende casinopubliek van Las Vegas de stuipen op het lijf joegen. Liefhebbers van schoonheid en sport zullen hun hart ophalen aan de vliegsensaties van een groep Russisch-Olympische rekstokkampioenen. Een piste vol schitterende Bengaalse tijgers, jongleerkunst van een mysterieuze jonge Sjamaan, drieduizend jaar oude Griekse handstandacrobatiek, luchtvoltiges, een ballet en een circusorkest completeren de ruim twee uur durende show.

Clowns en zeeleeuwen trekken door de piste

Zelfs de clowns voelen nattigheid in Circus Arena. Water is dan ook hét thema van het circus dat gisteren de tent opende op ’t Laar. 
Een conceptvoorstelling, zo kun je het programma van Circus Arena het beste noemen. Want water loopt als een rode draad door de voorstelling heen. Met name na de pauze, wanneer het vertrouwde zaagsel plaats heeft gemaakt voor een piste-in-de-piste, die als een eilandje in een gracht staat. Maar ook vóór de pauze zijn er al verwijzingen in deze richting. De paarden uit het dressuurnummer zijn de zeepaardjes uit het rijk Atlantis. En het nummer van de boeienkoning is een variant op de klassieke act van Harry Houdini: geboeid en wel ontsnappen uit een afgesloten bak vol water. 

Lees verder op www.brabantsdagblad.nl 

Watercircus trekt door ons land

AMSTERDAM - Het heeft even geduurd, maar op dit moment reist er weer een internationaal circus door Nederland: Circus Arena, het grootste circus van Scandinavië. Het is het enige watercircus in Europa. In de pauze stroomt de piste vol met water en daarna komen er acts met regen, een onderwaterillusionist en zeeleeuwen.
Voor de pauze is het een gewoon klassiek circus met olifanten, paarden en clowns. 

LEES VERDER op www.telegraaf.nl

Circus Etoile in de provincie

Maandag 14 augustus 2006 - TETERINGEN – De voorspelde buien bleven uit, dus de organisatoren van de Teteringse jaarmarkt konden zich in de handen knijpen. Duizenden bezoekers slenterden gisteren door het dorp.

De voorstellingen van Circus Etoile, die ieder uur werden gegeven, vormden de grootste publiekstrekker van de jaarmarkt. Clown Teddy Klarinetti betrok ook de kinderen bij de verschillende acts, zoals goochelen, jongleren, buikspreken en kunstjes met ballonnen. Belinda uit Frankrijk gaf een knap nummertje hoelahoepen weg. 

LEES hele artikel op www.bndestem.nl

(door David Severins)

Een terugkerend succesnummer

Het grootste en beste circus ter wereld? Zeker, maar het wordt weer eens tijd dat Cirque du Soleil met een echt nieuw programma naar Nederland komt, meent Eric van der Velden

Cirque du Soleil is al ruim twintig jaar het circus van de superlatieven. Alles is groter, mooier en indrukwekkender aan deze van origine Canadese onderneming. Neem de meest recente cijfers: 3.200 medewerkers wereldwijd, 11 lopende producties, 50 tot 90 artiesten per show, meer dan 50 miljoen bezoekers sinds het oprichtingsjaar 1984.

Cijfers, daar is deze multinational gek op. Geen flyer, geen persbericht, of daarin wordt het succes tot recordhoogtes opgestuwd en daar is waarschijnlijk geen woord van gelogen ook. Met een grootse en vernieuwende aanpak, rekende Cirque du Soleil superieur af met het vooroordeel dat circus achterhaald vermaak was, gebracht door armoedige types in woonwagens.

LEES VERDER op www.ad.nl

‘Stadscircus staat dicht bij publiek’

Maandag 10 juli 2006 - BREDA – De kinderen gingen vóór het voetbal gisterenavond in de Haagse Beemden. Veel vaders en moeders werden meegesleept naar het Magic Circus, dat aan de Kesterenlaan zijn tent had opgezet. Ook de traditionele trapeze-act komt aan bod in het Magic Circus.  Geen olifanten, leeuwen en ander indrukwekkend beestenspul, maar entertainment door ‘menselijke’ artiesten.

Een groep uit Roemenië bijvoorbeeld, die touwtjespringen tot een ware kunst maakt. En twee atleten in opgeblazen pakken, Pupski's genoemd, die enthousiast meespringen. 

LEES VERDER op www.bndestem.nl

Bengaalse tijgers laten chagrijnig de tanden zien
uit Brabants Dagblad door Nicky Kivits

Rachelle (7) wijst giebelend naar de circusring. Clowns Vladimir en Dennis proberen elkaar de loef af te steken met een balanceertruc. „De clowns vind ik het leukste“, zegt Rachelle nadat Vladimir en Dennis weer achter het gordijn verdwenen zijn. „Maar de rest is ook heel leuk.“ De grote tent van het Staatscircus van Moskou stond dit weekend drie dagen lang aan de Hortensialaan in Sint-Michielsgestel.
Voor Rachelle is het de eerste keer dat ze naar het circus gaat. Samen met haar oma geniet ze van de clowns, de acrobaten, de gedresseerde paarden en de stunts van onder anderen The Lunatricks.

Eerder gezien
Voor de meeste bezoekers zijn de acts en stunts een totale verrassing. De negenjarige Bas heeft het allemaal al eens eerder gezien. Afgelopen zomer is hij in Schijndel wezen kijken, toen het Staatscircus van Moskou op het evenemententerrein aan De Steeg speelde. „Ik ken de hele show uit mijn hoofd, denk ik.“ 
Maar dat is volgens Bas niet erg: „Het is bijna hetzelfde, maar toch blijft het leuk om het nog een keer te zien. Je kijkt leuke films toch ook vaker dan één keer?“ Wat later in de show moet Bas zijn woorden weer inslikken. Vlak voor de pauze komt het circus ook voor hém verrassend uit de hoek met een nieuwe act. Een immense fiets met gigantische rubberen banden wordt de ring in gereden. Vijf circusstunters klimmen, klauteren en springen op de fiets en er weer vanaf. Bas lacht terwijl de grote fiets over één van de stunters heen rijdt. „Dat had ik niet verwacht.“ 

Luieren
Dat niet alles altijd goed gaat bij een live show, wordt bevestigd tijdens de kattenact van Nikolai Ivachtchenko. De tien gedresseerde huiskatten wringen zich doorgaans in rare posities om een snack te bemachtigen, maar nu hebben ze er weinig zin in. De katten blijven liever luieren. Gelukkig voeren ze hun springkunstjes uiteindelijk wel uit, na wat aansporing van hun baas. 
De Bengaalse tijgers, die wat later in de show te zien zijn, hebben weinig aansporing nodig. Chagrijnig kijken ze het publiek rond en laten hun tanden zien. „Gelukkig zitten ze veilig achter slot en grendel“, zucht de oma van Rachelle, die haar kleinkind nog even wat steviger vastpakt. 

Cirque Magnifique verdient uitverkochte zalen
Topkleinkunst en topcircus in een verrassende performance

Theatercircussen en tentcircussen, daar zit een heel verschil in. Niet alleen in de entourage, maar ook qua publiek en performance. Na ons bezoek aan de Tiger Lillies weten we in ieder geval dat het theaterpubliek alles al gauw mooi vindt. Men klapt zich rot voor capriolen die in de tentcircuswereld geen hoge ogen gooien. Ach, ze weten niet beter, dachten wij dus, na de staande ovatie van het ietwat deftige publiek in Zoetermeer. 

Dit keer gingen we dus naar Sol, van Cirque Magnifique in het Zuidplein Theater in Rotterdam. Met niet al te hoge verwachtingen van theatercircussen, eerlijk gezegd. De voorstelling Sol kwam een beetje met moeite op tempo, er werd wat heen en weer gelopen op het toneel, en het was even wennen aan I Frappanti, de clownsgroep die de hele voorstelling door het middelpunt vormde. Op de vraag of we nu wel of niet circus te zien kregen kwam al gauw een antwoord in de vorm van een optreden door Juggling Jay. Vanaf dat moment was de toon gezet en zat de vaart er flink in. We kregen wel degelijk circus te zien. Niet zomaar circus, maar een soort van hogeschool circus! Alles net een beetje mooier en beter uitgewerkt dan in de meeste circussen. Een circus met een duidelijk verhaal, met nummers die corresponderen met elkaar. Cirque Magnifique maakt haar naam waar, Magnifique! En dat in de gradatie lippen tuiten op je duim en wijsvingertoppen. Een circus inderdaad om je vingers bij af te likken. Om te beginnen al het fantastische orkest dat de sfeer behoorlijk bepaalde. Het Bencha Theater met een trio dat prachtige acrobatiek liet zien. Een bijna poëtische voorstelling met zo hier en daar een vleugje dramatiek. De luchtacrobatiek met een goed gevoel voor een letterlijk gebalanceerd nummer, niet te vergeten en een prachtige stoelenbalans. Ook mooi was een act met een bezem en een jas. En natuurlijk de act met bellenkunstenaar Arno Huibers. We hadden het voordeel dat we lekker vooraan zaten, met onze neus bovenop de acts. Alles klopte gewoon, de mimiek, de lichaamstaal. Topkleinkunst en topcircus tegelijkertijd. Bijna on-Nederlandse acts, allemaal uitgevoerd door Nederlanders die bijna de hele voorstelling in beeld bleven. Als toegift werden reuzenballonnen de zaal in gegooid en iedereen kwam in beweging. We hadden deze lol al eerder meegemaakt vorig jaar op Fuerte Ventura, maar nu ook in Nederlandse zalen. Bij het afscheid zetelden Carla en Eric van der Steen op het randje van het toneel, nog even een praatje makend met het langslopende publiek. We kregen er een knus gevoel door en het bevestigde nog eens dat dit een aanraakbaar circus is. In februari en maart zijn nog een aantal voorstellingen te zien in het land. Pak de trein of de auto, om dit te gaan zien, want voor circusliefhebbers die normaal alleen naar tentcircussen gaan, is deze verrassende voorstelling eigenlijk een must. Binnenkort te zien in Eindhoven, Heiloo, Oldenzaal en Middelburg. Dit circus verdient uitverkochte zalen. 

’De tijgers happen steeds naar die meneer’
uit Brabants Dagblad door Brigit Groeneveld

Kerkdriel - Bij de kassa is het voor menig bezoeker even slikken. De kaartjes van het staatscircus van Moskou-Holiday zijn niet goedkoop. Wie een beetje vooraan wil zitten is dik in de twintig euro kwijt. Maar als de voorstelling eenmaal begonnen is, verdwijnt de pijn in de portemonnee snel. Moskou-Holiday is een circus zoals een circus hoort te zijn, met veel dieren, clowns en acrobaten.
De Russische clowns Dennis en Vladimir Stoliarov breien de verschillende acts aan elkaar en blijken zeer veelzijdig. Jongleren, muziek maken, acrobatiek, ze draaien er hun hand niet voor om. De originele broers zijn al snel de lievelingen van het publiek.
De voorstelling is een logistiek kunstwerkje. In rap tempo worden attributen aan- en afgesleept en wordt de piste omgebouwd. Zaagsel voor de dieren, zeil voor de acrobaten. Iedereen draagt z’n steentje bij en alle circusartiesten hebben meerdere taken. Een van de acrobaten staat in de pauze met soepele hand suikerspinnen te draai- en en clown Dennis blijkt ook een prima ijsjesverkoper.
Halverwege de voorstelling verschijnt een hoge kooi in de piste. Het is tijd voor de vier Bengaalse tijgers. De vijfjarige Roy uit Ammerzoden kijkt zijn ogen uit. Samen met oma is hij naar het circus gekomen. „De tijgers vind ik echt het mooiste. Kijk, ze happen steeds haar die meneer.“ Oma moppert wat over de entree- prijs, maar heeft het wel erg naar haar zin. „Het is duur maar erg leuk. Vooral voor de kinderen. Dit zien ze niet iedere dag.“
Helemaal vooraan zit een complete familie te genieten. Opa en oma hebben een bloem opgespeld en tijdens de voorstelling wordt duidelijk dat ze wat te vieren hebben. Spreekstalmeester Natacha Lijfering feliciteert het echtpaar met hun 55-jarige huwelijk. Het blijkt om de familie Van der Bijl te gaan, helemaal uit Driebergen. „We wilden op deze feestelijke dag met de hele familie naar dit circus. Daar hebben we best een stukje rijden voor over.“
Ruim twee uur vermaken allerlei circusartiesten onder begeleiding van een echt orkest het publiek. Niet alleen de tijgers van dompteur Job Lijfering betreden de piste, maar ook de huiskatten van Nikolai Ivachtchenko (Oekraine), de keeshonden van Irina Viazoua (Rusland) en de paarden van de kozakkengroep. Roemeense acrobaten buitelen over elkaar heen en Kerkdriel houdt de adem in als de Viazov’s (Rusland en Letland) aan de vliegende trapeze in de nok van de tent hangen.

Circus Sijm sfeervol en schoon 
uit NH Dagblad van Martien Douw 

Heiloo - Alex Sijm is een tevreden mens. Het wintercircus dat zijn naam draagt en dat dezer dagen volle tenten trekt, dreigt een traditie te worden. ,,We zijn de gemeente Heiloo dankbaar dat we hier mogen staan. Iemand zei: goh, wat ziet het er dit jaar nog mooier uit.'' 

De circusdirecteur glimt van genoegen. Hij heeft zojuist een klaterend applaus in ontvangst genomen. De tent op het terrein van De Omloop stroomt leeg. Het is zaterdagmiddag en de eerste twee voorstellingen zitten erop.

,,Het is altijd een heel avontuur'', zegt Sijm in de sfeervolle voortent, terwijl een cateringbedrijf dozen met hapjes brengt voor het internationale gezelschap van artiesten. ,,Vijf jaar geleden begonnen we met zes man. Nu zijn er 35 medewerkers en draaien we met een begroting van tachtigduizend euro.''

De geboren Egmonder, die in Alkmaar woont en daar een eigen circusimpresariaat van de grond tilde, heeft een opmerkelijk verhaal te vertellen. ,,Toen ik vier jaar oud was namen mijn ouders me mee naar het circus. Ik was meteen verkocht. Waar andere kinderen brandweerman of piloot willen worden, wilde ik bij het circus. Vanaf mijn twaalfde reisde ik in de vakanties mee met een circus. Op mijn achttiende ging ik bij Circus Aladdin werken, als clown en als bordenzetter. Dat was in 1996.''

Zijn talent lag echter niet in de piste. Hij kreeg geadviseerd diploma's te halen en deed de heao. Vierenhalf jaar werkte hij als assistent-bedrijfsleider bij Circus Herman Renz en vervolgens kwam hij bij het productiebedrijf van John de Mol terecht. ,,Ik heb het twee weken bij de televisie uitgehouden. Het was heel duidelijk: dit wil ik niet. Toen ben ik voor mezelf begonnen.''

En niet ten onrechte. Circus Sijm is een charmant circus, waar je met een gerust hart de kinderen mee naar toe neemt. Billijke prijzen, zowel voor de entree als de consumpties. Een programma zonder bedreigde diersoorten, vol variatie en tot in de puntjes verzorgd. Als voorbeeld wijst Sijm op de houtsnippers in de voortent en de aanlooproute. ,,Je kan kiezen dat niet te doen, maar het gaat juist om dat soort details. Het moet schoon zijn.''

In dezelfde lijn ligt zijn keuze voor artiesten. ,,Er is veel aanbod uit Rusland, maar West-Europese artiesten hebben een iets andere uitstraling. Het moeten mooie mensen zijn om naar te kijken, met mooie kostuums.''

Een treffende uitspraak, want inderdaad: de artiesten die hij uit heel Europa verzamelde zijn niet lelijk. Voor vaders en moeders is er in dat opzicht ook nog wat extra te genieten, afgezien van de inhoudelijke kant. Maar ook dat zit helemaal snor. Liefst twaalf programmaonderdelen passeren de revue. Jongleren, acrobatiek, trapeze, clownerie, een paardenact: helemaal wat je van een circus verwacht. 

De magie van het Wintercircus 
Uit De Stentor door EELKE VAN ARK 

7 JANUARI 2006 - VORDEN - Overal glimt en glittert het van de kostuums en attributen. De spreekstalmeester schraapt zijn keel. Twee acrobaten gooien lachend vier of vijf kegels over en weer. Dan gaan de gordijnen open en paraderen de artiesten met hun breedste glimlach de piste in, naar het hooggeëerd publiek. Welkom bij Circus Sijm, het Wintercircus dat momenteel bij Camping De Goldberg in Vorden staat. 

De artiesten van Circus Sijm vormen een wonderlijk gezelschap. De vijfendertig medewerkers komen uit onder andere Italië, Zweden, Tsjechië, Marokko, Polen, Bulgarije en Nederland. Directeur Alex Sijm trekt in de zomer door heel Europa om de beste acts te vinden voor in zijn circus. 

Sijm: ‘Ik reis dan zo’n zes tot acht weken rond. Bij het zoeken naar nieuwe artiesten voor het winterprogramma kijk ik naar de act, die moet verzorgd en kwalitatief goed zijn, en naar de uitstraling van de artiesten. Ik zoek naar mooie mensen.’ 

Clown, en acrobaat, Marco Biasini staat te jongleren achter de schermen. Hij en zijn broers komen uit Italië en doen als The Biasini Family een act met fietsen. Backstage staat daarom een fiets met enorme wielen. Marco blijft de clown uithangen; hij plaagt zijn collega’s, probeert een pauwenveer te laten balanceren op de schoen van de verslaggever en beantwoordt de vraag hoe hij in het circus terecht kwam met: ‘Ik was altijd al een clown,’ en, wijzend op zijn enorme nepneus: ‘ik ben zo geboren.’ 

Dan komt een mooie jonge vrouw de tent in, slank, blond en strak gekleed. Het is trapezewerkster Ilona Pisteková, de vrouw van Marco. Achter de schermen vriendelijk en rustig, maar eenmaal aan de trapeze doet de Tsjechische schone het publiek gillen van schrik en juichen van bewondering over haar halsbrekende toeren. 

Wanneer ook Marco de piste in is, is het rustig achter het gordijn. Tot de Messoudi Family met oefenkrukje verschijnt. De jongste Messoudi-telg, de twaalfjarige Karim, plaatst zijn handen op twee steuntjes en werkt de rest van zijn lichaam moeiteloos - voeten boven- de lucht in. Alsof het niets is staat hij even later volledig op één hand te balanceren. ‘Koffiejuffrouw’ Jannie, die de rode draad in de voorstelling is met haar gestuntel, doet voor het optreden nog snel wat Tai chi-achtige bewegingen voor de concentratie. 

Het wintercircus toert in december en januari vier weken lang door het land. De tent staat sinds 30 december in Vorden voor de klanten van de Super de Boerwinkels in de omgeving. Sijm had voor dit wintercircus een budget van 80.000 euro. Dit gaat niet alleen op aan de kwaliteitsacts; alleen al voor de aggregaten en de verwarming van de tent is per dag zo’n 800 liter diesel nodig. 

De stijl van Circus Sijm is klassiek, maar vernieuwend. Eén van die traditionele elementen is een echte spreekstalmeester, inclusief hoge hoed: Jan Rauh. Aan ervaring ontbreekt het Rauh niet, hij reisde al eens vijf jaar lang met een tentcircus mee: ‘Ik kom zelf niet uit het circus, mijn vader verkocht vrachtwagens. Maar het is een heel bijzonder wereldje, vaak treden de artiesten in familieverband op. Dat maakt het wel gesloten trouwens: ik merk deze vier weken al dat ik haast in een andere wereld leef.’

Tartare: intiem theatercircus door klein Cirque Magnifique 
Eindhovens Dagblad, 5 januari 2006 door Gerard Mesman

Tartare is de tweede voorstelling van Cirque Magnifique, waarmee dit kleine gezelschap uit Vught sinds kort door Nederland toert. Het kleine theatercircus doet dat naast haar eersteling Sol, dat in 2004 het levenslicht zag. Beide voorstellingen zijn wat opzet betreft overigens ook goed uitwisselbaar. Een groot deel van de artiesten is hetzelfde, inclusief de muzikale ondersteuning, en afgezien van een andere rode draad is ook het concept ongewijzigd. Dat levert ook nu weer een hoogwaardige voorstelling op die het publiek anderhalf uur in de vermaakt. 
In Tartare neemt het gezelschap een feestje als uitgangspunt. De drie clowns van i Frappanti ontvangen gasten die hun bijeenkomst opvrolijken met dansen en drinken. Een van de gasten krijgt een paar jongleerkegels in de handen gedrukt en zorgt daarmee voor wat vermaak. De voorstelling wordt daarna spannend met de entree van een woest uitziende man die rechtstreeks uit Mongolië lijkt te komen. Daarmee komt er meer vaart in het spel en worden de acts ook gewaagder. Een vrouw met sierlijke luchtacrobatiek in een grote ring, sierlijke evenwichtskunst op en rondom een stoel op tangomuziek, twee apenpoppen die door één persoon kunstig in een levendige omstrengeling dansen, en -als circushoogtepunt- een sterk staaltje trapeze van twee krachtige vrouwen. Opvallend is de kleine rol die Arno Huibers speelt; heel bescheiden en klein is hij de toneelmeester, met een geheimzinnige glimlach op zijn masker. 
Bij Cirque Magnifique zijn de circusacts maar een onderdeel van de voorstelling. Het draait hier net zo goed om sfeer, muziek en aankleding. Het vierkoppige orkestje zit gewoon op het podium en speelt daar zijn melancholische noten. Maar daarnaast acteren zij ook mee, zodat iedereen meehelpt om zo het verhaal te vertellen. Hoewel vertellen hier vrijwel zonder begrijpelijke woorden gaat; uit een fantasietaaltje en mime maken we op wat de artiesten willen zeggen. Ook Tartare heeft weer die poëtische schoonheid, waarin haast en overdonderende effecten afwezig zijn. Een intieme voorstelling die het gemoed streelt. Een theaterkleinood voor wie dat kan waarderen. 

Magic Circus of Wintercircus Breda?

Forumlezers kunnen zich misschien nog de diverse botsingen herinneren tussen Clown Anton van Belly Wien, en jongleur Ricardo, fan van Herman Renz. Het barstte van de vooroordelen die eens hoognodig moesten worden weggeruimd. Circusweb verbroederde de twee en hierop volgde een uitnodiging van Anton aan Ricardo om naar Belly Wien te komen. Ricardo doet verslag van zijn bezoek. 

Circus Belly Wien onvoorstelbaar leuk en gezellig

Wintercircus Martin Hanson