Hieronder vindt u de recensies die wij reeds hebben ontvangen.
Heeft u ook een recensie?, mail het dan naar:

Voor de recensies over 2009 klik HIER
Voor de recensies over 2008 klik HIER
Voor de recensies over 2007 klik HIER
Voor de recensies over 2006 klik HIER
Voor de recensies over 2004 klik HIER

Gouden Artiest voor ‘zeemeermin’ Laura Miller
uit Tubantia

ENSCHEDE - Haar vriend is artiest en had een trapezeact met zijn zus. Toen die zwanger raakte, werd ze gevraagd als vervangster. Nu heeft Laura Miller haar eigen act, waarin een hoepel en een bassin met 5000 liter water een prominente rol spelen. Ze werd er winnaar mee van het tiende Internationale Circusfestival.

Een selectie van de kleine 30.000 bezoekers, die in de achterliggende anderhalve week het Circusfestival in het Enschedese Volkspark bezochten, beoordeelde het optreden van Laura Miller uiteindelijk als het beste van het totale programma. En dus ontving de 26-jarige Britse gisteravond na afloop van de laatste voorstelling de Gouden Artiest uit handen van circusdirecteur Bram van der Weide.

Een mooi succes in een loopbaan, die pas enkele jaren geleden begon. Laura Miller, danseres van origine, vertoonde haar eerste kunsten bij optredens op campings en in vakantieparken. Die podia is ze inmiddels ontgroeid. Afgelopen winter trad Laura Miller zelfs al op tijdens het prestigieuze circusfestival van Monte Carlo. Opmerkelijk is dat de Britse ‘zeemeermin’, die haar act hangend aan een hoepel deels in de nok van de tent uitvoert en deels in een waterbassin, niet aan een circus verbonden is. Ze treedt vooral op bij gala’s.

De Zilveren Artiest ging naar het Duo Sifolinis, twee Bulgaarse jongens met hun luchtrad. De derde prijs - de Bronzen Artiest - nam de Duitse mimespeler Niels Weberling mee naar de ‘Heimat’. Een opmerkelijk resultaat voor een artiest, die voor het eerst buiten het theater optrad.

De internationale vakjury zag het iets anders dan het publiek. De jury kende de eerste prijs toe aan het Duo Sifolinis, de tweede prijs aan Laura Miller en de derde prijs aan het Chinese acrobatiektrio Nan Jing.

Circusdriecteur Bram van der Weide is tevreden over het festival, al blijft de ergernis over de beperkingen die hem worden opgelegd in verband met het beperken van de overlast. De gemeente sloot hierover zelfs een convernant met omwonenden. Van der Weide: ‘Het wordt tijd dat de gemeente de tanden eens laat zien. Ik kan me niet voorstellen dat Van Heek dit park meer dan 100 jaar geleden heeft geschonken om door een paar figuren die in een flat naast het park wonen te laten bepalen wat hier wel of niet mag. Ik kan zo honderd omwonenden optrommelen die het schitterend vinden dat het circus hier staat. Maar een klein clubje zuurpruimen bepaalt onderhand de norm. Daar word ik doodziek van.’

Toch slaat de balans bij het scheiden van de markt naar de positieve kant door. Niet alleen kwamen er ook dit jaar weer voldoende bezoekers, voor het eerst haalde Van der Weide ook de nationale televisie met ‘zijn’ festival.

Magnifique: verhaal in circusbeelden 
Door LISETTE OOSTERBOSCH 

Donderdag 29 december 2005 - Tartare. Niet bepaald een naam waarbij je automatisch aan een circusvoorstelling denkt. Wat niet eens zo vreemd is, want Cirque Magnifique laat in deze tweede theatershow het traditionele uitgangspunt van het circus helemaal los. Zodoende geen programma waarbij clowns losse nummers aan elkaar breien, wat in de eerste voorstelling SOL nog wel gebeurt, maar een compleet verhaal in circusbeelden. „Het blijft wel circus, maar in een heel andere gedaante“, aldus regisseur Arno Huibers. 


Dat begint volgens hem al in de foyer waar het publiek binnenkomt op een feestje. Tot één figuur een andere wending aan het verhaal geeft en de boel verandert in een rondreizende circusgezelschap. Met - volgens Huibers - onder meer een aanstekelijke, hilarische act door dansende ’aapjes’, die afgelopen zomer nog te zien was op de Toeristische Marktdagen in Eersel.

Huibers noemt het opmerkelijk dat twaalf van de veertien medewerkers van Cirque Magnifique in Tartare zowat continue op het podium staan. Terwijl het in het gangbare circuswereldje heel gebruikelijk is om acts van ver te halen, is hij trots te kunnen melden dat Cirque Magnifique het enige Nederlandse circus is dat alleen met Nederlanders werkt. Hollands glorie dus tijdens de luchtacrobatiek in trapeze en ring, het jongleren, de acrobatiek op en rond een stoel en de clownerie.

Al wordt tijdens Tartare wel een hele andere indruk gewekt. Mede dankzij het vierkoppige orkest dat speciale muziek schreef die doet denken aan zigeuners. Zo komt de wereld van nomaden en verre gebieden tot leven. Compleet met een gigantische Yeti, een soort ’verschrikkelijke sneeuwman’, maar dan met een hoog ET-gehalte. 

Want waar ander vernieuwend circus - zoals bijvoorbeeld het bekende Cirque du Soleil - veelal op volwassenen is gericht, houdt Cirque Magnifique bewust rekening met kinderen.

Foto Chris van Cromvoirt

Kerstcircus Den Haag

Op onderstaande links vindt u de recensies (PDF formaat) die dit kerstcircus zelf heeft verzameld...

Wintercircus één van de leukste van het dozijn 
door DAVID LEVIE 

27 DECEMBER 2005 - APELDOORN - Het twaalfde Wintercircus in Apeldoorn gaat niet als de beste van het dozijn de boeken in, wel als één van de leukste. Wim Zomer tovert een programma uit zijn hoge hoed met een hoog vermakelijkheidsgehalte. 

Om met de verpakking te beginnen: alles en iedereen ziet er piekfijn uit. - Zomer zelf is in het nieuw gestoken, chef-de-ontvangst Tonny Leerink heeft in Deventer een kleermaker aan het werk gezet en degenen die verantwoordelijk zijn voor de artistieke prestaties in de piste - want goed circus is een kunst - zien er uit om door een ringetje te halen. Hun nummers zijn met meeslepende (volks)muziek, vaak met dans omlijst en strak geregisseerd. 

Onder invloed van het Cirque du Soleil is de circuswereld in beweging. Theatrale effecten hebben hun intrede gedaan. Het kunstje op zich is al lang niet meer genoeg voor een door en door verwend publiek dat alleen de aandacht vasthoudt wanneer de vaart er goed in zit.

Aan al die eisen voldoet het Wintercircus dat steevast naar verjonging en vernieuwing streeft. Jongleur Valery is daar een voorbeeld van. De Oekraïner werkt met stokken en doet daarmee fantastische dingen. Jonge collega’s van hem komen uit Portugal en Zwitserland. De één tart op een ladder de wetten van de zwaartekracht, de ander doet dat, zeer komisch, op een stalen draad.

Zeeleeuwen - Grappig is de bijdrage van de zeeleeuwen. Veel geklap met de vinnen, ballen balanceren op de neus en ze spelen trompet. Vernieuwend is het niet en je moet er van houden. Een verrassing is het paardennummer van David Micheletty. Vorig jaar een tegenvaller, deze keer laat hij zien dat er hard is gewerkt. De schimmels zijn Wintercircuswaardig, evenals de twee heren uit Moskou die elkaar op de trampoline met bokshandschoenen bewerken en voor zorgen dat het hooggeëerd publiek opgewekt de pauze ingaat. 

Vijf etages - Uiterst serieus daarentegen is het ambacht dat tien (!!!!) jonge Roemenen uitoefenen. Deels op eigen kracht (handvoltige), deels met hulp van een springplank zoeken ze het hogerop. Ze construeren een menselijk bouwwerk van vijf etages. Aan de zesde verdieping wordt volgens ingewijden gewerkt. Weten ze hun noeste arbeid te perfectioneren en wat speelser te verpakken dan is er letterlijk sprake van een topnummer.

Kerstcircus prima mix van eenvoud en spektakel
uit Eindhovens Dagblad van MAARTJE SMEETS 

EINDHOVEN, 27 december 2005 – Met een geweldige dreun haalt freefighter Jack zijn tegenstander Jim onderuit. Het vijfendertigste kerstwintercircus begint met een verrassende spektakelact uit Engeland. Koud uit de mis, waar de kerstboodschap van vrede en liefde gepredikt wordt, krijgen de bezoekers een gevecht van twee titanen voor de kiezen. De twee giganten slaan elkaar letterlijk op de meest spectaculaire wijze de ring uit. Minstens de helft van het hooggeëerde publiek heeft een kussen onder de billen nodig, om goed zicht te hebben op de piste, waar de twee gemaskerde mannen elkaar om de oren meppen.

Lange zit - De openingsact is meteen een van de verrassende hoogtepunten van de drie uur durende voorstelling. Het is, vooral voor de kleintjes, een lange zit, maar het verveelt geen moment. In hoog tempo wisselen de artiesten uit onder meer Brazilië, Argentinië en Oekraïne elkaar af. Grommende tijgers, elegante paarden, eigenwijze olifanten en adembenemende acrobatiek passeren de revue. In de categorie ’vooral niet thuis proberen’ valt zonder twijfel de geblinddoekte driedubbele salto-mortale van een Braziliaanse trapeze-artiest. Maar ook de Oekraïense evenwichtskunstenaars van Equilibrium weten het publiek veel oeh’s en ah’s te ontlokken.

Eenvoud - Hoe briljant de acrobaten en hoe indrukwekkend de negen tijgers ook zijn, de show wordt gestolen door een act die hartverwarmend is in zijn eenvoud. Een meisje en een koppig paard voeren een vertederend toneelstuk op. Vooral het paard blijkt over een mimiek te beschikken, waar menig acteur jaloers op kan zijn.

Dat de voorstelling onder grote tijdsdruk tot stand is gekomen, is voor het publiek niet te merken. Tussen de bedrijven door vult clown Jimmy, met ouderwetse flapschoenen, de dode momenten. 

Afgezien van een humeurige olifant in de slotact van de Weisheit Family loopt de show drie uur lang als een trein. Ook tijdens de pauze wordt het publiek, dat voornamelijk uit feestelijk uitgedoste gezinnen bestaat, vermaakt. Een minder chagrijnige collega-olifant is tijdens de pauze van dichtbij te bewonderen in de foyer. Hij moet wel even door de knieën om door de toegangsdeuren van de stadsschouwburg te passen. 

Tijdens de laatste voorstelling op nieuwjaarsdag zal spreekstalmeester Rik Polman bekendmaken welke act de bezoekers van het circus dit jaar het beste vonden. Bijna alle dertien voorstellingen zijn uitverkocht. Alleen voor de ochtendvoorstelling op oudejaarsdag van negen uur zijn nog plaatsen beschikbaar.

Hoofdrol voor clownsduo bij kerstcircus 
uit De Gelderlander door MAARTEN REITH 

Van buiten een saaie hal, vanbinnen vol sfeer. De Rijnhal is tijdens kersttijd voor de veertiende keer gevuld met het Wereld Sterren Circus. Duizenden genoten afgelopen dagen al van de show, al viel het spektakel wat tegen. 

ARNHEM - Voor velen is het al jarenlang vaste prik: tijdens de kerstvakantie, en dan met name op eerste of tweede kerstdag, naar het circus in de Rijnhal. Mooi uitgedost in feestelijke kleding betreedt jong en oud de tot circustent omgetoverde sporthal, om te genieten van spannende acts, dressuur en clowns. 

Vooral die laatsten, het Russische duo Vladimir en Dennis Stoliarov, stelen de show. Het zijn echte circusclowns, die traditionele nummers als acrobatiek, trapeze, balanceren op de rola-rola en hoelahoepen combineren met leuke humor. Ze komen keer op keer terug in het programma en zorgen daarbij telkens voor veel gelach op de tribunes. In hun mooiste nummer staat een van de Stoliarovs hoog op stelten, terwijl hij de ander als een marionettenpop bespeelt. Zonder touwtjes, maar met perfect op elkaar ingespeelde bewegingen brengen ze de illusie tot leven. Ook de rest van de voorstelling van het Wereld Sterren Circus – overwegend bestaand uit acts van het door Nederland toerende Staatscircus van Moskou – bevat opvallend veel humor. Zoveel zelfs, dat het af en toe gaat vervelen. Zo wordt een nummer met sprongen vanaf de minitrampoline over een kast een zogenaamd hilarisch toneelstukje, dat kant nog wal raakt en vooral erg veel flauwe en platte grappen bevat. Wel spannend zijn de drie motoren van de groep rond de Belg Alex Ramien, die in een bolvormige kooi razendsnel rondjes crossen zonder elkaar te raken.

Het Wereld Sterren Circus kent verder relatief veel nummers met dieren. Een verademing in het programma vormen, naast het clownsduo, twee traditionele circusnummers. De uit Georgië afkomstige kozakkenruiters springen uit het zadel op de grond en even snel weer terug, en gaan zelfs een kort stukje bij elkaar op de schouders staan. In mooie kostuums, net als de Troupe I Bucaresti, die met de springplank salto’s en acrobatische sprongen maken. Vol concentratie, maar ook met het juiste gevoel voor show. Die hebben geen humor nodig om het publiek te boeien.

Het Wereld Sterren Circus is t/m 30/12 te zien in de Rijnhal in Arnhem.

Cirque d'Hiver in de Oranjerie
uit De Limburger door Frits Nies

29 december 2005 - Aan het eind van de premièremiddag in de Roermondse Oranjerie is de geur compleet: het pisteparfum met de authentieke combinatie van zaagsel, poep en zweet. Zweet van ruim honderd vrijwilligers die zich professioneel onderscheiden (waar krijg je tegenwoordig nog zo'n vriendelijke in- en uitgeleide?).

Poep van tijgers, leeuwen, paarden, honden, zeeleeuwen en koeien{hellip}, jawel. De organisatie van het Roermondse Cirque d'Hiver weet wat haar te doen staat. Adel verplicht, zoals spreekstalmeester Olaf van Eijndhoven liever in het Frans zegt. En de noblesse komt in de 23e uitgave van dit gevestigde wintercircus tot uitdrukking in een breed en kwalitatief hoogwaardig programma binnen een strak geregisseerde omlijsting.

De traditionele circusmix van mens en dier wordt bewaard tot na de pauze. In de eerste helft is het op de koddige zeeleeuwen van Ingo Stiebner na vooral de mens die mag verwonderen en vermaken. Het jongleren van de Portugees Rogério Gonçalves met tennisracket en ballen is spannend genoeg om de aandacht van zijn sexy assistente af te leiden.

En met de bol en hoepels van de Russin Natalia Leontieva toont het Cirque respect voor traditionele elementen. Sensationeel is de fraaie acrobatiek aan het Vertikalseil van de Duitse Christiane König. En de erotische zindering van het jonglerende, Russische Duo Bondarenko maakt voelbaar indruk op het volwassen deel van het hooggeëerd publiek. Komisch hoogtepunt vormt de Amerikaanse mime-artiest Elan die met een vorm van veredeld straattheater ook het Roermondse pistepubliek om zijn vinger windt. De Rus 
Konstantin Mourariev overtuigt eveneens in een Rhönrad waarmee hij laat zien dat acrobatiek en humor prima samengaan.

De onderscheiden dompteur Tommy Dieck maakt direct na de pauze duidelijk waarom een circuspubliek niet kan zonder het water in de handen van roofdieren die uit zijn hand eten. Daarna bewijst het corps van circusvrijwilligers samen met zangeres Lucienne en het geoliede circusorkest onder leiding van Wim Hamans hoe je van een changement van leeuwenkooi naar koeienpiste op de tonen van Proud Mary een swingende act kunt maken. 'Les Vaches Hollandaises' zorgen vooral voor veel koeienvla in het zaagsel en de arabische schimmels en zwarte pony's van Wolfgang Lauenburger brengen hun onmisbare paardenballet.

Opmerkelijker zijn de kunstige capriolen op het slappe koord van de jonge Andrey Ivakhnenko. De acrobaten van de Roemeense Catana-Troupe en het Oekraïense New Gala Team leveren vol kracht en souplesse het slotstuk voor het bewijs dat de geest van het circus nog steeds uit het oosten komt. De adel van Cirque d'Hiver weet er opnieuw oud én jong mee aan zich te verplichten.

met dank aan Gert-Jan Marsman

Tropisch wintercircus laat ijzige kou vergeten
Mooiste plekje voor kinderen binnen de pistering. 

Het Wintercircus in Vlissingen is niet makkelijk te vinden als je ernaar zoekt. Wie tijgers, olifanten of ander dierenspul kan missen als kiespijn vindt in dit circus een hoop waar voor zijn geld. Met vooraankondigingen van deze voorstellingen was men niet al te scheutig want actiegroepen als Dierenleed en andere anti-dieren-activisten voorspelden dat circussen zonder dieren ontzettend veel publiek zouden trekken. Helaas, op Tweede Kerstdag had het best voller gekund voor dit circus met veel artiesten van internationaal niveau. 

Gera de Leeuw - Circusweb

Een avondje Belly Wien is genieten

Gera de Leeuw - Circusweb

Olifanten en striptease onder één tentzeil
uit de Twentsche Courant Tubantia 

ENSCHEDE, 22-12-2005 - Afgaand op de ‘oh’s’ en ‘ah’s’, gisteravond tijdens de première van het Circusfestival, gaat het duo Sifolinis hoge ogen gooien in de strijd om de Gouden Artiest. De Bulgaarse jongemannen haalden met hun luchtrad halsbrekende toeren uit in de nok van de tent in het Volkspark.

Relaxte en gezellige première bij Royal
Dordts circus brengt verrassend kerstprogramma

Dolkomische clownerie rond de kerst 

Wintercircussen horen traditioneel bij de kerst. De Verkadefabriek pakt die traditie in Den Bosch op met twee topacts. 

Den Bosch 20 december 2005- Circus Ronaldo en Le Jardin zorgen voor een uur lang lachen en plezier voor de hele familie rond de kerst in de Verkadefabriek in Den Bosch. „Ze brengen dolkomische, dwaze clownerie“, zo belooft Wim Claessen van Stichting Briantelli die voor ’de Verkade’ als gastprogrammeur deze „twee topacts van Europese allure“ in huis haalde. De voorstellingen zijn voor iedereen vanaf tien jaar en te zien van 21 tot en met 30 december. 

Kinderacts--Daarnaast is er een foto-expositie rondom eigentijdse circussen als Cirque Plume, Les Arts Saut en Cirque Baroque. Kinderen vanaf zes jaar kunnen verder zelf een circusact maken samen met circuswerkplaats Boost uit Amsterdam. Dit kan op 27 en 28 december in het Bossche kunstencentrum.
Claessen, oud-directeur van Theaterfestival Boulevard reist door Frankrijk en België op zoek naar theatergezelschappen voor het grote internationale circusfestival dat hij in 2006 in Brabant organiseert. Dit vanwege het Jaar van het Circus. Inmiddels is duidelijk dat de Van den Ende Foundation het festival sponsort met 45.000 euro. 
Ook ijvert Claessen voor de komst van een circustheateropleiding bij Fontys in Tilburg. Voor hem geven Circus Ronaldo en Le Jardin een voorproefje van het circusfestival. Le Jardin met Didier André en Jean-Paul Lefeuvre staan volgens Claessen voor lachwekkenende mime, mooie acrobatiek en slimme clownerie.
Circus Ronaldo roemt Claessen als „het topexportproduct van Vlaanderen met clownerie als specialiteit“. De broers Danny en David Ronaldo leggen de maatschappij onder een vergrootglas. 
In hun voorstelling ’La cucina dell’arte’ die zich afspeelt in de keuken spelen ze dwaze machtsspelletjes. Het is een hele ’zintuigelijke’ en ’breekbare’ act geïnspireerd op de ouderwetse restaurantjongleurs. 

Conditie, concentratie en coördinatie 
uit BN De Stem door Frank Timmers 

Het publiek genoot van de show en had vooral veel bewondering voor de conditie, concentratie en coördinatie van de artiesten.

Het circus bracht het programma, dat je kunt verwachten. Met vooral veel acrobatiek, getemde dieren en een leuke clown. 

Het vermaak werd steeds ingezet tijdens de wisselingen van het decor, zodat de snelheid er in bleef. Omdat het circus vooral kinderen aantrekt, is het jammer dat de presentatie in gebrekkig – en daardoor nagenoeg onverstaanbaar – Engels was. 

Het mocht de pret niet drukken. Tweeëneenhalf uur amusement, inclusief een half uur pauze, was niet lang genoeg voor de tent die gistermiddag met slechts een kwart was gevuld. 

De voorstelling eindigde met een groot spektakel van vier stuntmannen op hun motor. Zij joegen op hun machines door een ronde kooi: The Globe of Death.

Dat zij elkaar niet raakten, mag een wonder heten, maar wonderen zijn in het circus altijd mogelijk.

Tot en met zondag zijn er voorstellingen en dan trekt het Groot Russisch Staatscircus naar Brussel. Vijf weken is het circus dan in Nederland geweest, in vijf verschillende plaatsen.

Domweg gelukkig in een rood-geel gestreepte circustent 

uit De Gelderlander door CYNTHA VAN GORP 

WOLFHEZE 10-10-2005 - Walsende paarden, gedresseerde duiven en door de lucht zwevende acrobaten. Deze week doet Circus Bavaria de gemeente Renkum aan. Met succes; de oeh's en aah's waren zaterdag tot buiten de tent te horen. 

Zodra je station Wolfheze nadert, doemt er een grote, gekleurde tent tussen de bomen op. Het rood-geel gestreepte zeil van Circus Bavaria steekt fel af tegen het groene grasveldje, waar een mini-pony staat te grazen. De lama ernaast doet verwoede pogingen zich los te rukken van de paal waaraan hij is vastgebonden. Het duo trekt veel bekijks van de drommen kinderen die hun ouders mee hebben gesleurd naar het Mesdagpleintje. De elfjarige Daan Huigen en zijn vier jaar jongere broertje Yannick staan al een half uur van tevoren voor de grote circustent te wachten. Voor de gezelligheid hebben ze hun ouders meegenomen. "Er is hier niet zoveel te doen in Wolfheze, dus we moesten erheen", vertelt Anja Huigen (49) en stralend vervolgt ze: "De clowns vind ik altijd erg leuk." Toch blijft ze stug volhouden dat ze er voor de kinderen is en niet voor zichzelf. Haar zoontjes vinden het allang best, zolang ze maar koorddansers en honden te zien krijgen.

Tegen drieën begint de circustent al aardig vol te stromen. Om de piste heen zijn twee rijen stoeltjes opgesteld. Mevrouw Silk zit op de tweede rang afwachtend om zich heen te kijken. Over haar wangen loopt een traan van geluk. Als een van de weinigen is ze alleen naar de voorstelling gekomen. "Ik woon hier in het gesticht en ben zo blij dat ik er even uit ben", fluistert ze. Stilletjes hoopt ze dat ze straks een tijger-act mag bewonderen. "Wanneer komen ze nou?" vraagt ze tot drie keer toe.

Helaas voor de 78-jarige Silk behoren de katachtigen niet tot het repertoire. Gelukkig geniet ze zichtbaar van de diabolokunsten van 'mister' George. De zeventienjarige Tsjech oefent al sinds zijn vierde op zijn kunstje. Zijn moeite wordt door het publiek met een flink applaus beloond en stralend rent hij uit de piste. Op een van de voorste rijen zit Kees Koek (48) met zijn kroost. Op zijn schoot zit zijn eenjarige zoontje Martin opgewonden om zich heen te kijken. "Hij is nog te jong om alles goed te begrijpen, maar hij vindt het leuk om naar dieren te kijken", legt de Wolfhezenaar uit. Voor als het de peuter toch niet mocht bevallen, heeft Koek een noodplan opgesteld: "Ik heb mijn gsm bij me, dus mijn vrouw kan hem zo op komen halen." Gehuld in een rood pak kijkt circusdirecteur Bart de Vrind tevreden om zich heen. "Super, die wisselwerking met het publiek! Voor het geld moet je hier niet gaan werken, de kosten zijn een bodemloze put. Maar de mensen zijn zo enthousiast, daar haal ik echt mijn voldoening uit."

Renz Belly in Zeewolde

(5 okt 2005 door Adriana)

Gisterenavond naar Circus Renz Berlin de première bezocht. Deze begon met een olifantenlunch ’s middags rond een uur of drie bij Bakkerij Kortleve in ons dorp. 4 circus olifanten in optocht door de winkelstraten dit trok natuurlijk veel publiek.

Kinderen vonden dit prachtig. Natuurlijk zijn er mensen die de discussie met je aangaan dat deze olifanten in Afrika thuis horen. Waarop ik tegen een van deze vrouwen zei dat ik deze discussie niet met hen wil aan gaan en ten tweede dat dit Indische olifanten zijn. 

De voorstelling zelf zou om 19.00 beginnen, 18.40 was ik aanwezig bij de circustent. Ik was wel langs de kassa gelopen om te zien wat de prijzen zijn. Maar omdat ik een vrijkaartje had liep ik door het circusterrein. Wat ik miste bij de ingang van de circustent was iemand die je welkom heette of iemand die je de plaats aan wees. Natuurlijk kun je je plaats zelf uitzoeken. Maar omdat ik ook zo langs de kassa was gelopen dacht ik dat kunnen dus meer mensen zo doen. Nu had ik wel een geldig kaartje maar vond het toch raar. 

Dus zelf een plaats gezocht, sommige banken zaten los even zo de tribunes. Hier ontbraken de schroeven en moeren. Kinderen waren hier dan ook mee aan het spelen. Een beetje gevaarlijk vind ik.

Tijdens de voorstelling waande ik mij terug in de tijd dat ik zelf mee trainde en tijdens en de weekeinde mocht op treden in het circus. Vond dit op zich wel leuk om te zien. De acts zijn dan ook simpel en eenvoudig, en hoofdzakelijk door zeer jonge mensen zelfs kinderen uitgevoerd. Wat ik jammer vind is dat de mensen steeds onder een andere naam worden aangekondigd. Bijv, miss Tatjana is ook miss Tamara. Na twee , drie keer of zelfs vier een andere naam en act wil je bij de finale wel weten hoe heet deze juffrouw werkelijk.

Dit circus is voor ouders en zeer jonge kinderen erg leuk om te bezoeken. En ik moet zeggen het zal sommige kinderen zeker aansporen om ook iets bij het circus te doen. Voor deze groep is het zeker leuk opgezet. Tijdens de pauze konden de kinderen met de olifant op de foto. En na afloop een ritje maken of op de pony of op een kameel. Erg leuk!

De voorstelling was rond 20.40 afgelopen.

Nu heb ik nog een kortingkaart voor dit circus, maar ik vind één voorstelling wel genoeg.

Cirque Éloize, magische acrobatiek van moderne nomaden 

uit De Gelderlander van 22-09-2005 door HENK WANINGE 

Het Cirque Éloize is het kleine maar niet minder boeiende broertje van het eveneens uit Canada afkomstige Cirque du Soleil. Volgende week te zien in Arnhem. 
Bartlomiej Soroczynski oogt verveeld. Het valt te begrijpen. Zonet heeft de topartiest halsbrekende toeren uitgehaald, tussen hemel en aarde gevlogen, zijn leven geriskeerd. En nu, terug op aarde, koud na de voorstelling, moet hij de bekende vragen beantwoorden op het zoveelste, contractueel verplichte perspraatje. 
Een surrealistische droom? "Ik weet dat onze pr-afdeling ergens die kwalificatie gebruikt, maar ik zie onze voorstelling Nomade toch echt als een zuiver down-to-earth-verhaal. Handelend over liefde en haat, leven en dood, reizen van hot naar her en het aangaan van vluchtige contacten", zegt Soroczynski met zijn make-up nog dik aangezet op het gezicht. 
Kortom, het verhaal van circusartiesten zoals we dat van oudsher kennen, maar ook dat van moderne stadsnomaden zoals die van Cirque Éloize. Ze trekken over de hele wereld, zijn ongebonden, nemen grote risico's ("Het kan door een valpartij ineens voorbij zijn") en ontmoeten jan en alleman, wat niet zelden tot kortstondige liaisons leidt. 
De levenswandel doet in de grond nog denken aan het traditionele circus, maar een gezelschap als Cirque Éloize heeft zich daar lichtjaren ver van verwijderd. 
Neem alleen al de locaties, waar de heren en dames hun kunsten vertonen. Chique theaters, mondaine badplaatsen, grote festivals: niks geen achterafstraatjes, tochtige pleinen of gemeenteweides, ergens aan de periferie van de stad. 
In totaal zagen 2,5 miljoen mensen in 200 steden en in 20 landen een van de 1500 voorstellingen. Ook de kunstzinnige verpakking, het ontbreken van dieren en de snelheid waarmee de choreografieën en actiescènes elkaar opvolgen maken duidelijk dat dit een heel andere wereld is dan die van Circus Krone of Circus Renz. Om maar te zwijgen van Remi, Jolie-Coeur en Coco uit Alleen op de wereld.
Cirque Éloize treedt in het voetspoor van het Cirque du Soleil dat het hooggeëerde publiek al twintig jaar vermaakt met theatrale circusshows, opgezet zijn rond een bepaald thema. 
Beide gezelschappen zijn afkomstig uit Quebec, het Franssprekende deel van Canada, al een paar decennia de bakermat van deze artificiële vorm van circus. 
Er zijn wel verschillen. Cirque Éloize kiest voor een kleinschalige aanpak, zowel wat betreft het aantal artiesten als de show. Maar klein betekent niet minder, want de cast is multifunctioneel inzetbaar: als muzikant, zanger, clown, acteur. De (van origine) acrobaten en jongleurs hebben zich allerlei andere disciplines eigen gemaakt. Daarnaast zul je, in tegenstelling tot hun beroemdere broers en zusters, deze groep niet gauw in een circustent aantreffen; van meet af aan heeft ze voor de intimiteit van het theater gekozen. 
Vanaf de eerste scène, waarin we een man in een paal zien klimmen waarna hij de wetten van de zwaartekracht tart en onwaarschijnlijke capriolen uithaalt, tot en met de laatste acte, een romantisch dansspel in de 'regen', wordt acrobatiek met een hoofdletter A geschreven. Vol bravoure, zelfverzekerd en met een onvoorstelbare kracht en lenigheid wordt het liefdesverhaal Nomade, at night the sky is endless uitgebeeld. 
In deze nachtelijke reis doen de vrouwen, die nauwelijks boven de 1.50 meter uit komen, niet onder voor de mannen. Ook van jongleren hebben ze kaas gegeten, wat blijkt uit een scène waarin de gegooide knotsen rakelings langs, over en onder de heren en dames vliegen. Je hebt het allemaal wel eens gezien, live of op televisie, maar daar is de prestatie niet minder om. 
Wat erg goed werkt in de voorstelling is de muziek van een klein orkest achterop het podium. Oost-Europees, Jiddisch, zigeunerachtig, het komt allemaal voorbij; viool en klarinet toveren een prachtig klankpalet te voorschijn, nu eens smartelijk dan weer vrolijk en gek, waardoor verhaal en verrichtingen van de artiesten een extra dimensie krijgen. 
Is het allemaal himmelhochjauchzend? Nee, na de pauze zakt de de boel als een kaartenhuis in elkaar, mede door toedoen van een melige clownsact. Humor graag, maar dan wel op een aanvaardbaar niveau, niet met flauwe woordgrappen, bekkentrekkerij en gooi- en smijtwerk uit de jaren vijftig. 
Hierna schakelt Cirque Éloize weer vol vaart over op flitsend actiespektakel, maar op de een of andere manier heeft het minder impact dan voor de pauze; de magie is weg. 
Toch blijft achteraf een positief totaalbeeld hangen. Met wat aanpassingen - vooral een chirurgische ingreep direct na de pauze is gewenst - zal de show van begin tot eind kunnen boeien. De ingrediënten zijn in ieder geval volop aanwezig. 

Cirque Éloize met Nomade, at night the sky is endless: t/m 25 september Theater aan de Parade Den Bosch, 29 september t/m 2 oktober Schouwburg Arnhem, 4 t/m 9 oktober Chassé Theater Breda, 14 t/m 16 oktober Martiniplaza Groningen.

Cirque Éloize moet je gezien hebben 
Door MARTIN HERMENS

Oogstrelende toneelbeelden overgoten met een zweempje nostalgie. Mensen die zich uit de naad werken, maar dat geen seconde laten zien. De voorstelling Nomade van Cirque Éloize bruist, zindert en spettert aan alle kanten. Ze is een ode aan de liefde en het leven. Een wonderlijke theaterervaring die urenlang nadanst in je hoofd en hart. 

Cirque Éloize begon twaalf jaar geleden in Canada. De oprichters van dit gezelschap stonden aan de wieg van het fameuze Cirque du Soleil. Ze zoeken naar nieuwe vormen om theater en circus samen te laten vloeien.

Deze Canadezen hebben hun eigen theatertaal gevonden. Waar Cirque du Soleil fascineert door het technisch perfectionisme, overtuigt Cirque Éloize vooral in de menselijke maat. De meest imposante prestaties passeren de revue alsof ze de doodgewoonste zaak van de wereld zijn.

Circus, muziek en dans worden gecombineerd met toneelspel en vooral ook veel humor. Zo zweeft er een jongedame aan de trapeze met een flinke vaart van links naar rechts. Ze keuvelt doodgemoedereerd over haar prins op het witte paard terwijl ze tussendoor fantastische kunsten vertoont en zich bezorgd afvraagt of ze ons, het publiek, daarmee toch niet heeft laten schrikken.

De voorstelling klopt tot in het kleinste detail. Niemand staat ooit zo maar ergens op het toneel. Met als resultaat een reeks poëtische beelden waarbij scènes op een mooie manier in elkaar overgaan. Timing, souplesse en originaliteit completeren Nomade.

Het publiek kan niet anders dan vol bewondering en verbazing de verrichtingen op toneel volgen. Dat het daarbij menig keer vergeet te applaudiseren, is logisch. Je wordt meegesleurd in een levenslustige fantasiewereld en voelt je bijna onderdeel van dat spektakel. Bijna, want het echte werk komt natuurlijk voor rekening van Cirque Éloize.

Arnhemmers, ren nog deze ochtend naar de kassa van de schouwburg. Vecht desnoods om de laatste kaarten. Want deze voorstelling moet je gewoon gezien hebben.

Malford: een klein circus maar ruime gezelligheid!!

van Ricardo van der Blom

Al een jaar of 2 wachtte ik tot circus Malford in de buurt van Amsterdam komt. Tot ik 6 weken geleden van John Reynen hoorde dat zijn circus in Landsmeer komt. In mijn agenda schreef ik op 25 september heel groot: CIRCUS MALFORD 14:00 UUR LANDSMEER. De tijd vliegt voorbij want voor ik het wist waren de 6 weken al om. Vannacht ben ik niet uitgeweest dus kon ik fit naar het circus. Een circus dat niet groot maar wel heel gezellig is, als ik de reclameborden moet geloven. Om 13:15 uur arriveerde ik op de sportlaan. Er was een stil sfeertje, zag wel wat mensen in nette circuspakken rondlopen. Het leek erop alsof de show al begonnen was maar na een ronde over het terrein gelopen te hebben bleek dit niet het geval. Een kameel die rondjes om een boom loopt maar wel een mooi uitzicht heeft over de Landsmeerse plas vermaakt zich prima terwijl ik een paar foto’s van hem maak. Voor de rest liepen er ganzen en in de stal stonden 4 Arabische hengsten. Een tweemaster in de kleuren blauw en geel stond midden op het parkeerterrein. Helaas was er geen riolering, dus kon het publiek geen gebruik maken van de sanitaire voorzieningen.
De show van 2 uur was fris, jong en vooral van goede kwaliteit!!! Een jongen van 14 die drumt, clownerie, evenwicht en jongleren kan een groot artiest worden. Zo zijn er ook charmante dames die in de show meedoen. De show varieert dieren, acrobatiek, jonglage, evenwicht, muziek, en goede choreografie. De leeftijden van artiesten liggen tussen de 5 en 80 jaar. In de pauze kun je voor 5 euro een foto laten maken op een kameel, en na de voorstelling voor een euro een rondje op de zwarte hengst. Ik bedank John Reynen en de andere medewerkers voor de mooie show. Een 2 uur durende show met veel charme!!!. Proficiat!

Juichen en klappen voor circusartiesten Bongo

uit De Gelderlander van 17-9-2005

Ademloos en met open mond kijkt de zevenjarige William uit Zevenaar naar het openingsnummer van het jeugdcircus Bongo. Hij zit op de achterste rij op het puntje van zijn stoel om maar niks te missen van de voorstelling. 

"Waaaauw!!!" roept hij enthousiast als de acrobate ruggelings met handen en voeten tegelijkertijd vier doekjes laat draaien. Hij steekt zijn waardering niet onder stoelen of banken als de ze met een diepe buiging afscheid neemt van het publiek. Hij blijft klappen. Totdat het opeens stikdonker wordt. Muisstil is het in de grote circustent. Totdat opeens drie paarden de piste in rennen. Luid toegejuicht door het publiek. 

Circus Bongo speelt voor een uitverkocht huis. De Lionsclub Duiven heeft ouderen, gehandicapten en scholieren van het speciaal onderwijs uitgenodigd voor een gratis circusvoorstelling. 

William en zijn broertje Bartijn (5) hebben geluk gehad. Zij mochten met hun neef Patrick en zijn moeder mee omdat ze nog nooit naar het circus waren geweest. William wist van niks. Het was een verrassing, maar die viel deels in het water. In de auto had hij op weg naar de circustent in het Horsterpark in Duiven het kaartje al gespot. 

Maar dat doet niets af aan zijn verwondering. Hij vindt het circus véél leuker dan buiten spelen. Na iedere voorstelling klapt hij zijn handen bont en blauw. Zijn vinger schiet in de lucht als Clown Dropje de hulp van de toeschouwers inroept. 

Maar het mooiste vindt hij toch de show van de 'Chinese mevrouw' die in de nok van de tent met een hoepel van alles uithaalt.

Zijn broertje Bartijn vindt de beer Bongo het leukste, die steeds boterhammen met honing wegpakt bij Clown Dropje. Hij zingt dan ook hard mee als wordt ingezet met: 'ik zag twee beren, broodjes smeren'.

Partick kijkt het liefst naar de twee kamelen. De twee imponerende beesten, oorspronkelijk afkomstig uit Mongolië, maar geboren en met de fles grootgebracht in Lichtenvoorde, sjokken gemoedelijk achter elkaar door de piste. Een van de twee wil volgens clown Dropje pas weg uit de piste als zij een extra handje voer krijgt. "Ha", roept Patrick gewiekst. "Dat heeft die andere al lang gekregen." 

Circusweb bij Belly-Wien

Breda, 10 september 2005---Het kwam er maar niet van om bij Belly Wien te gaan kijken. We hebben al zoveel horen roepen over de aanwezigheid van dit Duitse circus dat nog afkomstig is van de echte Renzen, dat we wel erg nieuwsgierig zijn geworden. Deze zondagmiddag is het prima circusweer. Dat vinden nog meer mensen die op het Chasséveld in Breda een kijkje komen nemen. Degenen die slim zijn komen lekker vroeg, want er is veel te zien.
Een bezoek aan Belly Wien is al een feest voordat je de circustent binnentreedt. Er valt veel moois te bekijken op het volkomen toegankelijk circusterrein. Veel prachtige authentieke circuswagens, gevuld met onder anderen dieren zoals struisvogels, apen, tijgers, een leeuw, kamelen, een giraffe in een in de hoogte aangepaste wagen en verderop tussen de caravans ook nog slangen en paarden. Alle wagens en vrachtwagens staan ordelijk opgesteld op het circusterrein en iedereen kan er vrij rondlopen. De Candycar is prachtig betimmerd en we kijken onze ogen uit naar de details, de fris gelakte wagens, de prachtig ingerichte toiletwagen. De buitenkant kan alvast niet meer stuk. Een mooie zaak, zoals ze dat in circustermen zeggen. 
Binnen komen de vrolijke ouderwetse circusklanken je tegemoet. Circusmuziek zoals die al 100 jaar binnen circustenten klinkt, en zoals de circusbezoekers ook min of meer verwachten. De tent loopt langzamerhand vol met mensen gewapend met zakken popcorn, van die magische toverlampjes, chips, de show kan beginnen. Mensen kijken gespannen naar de in de piste opgestelde kooi en weten dat het circus zal starten met roofdieren. Dan klinkt vrolijk de begintune met de passende “Circus Renz” melodie, wie niet weet hoe die klinkt moet maar eens luisteren naar de muziek op de site van www.circusnieuwsbrief.nl 
Een luid gejuich gaat op als de eerste tijgers de piste inkomen. Spontaan begint iedereen in de handen te klappen. Hoezo “dieren horen niet in ‘t circus”, een circus zonder dieren is gewoon geen circus. Jammer dat ze dat in België momenteel kapot maken, zo bedenk ik me. Zo’n enthousiasme maak ik zelden mee voor circusartiesten, en bij dieren is het altijd extra. 
Ook een brok traditie is het geluid van een spreekstalmeester. Dit keer in de persoon van Ragina Heybeek, die met glitterjas naast de gordijnen staat, klaar om in te grijpen wanneer er iets mis zou gaan. Men verwacht dus improvisatievermogen. Onvoorspelbaar circus. De Siberische tijgers luisteren goed naar trainer Roman Zinnecker. Hij heeft ze op een relaxte manier onder controle. Tijgers zijn eigenwijs en je moet goed laten zien wie er de baas is, anders lopen ze over je heen. Marlon Belly brengt daarna een nummer als Kozakkenboy. Voor zijn leeftijd weet hij aardig te presteren met de paarden en met ware doodsverachting springt hij op en af de paarden. Hij wordt afgewisseld door Mandy Belly, de jongste kozakkenrijdster die je je voor kunt stellen. Ze werkt met plezier op haar pony in de piste om na 2 minuten weer achter de gordijnen te verdwijnen. De appetijtelijke Leia brengt luchtacrobatiek in een hoepel die hoog in de nok van het circus wordt opgetrokken. Daarna is het de beurt aan Diana Renz met haar duiven. Het valt op dat de muziek zuiver en nooit irritant hard is. De luidsprekerboxen zijn goed verdeeld over de circustent, de zoveelste luxe die we bespeuren bij dit circus. Tijdens het hele circusprogramma kun je vlak voor je neus een strakke dame aanhouden met allerlei snacks en drankjes. Wie straks in de pauze niet in de rij wil staan, kan tijdens het circusprogramma van alles nuttigen. Onder de vrolijke klanken van Valencia betreden prachtig opgetuigde Friezen onder leiding van Marlon Belly de piste. En dan is het tijd voor Beppo de clown, tot groot plezier van de kinderen. Na ieder nummer wordt het Renz refrein gebruikt om aan te kondigen dat de acts zijn afgelopen, het publiek begint dan al automatisch te klappen. Mis Leia komt opnieuw de piste in voor een flitsende hoepelact. Na de pauze volgt een nummer met Miss Leia op het strakke koord. Ook hier alle charme en elegance, mevrouw blijkt een veelzijdig circusartiest. Marilyn brengt een leuk hondennummer met als hoogtepunt het touwtjes springen met haar bordercollie. Daarna brengt de jonge Johan Zinnecker zijn vermoedelijk eerste dressuurnummer met groot en klein. Een van de hoogtepunten van de show, zo te horen aan het publiek is de presentatie van de 2 jaar oude Giraffe Kenai in de circuspiste. Publiek mag helpen met het voeren van worteltjes en vooral het publiek om ons heen zit met open monden te kijken naar de dartele bewegingen van de giraffe. Daarna komt Miss Irina met haar poezenshow. De katten zijn makkelijk onder controle te houden blijkbaar, want ze zitten vrij op losse krukjes, in plaats van in benauwde kattenkistjes. Vooral kinderen vinden dit nummer, en het hondennummer super. Daarna een fakirnummer met vuurspuwen en lopen door glas en enge slangen. Er schijnt geen eind te komen aan al die circusnummers. Hilarisch is het eindnummer waarbij het publiek wordt uitgedaagd om op een paard door de piste te rijden, maar dan wel staand op de rug. Wat Kozakkenboy Marlon Belly tijdens het circusprogramma moeiteloos kon, schijnt het publiek maar niet te lukken. Het wekt wel de lachers op de hand. Het is meteen het laatste nummer en dan valt op met hoe weinig artiesten de hele show tot stand is gebracht. Complimenten voor een prima stukje circus. Na afloop constateren we dat 800 mensen met een prettig en tevreden gevoel het circusterrein verlaten. Een enkeling draalt nog langs alle dieren. En geen wonder, het is toch bijzonder om zo’n rijdende dierentuin in je stad tegen te komen. Maar flink genieten van zo’n fenomeen, zolang het nog toegestaan is in Nederland. 

Klik HIER voor een fotoreportage

Staatcircus van Moskou-Holiday aaneenschakeling van show en spektakel 
uit BN/De Stem door Nicky Kivits

Donderdag 1 september 2005 - Schijndel was de voorbije twee dagen het thuisfront voor tientallen circus- artiesten. Drie shows, drie staande ovaties.
Met trommelgeroffel begint de show en de sfeer zit er meteen goed in door de rare capriolen van de clowns Dennis en Vladimir. Eén van de meest populaire optredens is dat van Ivachtchenko en zijn katten. De negen gedresseerde poezenbeesten klimmen en klauteren langs stangen omhoog en dansen over een smal gammel koord. Alle katten hebben een eigen kunstje, dat ze graag vertonen als ze eenmaal vrijgelaten worden uit de veel te kleine hokjes. 

Tijgers -- Circusbezoeker Rob Mettler (12) vind de katten het leukste. De wat grotere katten dan wel te verstaan: „Alle dieren waren wel leuk, behalve de paarden. Vooral de Bengaalse tijgers waren echt heel mooi om te zien." In totaal zijn er vier van deze beesten. In een mum van tijd wordt een grote kooi in de arena opgebouwd en de tijgers binnen gelaten. Dat deze iets grotere huiskatten een eigen willetje hebben, bewijzen ze regelmatig door uit te halen naar hun begeleider Job Lijfering. Die laat echter zien wie de baas is en houdt de grommende beesten moeiteloos in bedwang. 
Janneke Mettler vindt de tijgers ook mooi om te zien, maar is meer onder de indruk van de acrobatische kunsten van Carmen Murariu, die de circusshow opent met een trapezenummer. „Heel elegant en sierlijk“, noemt Mettler het. 
Niet alleen het optreden van Murariu krijgt een stevig applaus. Ook de springplanktoeren van The Lunatricks en de trapezestunts van de Viazovs en Irada Stoliarova krijgen grote ovaties. De hele voorstelling van het circus is een aaneenschakeling van show, humor en spektakel.

Recensie STAATSCIRCUS VAN MOSKOU – YARZ (België)

van Xavier Depaepe

22 dagen lang stonden ze in Knokke. Ze hadden dan wel de plaats van een ander circus ingepikt, maar circusfan als ik ben, was ik te benieuwd om ze te negeren. Ik kende de Yarzen nog van een jaar of drie geleden en zij mij zo te zien ook nog. Ik stond daar aan de grote rode kassawagen met mijn 25 euro (Voor de loge, vind ik wel duur maar ja, je moet er iets voor over hebben hé). Dus ik stond daar aan die kassa aan te schuiven. Het was een druilerige dag dus er was vrij veel volk. Het was eindelijk mijn beurt en ik zei hallo tegen de vriendelijke vrouw die ik nog kende van mijn vorige bezoek aan Yarz en die verplichtte mij prompt om al mijn geld weg te steken in mijn geldbeugel en ze stak me een VIP ticket in de hand en beval me door te lopen. Ik kwam aan de grote rode 4-masten pagodetent, gaf dit ticket aan één van de vele tentboys, die mij in gebrekkig Nederlands begeleidde naar de beste logeplaatsen recht voor de artiesteningang. Ik zat daar best wel comfortabel hoor. Een tweetal Italiaanse fotografen liepen door de tent met een mooi welpje om dure foto’s te nemen met kinderen. Als deze bijna heel de tent op de gevoelige plaat hadden vastgezet, sprak Raymond Yarz door de microfoon de ó zo bekende woorden: “Musica Maestro”. Een leuk circusdeuntje dreunde de tent door, de tent werd mooi donker, de tentboys verdwenen en verschenen enkele seconden later in een vers pisteboy pak aangelopen om de voorstelling in goede banen te leiden. De volgspot draaide grote cirkels door de circustent en door het grote gordijn kwam de gezette Raymond Yarz. Hij sprak in slecht Engels en Frans het publiek toe en verwelkomde ons. Enkele momenten later verscheen er een jonge jongleur, die wel goed om kon gaan met enkele ballen, kegels en ringen. Een tof en snel nummer. Uit het gekir van Raymond Yarz kon ik verstaan dat hij Alan Rossi heet. Want de presentatie was zeer slecht. Ik verstond er geen bal van. Na dit leuke jongleer nummer kondigde onze “goede” spreekstalmeester zichzelf aan. Ik wist nog van de vorige keer dat hij een exotisch tableau presenteert. Een nummer dat ferm uitgebouwd was sinds ik ze enkele jaren geleden gezien heb. De troupe was uitgebreid met enkele buffels. Dus in de piste stonden 4 buffels, 3 kamelen, 2 dromedarissen en 5 lama’s. Het nummer was eigenlijk niet zo sterk. De dieren liepen 5 rondjes links en 5 rondjes rechts en hups, de piste uit. 

De nummers werden aan elkaar gekleefd door Alan Rossi (die jongleur), die zichzelf met en hoedje en een bril tot clown geprepareerd heeft. Waarschijnlijk door de taalbarrière waren deze nummers niet van een sterke kwaliteit. Wat kwam er nog in het eerste deel? Het antipoden nummer van Stefania. Een nummer dat al enkele jaren meereist met Yarz en dus bijna afgezaagd geraakt. Ze is wel vrij goed met har voeten, ze draait er doekjes en ballen op. Maar er komt wat sleet op het nummer waardoor je ziet dat ze zich niet meer amuseert. En dan natuurlijk de paarden van Emiliano Yarz. Deze zijn indrukwekkend goed. De 8 Andalousiers van zijn hand waren zo goed getraind dat het nummer vlekkeloos verliep. Gewoon enkele zweepslagen om de sfeer erin te houden maar vanaf dat het deuntje veranderde deden de paarden hun nieuwe acte. De pony’s deden hun werk al even goed en toen enkele nummers later een mooi wit paard onder blauw licht de piste kwam in gedraafd dat een prachtig ringenballet deed was de hele tent muisstil. Verder waren de nummers niet van zeer goede kwaliteit. Ik was zelfs diep teleurgesteld in het roofdierennummer van Gary Ambrose. Deze man had enkele jaren geleden nog een indrukwekkend mooi nummer en nu schoot er van dit nummer nog een afkooksel over. Dit nummer kwam (traditioneel) na de pauze waarin je veel te dure versnaperingen en verfrissingen kon kopen en natuurlijk je foto’s kon ophalen. Het laatste nummer was wel nog een van top kwaliteit. Alan Rossi kwam deze keer met zijn broer in de piste om een Ikarische act te doen. Deze was indrukwekkend goed. Dus deze, ooit een helft van het Nederlandse Staatscircus van Moskou (dat ik binnen enkele dagen ga bezoeken) heeft mij eigenlijk teleurgesteld. Je ziet een zeer groot circus staan, veel dieren, leeuwen en chimps die niet in de piste komen, veel woonwagens, je wordt ontvangen als bij Krone en dan wordt je teleurgesteld door het programma. De niet-kenners hebben ervan genoten en dat is toch ook al heel belangrijk. En toch… een vollere tent is toch een pak meer ambiance hé.

Zo, dat was mijn circusnamiddag op 21 juli 2005 (de Belgische nationale feestdag) en ik heb me toch nog een beetje geamuseerd want circus blijft circus hé en ik heb me toch nog een beetje geamuseerd want circus blijft circus hé. Als je nog nooit de Yarzen hebt bezocht is dit waarschijnlijk wel eens een bezoekje waard. 

tekst XAVIER DEPAEPE, met dank aan WWW.CIRCUSDAYS.TK voor de foto's

Althoff in Rotterdam

van Gera de Leeuw

Rotterdam 13 juli - Bij de première van Circus Althoff was het lang wachten voor iedereen naar binnen was. Alexander Lupu vermaakte het wachtende publiek. Het circus zat tjokvol, maar met behulp van de terrasstoelen buiten kreeg uiteindelijk iedereen een plekje. 
We hadden het openingsnummer al eens gezien, met de Tonitos, maar tot onze grote verrassing waren het dit keer niet de Tonitos maar de vaste crew van Althoff: Ebren, Alexander, en de zoon van Alberto: Christopher, die na het openingsnummer een hoofdrol speelden op de trampoline. Wij zijn de Finitos, zo grapte Christopher na afloop. Vlak bij de ingang zat de moeder van Alberto met haar dochter, mamma Althoff was vroeger een beroemde berentemster, daarna heeft ze geprobeerd vier Althoffjes te temmen, maar die schijnen wat moeilijker te hanteren te zijn. Zij was bijzonder trots op haar kleinzoon Christopher, die zoveel gelijkenis vertoont met zijn opa, de veel te jong overleden man van mevrouw Althoff. Met veel Althoff flair bracht Christopher zijn jongleernummer. Christopher is multifunctioneel, hij treedt veelvuldig op met zijn moeder met een Flying Trapezenummer. “Vier jaar geleden vertelde mijn vader nog dat het nooit wat met me zou worden als circusartiest als ik niet snel veranderde. Ik heb me dat aangetrokken en ben vanaf die tijd elke dag gaan oefenen”. Freddy Kenton, de over de hele wereld veelgevraagde Nederlandse jongleur die vorig jaar nog bij Althoff optrad en net terug is van vier maanden optreden op de Japanse Worldexpo, benadrukte hoe belangrijk het is om elke dag te oefenen als je jongleert, ook al doe je het al bijna 50 jaar. Alberto Althoff kwam hierna met zijn koeiendressuur in een prachtig rood Spaans jasje. 
Tijdens de pauze werd flink wat genetwerkt en was het een feest van weerzien met allerlei bekende artiesten en oud-medewerkers. Gelegenheidsartiest Ferry Torrez zette de hele piste op stelten met zijn slangen en krokodillen en er bleven er nog maar weinig op hun plaats zitten. Het slotnummer met de bola’s imponeerde weer. Het publiek ging naderhand op de banken, zo enthousiast. We zagen een van de kinderen die naar het Spaans Nationaal Circus was gekomen in een echte prachtige Spaanse jurk. Dit meisje begreep gewoon dat het stijlvol was om zo naar het circus toe te komen. Na afloop ontvingen Alberto Althoff en zijn vrouw Katarzyna uit handen van de altijd attente John de Vries van het circusblad Piste een schitterende foto. Het maakte de première allemaal wel een beetje speciaal. Ook de artiesten genoten na een spannende voorstelling van het feestje dat duurde tot in de kleine uurtjes. Zelfs de kleine Stanislaw, de jongste Althoff-telg was van de partij. 

‘Karakteristiek’ circus in tent Benelux

Circus Benelux op terrein Markeloseweg Goor. Voorstellingen: vandaag en volgende week donderdag 18.00 uur, vrijdagen 20 en 27 mei 19.00 uur, zaterdagen 21 en 28 mei 15.00 en 19.00 uur en zondag 22 mei 14.00 en 17.00 uur.

CIRCUS BARUM: eindelijk weer eens écht circus!
door Anton Werkman

Dinsdag10 mei j.l. bezocht ik in het Duitse stadje Meppen het grote circus Barum van Gerd Siemonheit. Toen ik het terrein opliep begon het feest al: een grote viermasten chapiteau, de prachtig beschilderde kassawagen, het wagenpark dat keurig in de verf zat, de mooie restauratie tent, prachtige houten hekjes en dat alles mooi verlicht door een aantal lichtkettingen. Maar………. al ziet het er van buiten nog zo mooi uit, het circus wordt beoordeeld op het programma. En ook daar was vrijwel niks op aan te merken! Bij binnenkomst speelde het grote circusorkest o.l.v. Kazimierz Bilan een aantal prachtige circusmelodieën, zodat er meteen sfeer in de tent heerste. Ook tijdens het programma speelde dit orkest prachtig, maar wat wil je ook met een orkest van tien man(!) dat is toch iets wat je niet vaak meer ziet. 

Het programma werd geopend door de charmante Rebecca Siemonheit-Barum die ook in de rest van het programma de presentatie voor haar rekening nam. Als eerste nummer kwamen er twaalf Arabische hengsten de piste binnen, zes bruine en zes witte. Deze hengsten werden voortgebracht in een prachtige dressuur. Na de grote paarden kwamen de kleine paardjes, oftewel zes kleine pony’s. Vijf van deze pony’s werkten correct, de zesde pony deed tot grote hilariteit van het publiek alles verkeerd. De paarden en pony’s werden gepresenteerd door Sandro Montez. 

Na de paarden was het de beurt aan de clowns, muzikale clowns wel te verstaan! Het duo Grigorescu uit Roemenie, de vrouwelijke august verstoorde telkens het optreden van de witte clown. Dit pikte de witte clown natuurlijk niet en telkens als de august op een instrument wou spelen pakte de witte clown die weer van haar af. Aan het eind van het clownsnummer bleek de august een compleet orkest te zijn. 

Het duo Sankar liet een knap staaltje van acrobatiek zien; onder de circusvrienden wel te verstaan als “klischnigg” Het duo vouwde zich in de meest onmogelijke bochten, een pracht-act. Pierre Bauer liet een komische act aan de “Schwankender Mast” zien. Elaine Courtney liet een zeer spectaculaire act zien aan het “Schwungseil” Deze dame maakte erg veel indruk op mij, ze verscheen in de piste als een ware circusprinses. Een eersteklas artieste dus! 

Spektakel was er ook tijdens de act van Mirko en Krzystof. Bij hun nummer op het rad des doods waren de oooh’s en aaah’s van het publiek niet van lucht. 

Sandro Montez verscheen nogmaals in de piste, dit keer niet met paarden maar met een grote groep exoten. Zes kamelen, zes dromedarissen, vier lama’s, vier, zebra’s en een neushoorn. Een exotentableau van zeer hoog niveau dus! Naar de exoten was het pauze, in die pauze was er de gelegenheid om tegen een kleine vergoeding de reizende dierentuin van het circus te bezoeken. Daar heb ik natuurlijk gebruik van gemaakt en ik kan concluderen dat de dieren van circus Barum niks te klagen hebben. Het circus beschikt over stalboxen met ruime uitlopen. Al genietend van de stallen van circus Barum kwam ik er achter dat de pauze alweer bijna afgelopen was en dat ik mijn zitplaats weer op moest zoeken. 

Als eerste nummer na de pauze zagen we Alexander Lacey met zijn tijgers en leeuwen. Alex Lacey is inmiddels een van de meest beroemdste dompteurs in Europa en heeft al vele circusprijzen in ontvangst mogen nemen. En die prijzen heeft hij ook wel verdiend, want wat een top-act bracht die man. Tijdens de afbouw van de roofdierenkooi liet het clownsduo Grigorescu nog een mooi staaltje muziek horen. 

Een circus zonder “jockeyreiterei” was vroeger ondenkbaar geweest. Maar tegenwoordig zijn acrobatische paardrijders zeer zeldzaam. Gelukkig konden we bij circus Barum nog wel zo’n prachtige act bewonderen. Namelijk die van Truppe Ignatov. Op vier grote paarden lieten zij hun acrobatische kunsten zien. Truppe Ignatov won op het Circusfestival van Monte Carlo zelfs een zilveren clown! 

Rebecca Siemoneit-Barum bracht een leuke en komische act met drie hondjes en een shetlandpony. Jarda Ross presenteerde samen met zijn twee charmante assistentes een snelle en verbazingwekkende illusie-act. Verdwijningen, verschijningen en verwisselingen, ik geloofde m’n ogen niet bij het zien van de act van de illusionist Jarda Ross. En dan, na ongeveer twee uur klassiek circus van de bovenste plank komen alle artiesten nog één keer in de piste om afscheid te nemen van het publiek: Finale! 

Circus zoals circus hoort te zijn, met een ijsje toe

van Marianne Nuijten uit het Brabants Dagblad

Rosmalen, 6 mei 2005 - Veel gezinnen genoten gisteren in Rosmalen van het Staatscircus van Moskou. Een Bengaalse tijger van het Staatscircus van Moskou keek secondenlang roerloos en strak naar Puck (5) en August (3) Patz aan de rand van de piste. Het leek wel of het dier dacht: hé, die zien er lekker uit. Toen draaide hij zich traag om en deed zijn kunstjes. Dompteur Job Lijfering en zijn vier schitterende tijgers waren een van de vele hoogtepunten van de drukbezochte voorstelling in Rosmalen. Circus, zoals circus hoort te zijn. Dat is het motto van het Staatscircus van Moskou. Wat de artiesten laten zien, past precies in het klassieke imago. De muzikale en acrobatische clowns Dennis en Vladimir Stoliarov die ’expres per ongeluk’ struikelen, zijn de verbindende schakels tussen dressuurnummers met Friese paarden, vertederende huiskatten en pittige keeshondjes, een hoelahoep-artieste met brandende hoepel om haar wespentaille en spectaculaire acts met vliegende trapezes, hoge salto’s en menselijke piramides. Uitsmijter is de ruitergroep San Miguel met woeste capriolen op galopperende paarden. „Ik vond het heel erg leuk“, zegt Puck na de voorstelling. En wat vond ze dan het leukst? „Alles, en ik heb ook een ijsje gekregen van papa.“

Klassiek circus van Renz blijft boeien

uit Goudsche Courant van 15-04-2005

Wel of geen dieren in het circus... Het is dit weekend een discussie in de regionale dagbladen van Zuid-Holland. Het gevoel dat de mensen die tegen dieren in het circus zijn zelf nooit in ’t circus komen, werd bevestigd bij Renz. Er ging een golf van opwinding door het publiek, toen de eerste dieren de piste betraden. Levensgrote olifanten in een Dombo-nummer. Maar even daarvoor bij het openingsnummer was het al duidelijk. De toon is weer gezet. Met een knipoog naar Hollywood is Renz even feestelijk en vrolijk van start gegaan als twee jaar geleden met het programma Fiesta. Komende week is de grote première van Renz in Breda. De redactie van circusweb nam alvast een kijkje in een afgeladen circustent in Pijnacker.

LEES VERDER....

IMAGINE, magic zoals het Magic kan zijn

De meeste circussen zien verslaggevers niet graag komen in de try-out periode. “Kom over een paar weken nog maar even langs”, hoor je dan van de directie. Logisch, de artiesten komen vanuit alle windstreken bijeen, hebben elkaar nog nooit of al tijden niet gezien en opeens moet er een flitsende show tot stand komen. De zenuwen gieren door de keel bij het Magic Circus…. 

LEES VERDER....

BONGO in Wassenaar

Een bezoek aan Circo Cardinal op Fuerteventura 

De vaste bezoekers van Circusweb weten inmiddels dat circuswebmaster Sjaak van den Heuvel en circuswebredacteur Gera een uitstapje hebben gemaakt naar de Canarische eilanden. Even weg van het circusgeweld na alle drukte van de Kerstcircussen. Ze stonden ijskoud op het vliegveld van Fuerteventura, toen Gera al een sprongetje van vreugde maakte. Er was een circus op het eiland. Sjaak leek onverbiddelijk: “Het is vakantie, de zon schijnt en ik wil bakken en zwemmen en daar is een circus niet bij ingepland”, zo reageerde hij streng. 

In het schitterende vissersplaatsje Corralejo (spreek uit Korrelecho) kon je het haast niet ontgaan, om iedere lantaarnpaal was een prachtige circusposter geslingerd van Circus Cardinal. En dan nog allemaal verschillende posters. Met mottige circusleeuwen, door brandende hoepels springende tijgers, apen, en vooral veel tekenfilmfiguren, zoals Shrek en Mickey en Mini Mouse. “Wat heeft dat nu met circus te maken”, mopperde Sjaak over dat laatste. Het verwachtingspatroon van de circusvoorstelling daalde met het bestuderen van al die posters en we brachten onze dagen door onder de palmbomen op het strand. Gelukkig was het weer niet altijd zonnig. De vierde vakantiedag werd tot grote vreugde van Gera dus, de onvermijdelijke bustocht ondernomen naar Porte de Rosario, waar het circus heel sociaal recht tegenover het busstation te vinden was. Bij de kassa kregen we de informatie dat er niet mocht worden gefotografeerd. We waren iets aan de vroege kant, dus konden we met een scherpe observatie de conclusie trekken dat die ene bolle daar de circusdirecteur moest zijn. Hij leek wel een beetje op Alberto Althoff in zijn manier van doen en had een stem als een schoolmeester. Hij brulde helemaal naar de andere kant van het circusterrein als benodigde circusmedewerkers moesten opdraven en regisseerde duidelijk het geheel. Toen we naar binnen mochten benaderden we hem met de mededeling Circusweb Olanda…maar daar werd ie niet warm van. Met het roepen van de mededeling ‘reportage en trabajar Circo Alberto Althoff Olanda en Circo Magico Olanda’ boog hij opeens als een knipmes en we mochten vooraan met onze neus tegen de verhoogde pisterand zitten. Hij bracht ons persoonlijk naar die ereplaatsen en natuurlijk mocht ook worden gefotografeerd. Het toneel zag er schitterend uit met zilverkleurige gordijnen, alsof het circus nog maar net bestond. Alles leek nieuw. Over het hele podium verspreid stonden hele grote cadeaus, groot genoeg om de stoutste kinderdromen waar te maken. Flitsende auto’s, poppenhuizen, echt geen kinderachtige zaken. Men begon met een verloting, we begrepen dat als ouders lootjes kochten, de kinderen kans maakten op een prijs, ze mochten dan op het toneel komen. Er werd grif gekocht en we kregen er een buurthuisbingogevoel bij. Het eerste nummer was een nummer waarbij een slanke mooie dame aan haar haar naar boven werd getakeld. Daar haalde ze allerlei kunsten uit die echt knap waren. Een van de ‘pisteboys’ moest haar een handje helpen, maar alles wat hij deed ging verkeerd tot groot vermaak van het bijzonder enthousiaste publiek. Daarna kwam onze circusdirecteur, mr. Cardinal junior met een niet al te indrukwekkend dressuurnummer, waarbij eerst pony’s en daarna ganzen over het toneel werden gejaagd. Het publiek was in ieder geval laaiend enthousiast. Het begon leuk te worden met het derde nummer, waarbij een kubus van pluizige stof onder de opzwepende muziek van Mambo nr. 5 begon te bewegen. Echt een nummer om te stelen vonden we. Daarna kwam de ‘pisteboy’ van het eerste nummer weer op het toneel waarbij hij een aardig staaltje van opstapelkunst liet zien met glazen die steeds hoger opgestapeld werden. Een knap staaltje van humor en jongleerkunst! We begonnen inmiddels warm te lopen voor dit circus, want er werden knappe kunsten vertoond. Zo was er een echt fantastisch nummer rolarola met Sergé uit Rusland, die verdacht veel op Cardinal jr. leek. Daarna kwam ene Santos uit Israel, die zowel een spreekstalmeesterfunctie had als een schitterend jongleernummer. Bij hem ging niet fout en het was gewaagd wat hij kon. Wij circuswebbers zijn onderhand natuurlijk verwende circusgasten die niet zo snel verbaasd zijn over circusacts. Maar hier zagen we een circus van topniveau, het hele gezelschap kan zonder moeite de piste van Renz, Moskou of Althoff vullen en dan heb je een top programma. Zo was er bijvoorbeeld mr. Jeffrey, die het bekende deurennummer deed, dat vorig jaar nog werd vertoond bij het Russisch Kerstcircus Den Haag door topclowns de Tony Alexisgroep. We moeten toegeven dat dit nummer zelfs nog beter werd gebracht. In de pauze was er een korte aankondiging van de verkoop van circuslichtjes, je kent het wel, die lampspeeltjes met harige lichtgevende draadjes. Massaal ging het publiek in de rij staan om ze aan te schaffen en geen kind zat na afloop van de pauze zonder. Het circus speelde hier mooi op in door in het nummer na de pauze het licht uit te laten. Op het toneel werd gejongleerd door ene Oscar en het enige wat hij liet zien was jongleren met veel lichtkegels en lichtballen. De enthousiaste kinderen zwaaiden allemaal met hun nieuwe speeltje, wij op de voorste rij wisten niet of we nu naar voren of naar achteren moesten kijken, want het was allebei prachtig om te zien. Meestal doubleren alle artiesten in kleinere circussen, maar hier kwam pas na de pauze een tweede doublure. Sandokan die met slangen en krokodillen (de kleinste was net uit het ei) leek verdacht veel op Santos uit Israel en de spreekstalmeester. Daarna kwam er nog een trapezenummer met ene Miss Janet en als neusje van de zalm de stuntelende pisteboy van voor de pauze met een echt knap fietsnummer. De Russische Serge en mr. Cardinal  kwamen als clown de piste in onder het heerlijke Chiwawalied. Kinderen zongen zich schor, zelfs K3 is daar in Fuerteventura blijkbaar populair. En ja hoor, de posters hadden niet gelogen, daar kwamen ze, de Mickey en Mini Mousen, Shrek, Garfield en nog meer van die stripfiguren. Als klapper op de vuurpijl kwamen er van achter het toneel levensgrote strandballen van een meter en meer doorsnee. Min of meer na de finale werden de kinderen nog vermaakt met een partijtje luchtvoetbal waar zowel stripfiguren als clowns van harte aan meededen. Een waar kinderfeest was het, en de ouders hadden het ook behoorlijk naar hun zin. Op weg naar de uitgang zagen we nog een leeuw in een kooi liggen. Tja, de posters van de tijgers door brandende hoepels, de apen, de mottige leeuwen, het was om mensen te lokken en eigenlijk niet nodig, want zo’n circus zou eigenlijk vanwege de bijzondere kwaliteit alleen al rijen bezoekers moeten trekken. Het kind dat overigens de prijs had gewonnen met lootjes zagen we niet meer terug. Achteraf hoorden we dat het meestal een van de nazaten van de circusmensen is die de ‘gelukkige’ is en de prijs in ontvangst mag nemen. Met dik 200 prachtige foto’s in onze camera keerden we terug naar onze eigen vissersbadplaats, alwaar diezelfde avond onze camera’s werden gestolen. Gelukkig zag de dief twee kleinere geheugens over het hoofd met wat minder geslaagde foto’s. We willen ze u toch niet onthouden. En…mocht u dit jaar naar Fuerteventura gaan of naar een ander Canarisch eiland met een circus…dan kunnen we een bezoekje zeker aanraden. Tenslotte zijn zowel Spanje als Italië bakermatten van de circusfamilies, en dat is goed te zien.

Gera