CIRCUS WEB RECENSIES 2004

Wintercircus Martin Hanson

door Ricardo van Circusweb 28 dec. 2004

Op uitnodiging van Arlette Hanson kon ik bij de kassa van de in Amstelveen gelegen schouwburg een toegangskaart halen. Nog snel een programmaboekje gekocht a 2 euro en dan naar binnen.

Een circus in een theater is toch wel even wennen, als je alleen maar naar circussen in tenten gaat. Maar de stoelen in het theater zitten veel beter, omdat er een stof om de stoelen zit.

De show van Martin Hanson begon met een uitstekende opening. De artiesten ‘’slapen’’ en op een gegeven moment wordt de clown wakker en gaat een beetje rond in de piste lopen om iedereen wakker te maken. Nadat de clown op een gong heeft geslagen worden de artiesten gewekt en begint de show met een zanger die de show opent met een wel heel erg leuk liedje dat later ook in je hoofd blijft hangen. Het melodietje is zo erg leuk dat het er na een maand nog niet uit is. Want na elke act word het melodietje gespeeld door het 7 man live orkest o.l.v. Coty Teuteberg.

Zo is de show echt afwisselend, niet slaapverwekkend en zijn er vooral geen spelende kinderen die door het publiek heen rennen, een leuke show om met uw hele gezin naar toe te gaan! De volgende acts zijn er te zien in het wintercircus van Martin Hanson, achter de act vind u mijn waardering:

Trio Bokafi (wipplank):6 Duo Abakumov (luchtacrobatiek):7 Marina en Igor Markevich (honden) :7 Duo Spiral (parterre acrobatiek):7 Klára-J (antipode):7,5 Marcia Smeding (actrice):7,5 Alex Mruz (rola-rola):8 Olga en Vladimir Slobodeniuk (clowns):8 Wolfgang Lauenburger (paarden en pony’s):8,5 Menno van Dijke (jongleur):9 Kaje Dancers (Keniaanse acrobatiek):9 Orkest:9

Algemene oordeling van deze show: 8

Circusdroom op het Malieveld

Maja Landeweer, Haagsche Courant

Paarden stuiven voorbij en zorgen voor een fris briesje, tijgers doen vlak voor je neus een plas en luchtacrobaten worden gelanceerd in de nok van de volle circustent op het Malieveld. Het ruikt als circus, het voelt als circus en het is spectaculair als circus. Maar de voorstelling van het Groot Russisch Staatscircus is nog net wat meer. Aan de zesde Haagse editie kleeft een vleugje theater. Deze show schurkt aan tegen de Circus de Soleil-achtige esthetiek van sprookjesachtige, wondere werelden. Geen klassieker ontbreekt: de roofdieren niet, de luchtacrobaten en de slangenmensen niet, maar door het platte spektakel in een theatrale setting te presenteren, krijgen de staaltjes van bovenmenselijke kunnen een extra betovering. Op een onderdeel na zijn de strings, de glimpanty’s en de glitters verdwenen. In de piste staat nu een gestileerde eenheid van kunstje, kostuum en belichting. Vooral het eerste deel van de voorstelling heeft een dromerige sfeer: met een vrouw met weggedraaide pupillen, die in een bol door het luchtruim zweeft, een ballet dat rondfladdert als in ‘Het Zwanenmeer’ en strapatenkunstenaar Iuri Mamchuch die zich gekweld omhoog werkt door zijn armen te omwikkelen met banden van uit de nok van de tent, verkleed als Mozart. Het tweede deel is wat minder evenwichtig opgebouwd. Van de klassieke, weinig verrassende tijgerdressuur ( et één leeuwin) van Kid Bauer tot een gedanst liefdesduet tussen de horens van een Tibetaanse yak en het absurdistische, originele spel met een ballon van Viktor Minasov, dat niet direct tussen de halsbrekende toeren van het circus thuishoort en juist daarom een echte blikvanger is. Minasov smelt samen met de ballon en transformeert tot een wanstaltig rondhopsend lichaam met een mensenhoofd erop of tot een normaal lichaam met een gigantische uitstulping op zijn hoofd. Adembenemend zijn de Brazilianen die met vier tegelijk op motoren door een bijna vijf meter hoge open bol heen crossen. Als bromvliegen snorren ze pijlsnel hun rondjes door de bol, zonder elkaar ook maar een moment te raken. Tussendoor duikt steeds zelfhulpgoeroe Emile Ratelband op, voor de gelegenheid gebombardeerd tot spreekstalmeester. Ratelband staat dapper te zijn in de kooi tussen de rondcirkelende motorfietsen, doet mee aan het ballet en treedt op in de verbazende verkleedact van Viktor en Elena Minasov. Met zijn (acteer) kwaliteiten maakt hij weinig indruk. Ook is hij geen flamboyante spreekstalmeester. Toch heeft Ratelband een eigen rol in het circus. Met zijn weinig atletische verschijning illustreert hij – niet gespeend van zelfspot – het verschil tussen gewone mensen en circusartiesten. En daarmee maakt hij de circusdroom compleet. En dat kerstverhaaltje aan het eind, waarbij Ratelband over zijn redding van leeuw Leon vertelt, waardoor hij in het circus belandde, neem je dan op de koop toe.

Orkest uit Wit-Rusland bepaalt sfeer op negende Circusfestival in Enschede

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 20-12-2004 (foto JEROEN JAZET)

De ziel van het circus..Het circus ontleent zijn bijzondere sfeer deels aan de muziek. Het orkest vormt de ziel van het circus. Tromgeroffel doet de spanning stijgen en een langgerekt ‘ta-taa’ vormt het slotstuk van een act. Bij het Circusfestival in Enschede zorgen tien muzikanten uit Wit-Rusland voor de ‘vrolijke noten’.

Boris, play this number slower, please. Half tempo.’ Zondagmiddag even na één uur, de eerste repetitie voor het negende internationale Circusfestival is begonnen. Circusdirecteur Bram van der Weide staat in de piste en spreekt tot het circusorkest. Dirigent Boris Antonenko knikt vanachter zijn drumstel. De muziek wordt opnieuw ingezet. Er moet nog veel gebeuren voor de première van woensdag.

Er is geen groep medewerkers van het circus die zo hard en lang moet werken als de muzikanten. De artiesten hebben ieder een half uur repetitietijd toegekend gekregen. Ze komen, zetten hun rekwisieten neer, doen hun ding en vertrekken weer richting luxe camper of viersterren-hotel. De muzikanten repeteren uren achter elkaar. ‘En als je de artiesten hun zin geeft, zitten ze ’s nachts tot half twee te spelen’, weet Van der Weide. ‘Als er hier een groep is die je af ten toe in bescherming moet nemen, zijn het de muzikanten.’

In de circushiërarchie nemen de mannen van de muziek - vrouwen zijn in het métier schaars - ook een bescheiden plaats in. Het feit dat van de tien muzikanten alleen dirigent Boris Antonenko de nachten doorbrengt in een luxe hotel, en zijn muzikanten bivakkeren in de stapelbedden van de slaaptrailers die in het Volkspark zijn geparkeerd, is wat dat betreft een indicatie.

Antonenko haalt er zijn schouders over op. ‘De werkomstandigheden zijn hier in Enschede juist goed. Je zou eens moeten weten onder welke omstandigheden we soms ons werk moeten doen. Er zijn maanden bij dat er ook voor mij en mijn vrouw niets anders op zit dan kamperen.’

Boris Antonenko (56) is een muzikant uit de klassieke Sovjet-school. Hij was jarenlang percussionist in het in Wit-Rusland zeer bekende Finberg (jazz)orkest, dat door de staat werd gefinancierd. Maar na de ontbinding van de Sovjet-Unie, koos Antonenko voor een carrière in West-Europa. ‘In Wit-Rusland’, zegt de orkestleider, ‘kun je als muzikant nog nauwelijks het hoofd boven water houden. De lonen van beroepsmusici zijn er tegenwoordig te laag om op een fatsoenlijke manier van te kunnen leven.’

De prijs die hij voor een loopbaan in het buitenland betaalt, is aanzienlijk. Antonenko is jaarlijks niet langer dan vier tot zes weken thuis, in Minsk. De rest van het jaar werkt hij in verschillende circussen, de laatste jaren vooral in Monaco, Warschau en Noorwegen. ‘Maar we kunnen ons nu wel een royaal appartement veroorloven en mijn vrouw en ik hebben beiden een auto, dat hadden we vroeger ook niet.’

Zijn vrouw reist met hem mee, zegt Antonenko. ‘Dat maakt het gemakkelijker. Onze kinderen zijn volwassen en hebben hun eigen leven. Wat dat betreft heb ik wel te doen met de jongere orkestleden. Die laten hun gezinnen achter in Wit-Rusland en zijn maanden van huis.’

Circusdirecteur Van der Weide is blij met Antonenko. ‘Hij komt uit de oude school, is gedisciplineerd en vakkundig. De jonge generatie heeft de neiging meteen naar de computer te grijpen, maar hij schrijft de noten nog.’

Van Antonenko en zijn musici wordt verwacht dat ze de muziek waarmee ze de circusacts begeleiden, grotendeels beheersen als ze naar Enschede afreizen. Van der Weide stuurt al maanden van tevoren cd’s, video’s en soms zelfs de bladmuziek van de artiesten die hij heeft gecontracteerd richting Minsk, of waar Antonenko zich dan ook bevindt. De dirigent: ‘Zestig procent van de artiesten levert goed materiaal aan, bij de rest moeten we er zelf maar wat van maken. Dat moet vaak op het laatste moment, met stress, maar het komt altijd goed.’

Wat de toekomst hem gaat brengen? Hij glimlacht en haalt de schouders op. ‘Voor volgend jaar zijn er contacten met Qatar en Zuid-Korea. We zien wel. Voor goede muzikanten is altijd werk.’

Beengymnastiek voor gevorderden bij Renz Belly

(Artikel uit BN/DeStem door Carmen Wijgergangs)

Donderdag 7 oktober 2004 - OUDENBOSCH – Circus Renz Belly had niet op een aanplakbord meer of minder gekeken. In Oudenbosch kon niemand er omheen: het circus was in de stad. Of het nou daaraan lag of aan het grote aantal vrijkaarten dat was uitgedeeld, het bonte gezelschap had zijn tent gisteravond mooi vol op de Brink. (Foto Con Clasquin)

En die volle tent werd goed vermaakt. Allereerst werd de piste vrijgemaakt voor een paardennummer. De Gezwisters Renz en een andere telg van de familie konden er alles op. Achterstevoren, ondersteboven, touwtjespringend, ze bleven in evenwicht. En die paarden maar rondjes door de piste rennen. Een klein meisje maakte met een dito paardje de act af.

Ook het circuspubliek is prima gedresseerd, want de artiest hoeft maar een hand in de lucht te steken en het applaus barst los.

Ook de dame in het wit, miss Lea, die zich in de nok van de circustent liet takelen, oogstte applaus. Miss Lea is dan ook een bijzonder lenige tante. Het was een verademing dat ze weer naar beneden kwam.

Daarna vertoonden wat duiven hun kunsten in een mini-draaimolen. Een dame in een wit Zorro-pak liet daarop zien dat ze met twee zwepen vier paarden in toom wist te houden. Dressuur zonder ruiter, het zou een olympische sport kunnen zijn.

Een een circus zonder clown blijft als een vaas zonder bloemen. Vandaar dat Peppo zijn opwachting maakte. Hij slaagde erin vier heren uit het publiek een act op te laten voeren.

Miss Lea liet daarna zien dat ze ook overweg kon met een stel hoepels. Gekleed in een nietsverhullend pakje wist ze er zes tegelijk aan de gang te houden.

Steppekamelen

Circus Renz Belly bleek nog meer dierenacts in petto te hebben. Zes kamelen renden eindeloos in de rondte en knielden op commando. De ladyspeakster meldde dat het publiek getuige was geweest van het optreden van Siberische steppekamelen. In de pauze mocht het publiek de piste in. Kinderen konden zich op een Polaroid laten zetten, terwijl ze op een kameel zaten. Of een rondje rijden op de tweebultige dieren.

Daarna toonde miss Sarah haar ‘charme en elegance’ als koorddanseres. Met een vliegenmepperachtig voorwerp in de hand bewoog zij zich over een strak gespannen kabel. Soms wat benauwd kijkend, maar zonder uit balans te raken. Een bekend gezicht keerde terug in de piste. Waar zij eerder de paarden liet doen wat ze wilde, bleek Marilyn ook met honden goed overweg te kunnen.

Na nog een paardennummer en een staaltje luchtacrobatiek (ditmaal van Miss Sarah) kwam Marilyn weer in actie. Nu met beengymnastiek voor gevorderden. Miss Lea liet zich daarna zien in een assisterende rol. Vuurspuwer Ali Benkali (met het gezicht van clown Peppo) bracht wat warmte in de tent.

Tot slot werd het publiek uitgedaagd. Er was honderd euro te verdienen voor die man of vrouw die zich een ronde lang staande wist te houden op de rug van een paard. In alle consternatie moest een van de assistenten plotseling door de gordijnen vluchten. Zijn onderboek was afgezakt. Hoorde het erbij of niet? Het publiek van gisteravond zal het nooit te weten komen.

Krone: circus zoals je vroeger op tv zag

door Karen Wijnen

Maandag 4 oktober 2004 - Circus Krone is absoluut het mooiste circus dat ooit in Oss stond. Dat vond ook het publiek dat afgelopen weekeinde de tent vier keer tot de nok toe vulde.

Circus Krone streek eind vorige week neer in Oss. Een van de letterlijke hoogtepunten van de show was een koorddansact van Trio Castilla.
(Foto Peter van Huijkelom)

Oss - Vroeger waren er altijd van die mooie circussen op tv, waar je ademloos en met de mond open naar zat te kijken. En als er dan een circus in de stad kwam, was dat iedere keer weer een teleurstelling. Want zo mooi als op televisie was het helaas nooit.
Circus Krone echter is een circus zoals je dat vroeger altijd op tv zag. Met clowns, wilde dieren, jongleurs, en zelfs een echte trapeze-act waar je met hartkloppingen en pijn in de nek naar kijkt.

Feeststemming

Langzaam stroomt de tent deze zaterdagavond dan ook helemaal vol. Vierduizend mensen hebben er zin in, er hangt een feeststemming. Nog snel wat popcorn en drinken voor de kleintjes, en dan de plekken opzoeken in de enorme tent.
Bij het eerste nummer is het meteen raak: jongleur Mario Berousek laat zijn zes kegels zo razendsnel in de lucht rondwentelen, dat je niet eens meer ziet dat het kegels zijn. Tot groot enthousiasme van het publiek, dat een toegift afdwingt.
Daarna volgt een programma met het ene hoogtepunt na het andere. De act van het duo Kalatschev, die uitermate lieflijk en sierlijk begint, krijgt een zeer komische wending doordat de hond van het duo besluit mee te doen.
En het Duo Mandacas steelt de harten van de circusbezoekers met komische krachtacrobatiek. Waarbij de wisselwerking tussen de genietende bezoekers en de artiesten duidelijk te zien is, omdat de twee Portugese heren af en toe even stoppen omdat ze zelf te hard moeten lachen. Het publiek geniet.
Optredens van het showballet verbinden de acts met elkaar, steeds in de stijl van het volgende nummer. Met alweer andere kostuums, alweer andere schoenen en alweer andere pruiken brengen ze de bezoekers alvast in de stemming.

Duivels

Daarbij is de aankondiging en de ondersteuning van het paardennummer van Jana Mandana echt het vernoemen waard. Het ballet in zwart en wit volgt de bewegingen van de paarden, in een prima aanvulling op de dans die de paarden in de piste laten zien.
En ook de kozakken, die rijden als duivels, zowel op als onder hun paarden, de trapezewerkers, de leeuwen die met dompteur Martin Lacey knuffelen: het is allemaal even spectaculair en bijzonder.
De enige zwakke schakel in het programma is eigenlijk de act van de Chicky’s. De spiegelact die ze brengen heeft net niet genoeg kwaliteit om zo lang te boeien.
Maar verder is er geen twijfel over mogelijk: de kaarten voor Circus Krone zijn niet goedkoop, maar ze zijn elke cent waard. Voor de voorstellingen van vandaag, om 16.15 en 20.00 uur, zijn nog enkele kaarten beschikbaar.

Circus Malford slaat zijn tenten eventjes op in Krimpen
Door Jorina Haspels (Rotterdams Dagblad)

Krimpen aan den IJssel - Gebries, gehinnik en geblaat komen vanaf het Tuyterplein in Krimpen. Een eenzame kameel strekt zijn benen op de keitjes, een paar kinderen rijden een rondje mee op de heftruck. Het Duitse circus Malford heeft voor twee dagen zijn tenten opgeslagen. Gisteren klonk nog volop gehamer en getik, morgen is al weer de laatste voorstelling. Ze zijn er maar kort, de Duitse familie die het hart vormt van dit circus. En dag gaat verloren met het opbouwen van de grote circustent en dan blijven er nog maar twee dagen over voor twee voorstellingen. Maandag gaat alles weer in de vier grote vrachtwagens en trekt het gezelschap door. Op naar het volgende dorp. Kunstje- De mannen die gisteren nog aan het opbouwen waren, weten precies wat ze moeten doen. Zonder al te veel woorden vuil te maken werken ze door. Dit kunstje hebben ze deze zomer al zo vaak herhaald. Het dak van de tent staat al, de rand van de piste wordt met de heftruck aangereden, een enkele trapeze slingert zachtjes heen en weer. Het circus wordt gerund door zo'n twintig mensen, voor het merendeel familie van elkaar. Georg Sperlich is de bedrijfsleider en nam het circus ooit van zijn opa over. Daarnaast hebben dochter, schoonzoon en kleinkinderen een vaste plek in het circus. Artiesten uit Spanje, Portugal en Oostenrijk maken het gezelschap compleet. ,,Een familiecircus met een programma dat bijna gelijkwaardig is aan een groot circus,'' zo omschrijven ze hun show. Tijgers, olifanten en leeuwen zijn er dus niet, maar wel de klassieke paardendressuur, clownacts en gevaarlijke acrobatenkunstjes. Het meest trots zijn ze nog wel op de liveband die de artiesten bij hun acts begeleidt. ,,Zelfs het Crone circus, de grootste van Europa, heeft geen liveband!'' zegt schoonzoon Thomas Hein vol passie. Hij speelt keyboard en zijn dertienjarige zoon drums. Zoonlief laat die halverwege het programma voor wat ze zijn. Hij is ook verantwoordelijk voor het clownsnummer en balanceert met tafels en stoelen dat het een lieve lust is. Heins dochter van acht doet inmiddels ook mee. Samen met haar moeder heeft ze een hoepel- act. Ze vinden het prachtig. ,,Het leven in een circus is mooi,'' legt Hein uit. ,,We hebben vrijheden die anderen niet hebben.'' ,,Maar natuurlijk balen we ook wel eens,'' voegt hij er eerlijk aan toe. ,,Als het koud is en het lang duurt voor het water en de elektriciteit zijn aangesloten. Toch hebben we zoveel liefde voor ons vak dat we nooit anders zouden willen.'' Een uitstervend vak? ,,Ach,'' is zijn nuchtere reactie, ,,een circus is voor kinderen en die zullen er altijd blijven.'' HIER Foto's van Malfords optreden in Assen (Kloosterveen)

Bewondering voor jonge circusartiesten

Door Monique Meeuwisse

Donderdag 19 augustus 2004 - ROOSENDAAL – Het hooggeëerde publiek, bijna zeshonderd mensen onder wie vooral kinderen, werd gistermiddag in het openluchttheater van het Vrouwenhof getrakteerd op een wervelende, kleurrijke voorstelling van Jeugdcircus Fantastini uit Groningen.

Of het nou koorddansen is, goochelen of jongleren, de kinderen van Jeugdcircus Fantastini draaien er hun hand niet voor om.

(Foto Con Clasquin)

Het was alweer de vierde kindervoorstelling op de woensdagmiddag van dit seizoen. Aan de groeiende belangstelling valt duidelijk te merken dat de grote uittocht naar vakantieplaatsen achter de rug is. Zo blijken er nog steeds kinderen te zijn die van het bestaan van de voorstellingen niet op de hoogte zijn en pas voor het eerst op bezoek waren. Jochem (5) en Matthijs (7) van den Biggelaar bijvoorbeeld zijn nog nooit in het openluchttheater geweest. „We mochten met onze oma mee. We wisten niet dat het zo leuk zou zijn.“

Verdwijntruc: De broertjes hadden vooral genoten van de verdwijntruc van de circuskinderen. „Die jongen werd zomaar in een kist met een heleboel kettingen gestopt en even later stond hij er weer bovenop. Maar het meisje dat eerst op de kist stond was verdwenen. Hoe kan dat nou?“

Dat de jeugdige artiesten hier en daar een foutje maakten, vond het tweetal totaal niet storend. „We zouden het zelf ook niet allemaal zomaar kunnen.“

Er was hilariteit alom in het theater, toen tijdens een jongleeract een van de diabolo’s hoog tussen de bomen verdween om daarna op een niet geplande plaats op de grond te vallen.

Jochem en Matthijs genoten zo van de sfeer in het theater, dat ze oma alvast porden voor de nog twee resterende zomervoorstellingen. „Vooral die met piraten, over twee weken, die willen we niet missen.

Nivine Khiter (6) was met haar Zundertse vriendinnen Emma en Laura de Jongh (beiden 7) ook voor het eerst in het Vrouwenhoftheater. „Via vriendinnen hadden we al eens over de voorstellingen hier gehoord. De sfeer lijkt wel op die in de Efteling. Het is natuurlijk zo gezellig omdat het buiten is.“

Laura was erg onder de indruk van de acrobatiek op de fietsen en Emma was helemaal weg van het koorddansen.

Nivine zag meer in het balanceren op de grote ballen en had eigenlijk best wel zin om mee te doen. „Het lijkt me heel leuk om bij een circus te zijn. Misschien dat ik het ook wel kan, want ik zit al op ballet.“

Hobby: Volgens voorzitter Lucas Akker van de Stichting Jeugdcircus Fantastini kan ieder kind bij het circus. „Het is gewoon een hobby, zoals andere kinderen op zwemles zitten. Wij hebben 25 leden van tussen de 6 en 18 jaar oud van wie er vandaag zeventien optreden. De anderen zijn op vakantie.“

Akker legt uit dat je niet speciaal ergens goed in moet zijn om bij een circus te kunnen. „Iemand kan ook gewoon als aangever meedoen of een beginnersrol krijgen. Het gaat vooral om het plezier.“

Besmet: Er zijn echter ook jeugdige artiesten die zo met het circusvirus besmet zijn dat ze hopen ooit professioneel aan de slag te kunnen. Ymte Jan Groeneveld (17) is al tien jaar lid van Fantastini en repeteert twee keer per week. Sinds begin dit jaar gaat hij ook naar de enige circusschool van Nederland, De Hoogte in Leeuwarden. „Van jongs af aan wilde ik bij het circus. Zoiets voel je van binnen. Het is iets wat enorm aan me trekt. Ik oefen vooral tumbling. Dat is een combinatie van turnen en acrobatiek. Hiermee hoop ik ooit bij een groot circus aan de slag te kunnen.“

Eloize in Rotterdam

Circus Eloize in Rotterdam, zo lazen we in de krant. Uit Canada, waar ook Cirque du Soleil vandaan komt. Onze nieuwsgierigheid was geprikkeld en toen we www.cirque-eloize.nl raadpleegden werd ons vermoeden bevestigd. Een hoog Soleil gehalte volgens de plaatjes.
Dus snel kaartjes geregeld en naar de voorstelling, Nomade zoals de show heet. Het geheel doet inderdaad wat zigeunerachtig aan, met bijpassende kleding en muziek. De muziek wordt overigens perfect verzorgd door de artiesten zelf, een groep van zo'n 20 personen, die ook niet onverdienstelijk erbij zingen en dansen. De scènes speelden zich af na zonsondergang, het verhaal is wat vaag maar de liefde loopt als een rode draad door de voorstelling. De melancholie en vrolijkheid wisselen elkaar in hoog tempo af.
En dan natuurlijk de acrobatiek, die is van hoog gehalte. Veel indruk maakte de man die in het begin als een aap een paal inklom en daar zijn kunsten vertoonde: een aap had het hem niet verbeterd. En dan het jongleren in groepsverband, de kegels vlogen iedereen om de oren. Heel leuk en apart is de trapezewerkster die vlak na de pauze een draadloze microfoon mee naar boven nam. Terwijl de wind om de microfoon suisde, bleef zij geanimeerd tegen het publiek aankletsen.
Overal in het publiek werd "Soleil" vergeleken met "Eloise". Welk circus is beter? Ons inziens zijn de twee circussen niet echt met elkaar te vergelijken. Soleil is wat mystiek, terwijl bij Eloize de vrolijkheid overheerst. Qua artistiek gehalte doen ze niet echt voor elkaar onder, hoewel de artiesten van Eloise wat completer zijn: zij zijn behalve acrobaten ook nog eens rasmuzikanten. In ieder geval kunnen wij "Nomade" bij elke circus-, muziek- en theaterliefhebber aanraden.

(Sjaak van den Heuvel)

Krone, een charmant miljoenen- bedrijf

Haagsche Courant van 06-08-2004 door Danny Verbaan

DEN HAAG | Voorbijgangers konden al vanaf dinsdag zien hoe het Malieveld zich langzaam maar zeker vulde met een immens circusdorp. Na een afwezigheid van negen jaar is het Duitse topcircus Krone weer in de stad, wat gisteravond met een wervelende première werd omlijst. Drie uur lang duurde de show, die aan het eind kon rekenen op staande ovaties. Geen wonder, want Krone is een geolied miljoenenbedrijf dat ondanks alle grootschaligheid de charmes van het traditionele circus heeft weten te behouden. Dit onder leiding van de 67-jarige Christel Sembach-Krone, de grande dame die traditiegetrouw ook zelf de piste instapt met een paardendressuur van goudkleurige Palominos, witte Arabische hengsten en zwarte Friezen. Op die laatste twee is zelfs het showballet aangepast, want op de achtergrond deden de dansers en danseressen quasi-achteloos een act in het riverdance-genre waarbij ze eerst volledig in het wit en daarna in het zwart waren gekleed. Datzelfde ballet verscheen als Afrikaanse krijgers bij de bijdrage van Martin Lacey jr. die negen leeuwinnen in bedwang houdt, onder het toeziend oog van de koning van het dierenrijk die langzaam zat weg te dommelen. Misschien hoort het er wel bij, want diezelfde leeuw ging daarna demonstratief in het zaagsel liggen slapen, terwijl de dompteur liefdevol tegen hem aanschurkte.

Vitor 'Boeddha' Das Dores houdt zijn oudere neef Antonio in de lucht bij een van de leukste acts op het Malieveld. (foto Frank Jansen)

Krone staat tot en met zondag 15 augustus op het Malieveld en geeft twee voorstellingen per dag.

Tijdens het noodweer naar Krone!!!

Ik liep een paar dagen geleden met mijn vriend door Utrecht. Lekker zo na het eten even een blokje lopen Op een gegeven moment zie ik in een etalage een klein aanplakbiljet hangen van Circus Krone.

Ik ben gek van circussen, maar Krone heeft gewoon een speciaal plekje in mijn hart! En het is al zeker zo’n 7 á 8 jaar geleden dat ik voor het laatst bij Krone ben geweest. Ik pak dus onmiddellijk mijn mobieltje en bestel voor zaterdagavond 5 kaarten loge. Die ik daarna maar meteen ben gaan halen!

Gisteravond was het dan zover! Tijdens een gigantische stortbui komen wij aan bij het terrein van Circus Krone (P2, jaarbeurshallen te Utrecht). Eenmaal binnen, is het lekker droog, tenminste het eerste half uur. Net voordat de voorstelling begint, stroomt het water in een redelijk tempo de loge bakken in. Niet veel later krijgen we (misschien nog wel mooiere) plekken in de loge.

En dan kan het spektakel eindelijk beginnen. De show is werkelijk waar fantastisch. Je merkt wel dat het circus met zijn tijd mee gaat. Zo heb je niet alleen een piste, maar ook een podium. Waar tussen de acts door gedanst wordt. En er zit geen orkest meer in de orkestbak, maar een meneer die alles digitaal afhandelt. Het geluid is hierdoor werkelijk waar fantastisch, al mis je toch een beetje “gevoel”.

Ook Christel Sembach-Krone doet een act in de voorstelling. Voor een dame op leeftijd loopt ze nog kwiek door de piste heen. En zie je dat de paarden werkelijk waar alles voor haar doen. Met recht een show lady! Het zal me niks verbazen als zij in de piste komt te overlijden (waarbij ik meteen de hoop uit spreek dat dat nog jaren mag duren!).

Mijn persoonlijke hoogtepunt van de avond was toch echt: Martin Lacey Jr. de jonge dompteur gaat met zoveel liefde om met zijn leeuwen. Waardoor er een show ontstaat waar de vonken vanaf vliegen. Vooral de witte leeuw heeft mijn hart gestolen.

Al met al een fantaste show! Als ze bij je in de buurt zijn, ga er dan zeker heen!

Klik hier als je de foto's wilt bekijken

Met vriendelijke groeten: Krijn van der Spoel

Magic Circus te Berlicum

Ik heb vandaag het Circus Magic in Berlicum gezien. Het was een te gek leuke show. Van de buitenkant was het circus ook een streling voor het oog. Alles zag er netjes uit zoals het wagenpark en de tent. Zodra je binnenkwam rook je al de geur van het circus. De tent zat goed vol want de tribune was vol maar ook de loge.

De show begint met de muziek van Frans Bauer. Dit duurde wel een beetje lang maar dat mag de pret niet drukken. Daarna kwamen de clowns en deze keer waren het wel clowns waar je om moet lachen. In vergelijking met Renz-Berlin is dat wel anders want daar moesten de kleintjes en de volwassenen niet lachen terwijl de clowns zich aan het uitsloven waren. Ik zelf vind het Magic Circus tot nu toe het mooiste en gezelligste knusse circus dat ik heb gezien.

Nico Maas

Magic Circus te Megen

(uit Het Keiennieuws)

20 april was het zover. Het circus konden we weer verwelkomen in Megen. Om vier uur ’s middags zat de grote tent vol spanning te wachten op de opening. Frans Bauer bracht het hooggeëerde publiek in extase. De twee clowns wisten uiteindelijk negen dozen te stapelen, maar dit was niet gemakkelijk. Miss Dinard liet haar jongleerkunsten zien. Ongelooflijk hoe ze de hoepels, palen en ballen in de lucht hield terwijl ze op haar hoofd stond. Dit was volop genieten. Na deze act volgden de “wilde” dieren. Er werden zeven gedresseerde honden naar binnen gereden, vergezeld van 2 kippen die rustig bleven zitten op de kar. Erg knap dat Miss Daluta de beesten in bedwang hield. Haar hulp had het te druk met klieren. Dus ze moest het zelf opknappen. De Dalmatiër kon zelfs de kinderwagen voortduwen. Dat is erg handig. Na deze show volgden de 4 ganzen. Een superrondje door de piste en hup weer in het hok.

Magic Circus had dit jaar alles uit de kast getrokken om ons in spanning te zetten. Met blote voeten in glas gaan staan. Ongelooflijk.

Na deze gevaarlijke act zorgde clown Peuri voor een muzikaal hoogstandje. Met een tafel vol koeienbellen wist hij een schitterend nummer neer te zetten waar iedereen stil van werd. Vader Jacob was subliem mede door de hulp van het vrouwelijke publiek.

Clown Jeffrey was bang voor regen. Hij had dan ook 25 paraplu’s verstopt in een lege kist. Echter in de pauze kwamen we er achter het buiten schitterend weer was. De ballonnen waren niet aan te slepen. Een mooi souvenir is dan ook nooit weg.

Na de pauze was er weer volop acrobatiek. Bovenin de circustent werden we verrast met een staaltje touwklimmen. Zwaaiend door de tent, ondersteboven, aan één been.

Om de artiestengroep uit te breiden had Magic Circus ervoor gekozen om de artieste maar door het midden te steken. Dit was net echt. Als afsluiter van deze geslaagde voorstelling werd er met vuur gespuwd, slangen geknuffeld en mede dankzij twee stoere kinderen een spijkerbed opgezocht. De familie Menegias kende geen angst. De krokodil ging de piste rond op zoek naar wat lekkers. Na deze spannende act was het feest weer voorbij.

Het was een leuke middag in Megen. Hopen dat ze volgend jaar weer zo gastvrij ontvangen worden.

Wouter

Vliegende vrouwen en dansende dieren bij Renz

(uit Goudsche Courant van 26-03-2004)

GOUDA: "De acrobaten die elkaar optillen en allerlei moeilijke kunstjes doen, dat vond ik het allermooist", zegt Ricardo van Rijswijk (8) met stralende ogen. Zijn zusje Samantha (3) is het roerend met hem eens. Circus is écht hartstikke leuk. Ze was het meest onder de indruk van de paardenact. En van de enorme lolly, die haar mond knalrood kleurt en vrolijke rode koontjes op haar wangen achterlaat. Ze lijkt zelf wel een clowntje.

Terwijl achter hem de piste in gereedheid wordt gebracht voor een act met muziek en dans, vermaakt een clown het circuspubliek met een fleurig jongleernummer.
(foto Pim Mul)

Deze week is circus Herman Renz in het Groenhovenpark in Gouda neergestreken. Donderdag en vrijdag en het komend weekend verzorgt Renz zijn nieuwe programma: Splash. Aan het einde van de voorstelling wordt met een spetterende show duidelijk waarom voor deze naam is gekozen. Ook tot de finale verveelt het circus geen moment. De trapezeartiesten, turners, clowns en olifanten houden de aandacht moeiteloos vast. Een jongeman zweeft, hangend aan een laken, boven de piste. Een zucht van afgrijzen gaat door de zaal, als hij zich laat vallen. Luid applaus volgt, wanneer hij zich op het nippertje vastgrijpt. Het publiek zit ook op het puntje van zijn stoel, als een vrouw hoog door de lucht schommelt en halsbrekende toeren uithaalt.
De tweeling Quincy en Priscilla Mataheru (7) beaamt dat de 'zwevende mensen' het spannendst waren. Maar Samantha Genegeo (12) vond de dierenacts het leukst, net als Niels Heijstek (13). Hij komt voor de leeuwen, want die heeft ie nog nooit in het echt gezien. "De dompteurs zijn zó dapper. Ik mocht voor mijn verjaardag naar de bioscoop, maar ik wilde liever naar het circus. Een goede keus!"

Circus Bavaria
Gulle lach en klamme handjes in het circus

door Joost van Wijk

Dinsdag 13 april 2004 - Tweede paasdag streek het bontgekleurde circus Bavaria uit Evergem, neer op de Bleek in Ravenstein. Het was alweer drie jaar geleden dat circusdirecteur Bart de Vrind met zijn entourage op bezoek was geweest. 'Zijn' publiek, vooral jonge gezinnen en vele oma's, mocht dan ook de nieuwste acts verwachten.

Dat het publiek op een zonnige dag als gisteren in een warme circustent heeft genoten, is een understatement. In een tijd waarin de commercie om het hardst vecht om de jeugd, blijft het circus het anker in de geest van de kinderen. Want waar kun je nog lachen om een volwassen kerel met een klapperpistool, als meisje verliefd kijken naar een gitzwarte pony en met klamme handjes kijken naar acrobaten hoog in de piste? Circus Bavaria is in dit geval topamusement op twintig vierkante meter voor een dankbaar publiek.

Yveta Berosini jongleerde allerlei omvangrijke voorwerpen met haar voeten.
(foto Peter van Huijkelom)

Lichaamstaal

De show werd geopend met een act van Wenzel. Handstand op puur eigen kracht. De openingsact was niet vermeld in het programmaboekje, en hooguit aan de lichaamstaal kon je enigszins zien dat de spanning om een voorstelling te openen in een nieuwe plaats, ook deze professionals niet onberoerd liet. Miss Maria, met een onbreekbare glimlach, vertoonde -haar acrobatische kunsten -aan een roterende halve maan. Yveta Berosini jongleerde -allerlei omvangrijke voor--werpen met haar voeten -en Miss Krskova haalde halsbrekende toeren uit op het koord.

Kuba

Pony Andy was, in ieder geval in de middagvoorstelling, niet van plan mee te werken. Zelfs het 'dutje doen' wilde hij niet uitvoeren voor Miss Suleika. Geheel in de traditie van elk circus was het ook hier de clown die centraal stond. Kuba was de rode draad door het programma. Hij was acrobaat, jongleur, eenwielerspecialist maar in alles de humorist pur sang. De klap op de vuurpijl waren de acht pony's die al galopperend de piste in kwamen rijden onder leiding van Roy. De kinderen in de mini-loges konden de pony's zonder problemen aanraken, geheel in de gedachte van dit circus. Aan het eind van de twee uur durende voorstelling waan je jezelf geheel opgenomen in deze 'familie' die het achterste van haar tong heeft laten zien in een goed georganiseerde en uitermate strak geregisseerde show.

Magic Circus: Klein circus, groots programma

(door Arine van Heeswijk)

Dinsdag 23 maart 2004 - GILZE – Ze zijn maar met zijn twaalven, maar het maakt er de voorstelling niet minder om, beloven de circuslieden van het Magic Circus. Vanmiddag om vier uur bestijgen ze de piste. Behalve Jofri de clown passeren in Gilze ook heuse krokodillen, slangen en vrouw Volta de revue.

Op het grasveldje aan de Strijp in Gilze staat sinds gistermiddag een fuchsiakleurige circustent in de steigers. Eigenlijk had de tent al moeten staan, maar vanwege de harde windstoten die werden voorspeld, hebben de circuslui besloten het zeil pas deze morgen omhoog te hijsen.

De twee uur durende voorstelling begint vanmiddag om vier uur. De acts zijn allesbehalve standaard, beloven de circuslieden. Het internationaal getinte circusgezelschap bestaat uit slechts twaalf personen. Van Polen, Hongaren en Britten tot Nederlanders. „Een klein circus, maar een groots programma“, stelt Jofri de clown. „Met krokodillen, slangen, gedresseerde kippen en een heuse vrouw Volta.

Jofri is geboren in het circus, hij kent geen andere wereld dan de circuswereld. Het circus was van de ouders van Jofri. Als tweejarig mannetje werd hij al in een clownspakje gehesen en het bevalt hem nog steeds.
Jofri: „Met mijn eigen boekentas en boeken reisde ik vroeger van de ene naar de andere basisschool“, vertelt Jofri. „Dat hoort erbij. Het ging altijd goed. De middelbare school heb ik in twee jaar gedaan.“ Zijn vriendin Brenda Buijs kwam negen jaar geleden bij het circus. De circuswereld was haar voor die tijd onbekend. Op een feestje van haar tante leerde ze Jofri kennen en het klikte. Ook zij ging bij het circus. „Daarvoor leefde ik een doodnormaal burgerleven. Maar ik zou nu niet meer anders willen. Mijn ouders snappen nog steeds niet dat dit leven me aanspreekt. Ik vind het wel iets hebben, je reist het hele land door, iedere keer weer op zoek naar de buurtsuper en de bakker“, grijnst Buijs.

Toen Buijs bij het circus kwam, begon zij met een fakiract.
„Geleerd van Jofri, het is een van de optredens die je het snelst onder de knie hebt“, zegt Buijs. Tijdens de voorstelling vanmiddag, de derde van dit jaar, introduceert ze vrouw Volta. Haar lichaam wordt onderworpen aan tienduizend volt. Daar komen geen trucs aan te pas, het gebeurt gewoon op een gecontroleerde manier, volgens het stel. Buijs: „Ik functio neer als een soort fitting, de gloeilampen die ik vasthoud tijdens de act springen meteen aan als ik onder stroom sta.“ Pijnlijk is het volgens Buijs niet echt. „Alleen in het begin voel je het even. Het is ook afhankelijk van het weer, hoe vochtiger het is, des te beter voel je het. Het hoort allemaal bij het vak“, stelt Buijs.

Kaarten voor het Magic Circus zijn vanaf 15.00 uur verkrijgbaar aan de kassa. De prijzen variëren van acht tot twaalf euro per persoon.

Renz weet nog wat een feestje is

Renz weet nog wat het woord feestje betekent, zo bleek al bij de première. Men kon weer over de hoofden lopen van de bekendheden en circusvrienden. Het straalt vertrouwen uit in het komende circusseizoen. En als Renz de publiekelijke waardering krijgt die het verdient voor het programma Splash zal het tot de laatste dag tot aan de nok vol zitten met publiek.

Circus Renz heeft een geheel vernieuwd programma en dat moet ook wel, want veel bezoekers van Renz komen ieder jaar weer naar ‘t circus. Het begint met veel spektakel en herrie in een dierennummer met de boomlange Johnny en Ilona Fischer in een vrolijk Tiroler nummer. Geen verrassend nummer, zelfs de act met de poezen springt er niet echt uit. Maar het is ook een beetje afhankelijk van je persoonlijke voorkeur of je zo’n nummer waardeert.

Dan doen Yvonne en Knut Muderack het beter met hun prachtige Indische leeuwen. Allain en Martyn Chabry imponeren, hij met zijn moderne jongleeract en ritmische dans en ritme en zij met haar razendsnelle verkleedpartijen en flitsende muziek. Een nummer van wereldklasse. Dat dames zowel sterk als elegant kunnen zijn bewijzen de Pantheras met hun act aan roterende stangen, luchtacrobatiek dat een lust is om te bekijken. Troupe Angelis heeft een act met stangen, evenwichtsbeheersing en het betere gooi en smijtwerk. Chinezen hebben niet meer het monopoly op dat gebied.

Renz beschikt over een onuitputtelijke bron van talenten blijkbaar, zo is de schwingtrapeze van Tamara een lust voor het oog. Johnny Fischer betreedt nogmaals de piste met olifanten dit keer. Ook hier weer het luchtige optreden van Fischer, we snappen nu dat Renz deze man gecontracteerd heeft. In je eentje een romantisch nummer brengen, Gilbert Weiser weet het voor elkaar te krijgen met zijn doeken. Mooi schouwspel met spierkracht en elegantie.

Friese hengsten, bestaat er een mooier paardenras om te zien in een circuspiste? Michel Jarz brengt een prachtige vrijheidsdressuur en niet alleen de paarden zijn mooi, de kostuums mogen er ook zijn. Virgel en Marinel laten het publiek met een knipoog teruggaan in de tijd. Krachtacrobaten met humor. Renz heeft het weer voor elkaar gekegen om een kwalitatief schitterend programma te presenteren.

Met het finalenummer van Iouri Basiul eindigt het spetterende programma Splash.Deze man spot met zwaartekracht in een prachtige choreografie. Het geheel wordt afgesloten met een schitterende waterfontein die bijna tot de nok spuiten, sprookjesachtig verlicht. Schoonheid staat voorop dit jaar. Het begrip Splash, spetters zijn er volop te vinden, zowel bij de artiesten, als bij de nummers met water.

Ook de publiekslievelingen Milko en Frenky geven weer een serie leuke acts weg. Hoewel de acts voorspelbaar zijn, blijven deze clowns boeien. En wat is een circus zonder echt orkest, Robert Reznik kan met de muziek desgewenst inspelen op de gebeurtenissen in de piste en dat mis je soms bij ingeblikte circusmuziek.

Renz brengt Circus met een grote C. We wensen Renz een goed circusseizoen toe met zo’n prachtig programma.

Gera de Leeuw (Circus Web)

Circus Althoff trendsetter op circusgebied

Gedresseerde koeien, rubberen vrouwen, parodontitisvrije acrobaten in de nok van ‘t circus, veelzijdige acrobaten uit Mongolië, een overvloed aan kundige muzikale clowns en jongleergeweld van wereldklasse, kortom Circus Althoff heeft veel fraais te bieden en imponeert iedere bezoeker met een spraakmakende circusshow.

Circus Althoff wordt terecht trendsetter genoemd op circusgebied vanwege de vernieuwende geheel eigen stijl, een spel tussen traditie en vernieuwing. Tijdens de voorstelling een duidelijk onderscheid tussen het traditionele circus voor de pauze en de moderne spectaculaire acts na de pauze.

Het eerste nummer geeft het publiek het idee dat men een kijkje achter de schermen krijgt. De spieren worden warm getraind, men is druk aan het voorbereiden, schminken, ogenschijnlijk zich niet bewust van het publiek op de achtergrond. Een ongewoon maar leuk openingsnummer waarbij je ogen en oren tekort komt. Daarna komen Mongoolse acrobaten die van het oer-Hollandse touwtje springen en koppetje duiken een wereldnummer weten te maken.

Yussuf is een van de allerlaatste krachtjongleurs ter wereld met acts die onze grootouders al boeiden op de kermis. Loodzware gewichten waar twee stageboys hun rug over breken tilt hij op met zijn pink en het is geen nep. Een nummer met fraaie paarden gevolgd door het optreden van Alberto Althoff met zijn spraakmakende koeiendressuur.

De Nederlander Freddy Kenton trad overal ter wereld op in de beste theaters en circussen, zoals Moulin Rouge en Blackpool Tower Circus en in de casino’s van Las Vegas. Ook bij Circus Althoff spettert het er vanaf in de piste.

De uit Roemenië afkomstige muzikale clowns groep Harizanov zorgen voor veel spektakel met kolderieke kuren en muziek.

De Mongoolse acrobatengroep de Jaya’s imponeert door hun veelzijdigheid. Ook hier een staaltje krachtacrobatiek. Bijzonder zijn de twee vrouwelijke acrobaten die laten zien dat een getraind mens het lichaam in ongelofelijke posities kan vouwen. Het duo Triali presenteert een fraai en creatief uitgewerkt nummer in de gordijnen tot in de nok van het circus. De Nederlandse Thamar Huting hangt aan een trapeze die slechts “verankerd” is in de mond van haar uit Georgië afkomstige partner Efren Baindurashwili. Spectaculair en flitsend is het handvoltige nummer gepresenteerd door twaalf mensen. Zij springen tot vier man hoog op elkaar.

Alexander uit Roemenië zorgt voor een komische ladderact. Circus Althoff boeit het publiek tot de laatste seconde en steeds meer mensen ontdekken de bijzondere kwaliteit van dit originele Nederlandse circus. Voor de speeltijden en prijzen zie de website www.circusalthoff.nl

Gera de Leeuw (Circus Web)

Seizoenstart van Magic Circus grootser dan vorig jaar

Was het startprogramma van het Magic Circus vorig jaar wat magertjes met alleen de ‘eigen’ artiesten, nu heeft directeur Maurice Veldkamp al behoorlijk uitgepakt door twee buitenlandse artiestengroepen mee te laten draaien in de show. Dat belooft wat voor dit komende seizoen, waarbij men binnenkort zal gaan knipogen naar de wereld van Nosferatu. Een lekker flitsend programma waarbij men in de loop der weken nog een draai zal moeten gaan vinden. De buitenlandse artiesten dus, met bijvoorbeeld de veelzijdige Hongaarse Dancka Dyjana die als antipodiste charmant uit de verf komt en laat zien dat ze heel wat kracht in haar lijf heeft. Zij laat na de pauze een nummer in de nok zien waarbij de samenwerking met haar partner aan de touwen onontbeerlijk is. Het Italiaanse duo “De Dewaranti’s” brengt voor het eerst sinds jaren weer dierennummers bij het Magic Circus. Of het nu kwam door de onwennigheid van de eerste voorstelling of het enthousiasme van de honden, het was een behoorlijk lawaaierig nummer met al dat geblaf.

Apart was een nummer met kippen en ganzen. Een muzikale kip stal hierbij de show. Later kwam dit duo terug met een nummer waar het publiek van griezelde of opveerde. Met slangen en een krokodil. Hierbij, terwijl slangen en krokodil in de piste zichzelf vermaakten, een nummer van Fakir Peter met glas en spijkerbed. Ook kreeg het publiek de kans de dieren aan te raken. Een knipoog naar het ouderwetse circus, waar het Magic de laatste jaren min of meer afstand van had genomen. De clowns Jofri en DavyDavy hebben duidelijk flink hun fantasie gebruikt om nieuwe nummers te brengen en zijn erin geslaagd om iets totaal anders dan vorig jaar neer te zetten. Er is meer nagedacht over een nieuwe invulling van hun ‘eigen karakter’. Davy brengt traditioneel nieuwe illusienummers waarin hij steeds beter uit de verf komt als illusionist.

(Gera de Leeuw - Circus Web)

De koeien zitten in de snackbar (Brabants Dagblad 26 maart 2004)

(door Dennis Nuiten)

Vrijdag 26 maart 2004 - Acrobaten, jongleurs, gedresseerde krokodillen, kippen en ganzen vertonen deze week in Den Bosch en omgeving hun kunsten in de piste van het Magic Circus.

De tentbouwers van Magic Circus hebben hun best gedaan het narcissenperkje op het grasveld aan de Brink in Empel te sparen. Keurig hebben zij de tent naast het fleurige tafereel gezet. Na de pauze van de circusvoorstelling zijn de bloemen echter alsnog allemaal gesnoeid. De kinderen zitten met de mooie bossen bloemen op de tribunes in de tent. Ach, moet kunnen voor een keertje, de dreumesen hebben een geweldige middag.

In het circus aanschouwde het 'hooggeëerd publiek uit Empel en wijde omstreken' gisteren de voorstellingen van acrobaten, clowns, jongleurs, een vrouw die onder stroom werd gezet en artiesten met gedresseerde krokodillen, honden, kippen en ganzen. Ook stond er een act met dertien koeien die liedjes met koeienbellen kunnen spelen op het programma. Die act ging echter niet door. "Helaas, de koeien zitten in de snackbar om de hoek", moest clown Davy Davy het publiek meedelen toen hij de dieren de piste in wilde roepen. Vandaag en de komende dagen heeft het publiek bij de voorstellingen in Den Bosch en Engelen misschien meer geluk. Het was voor de artiesten de vierde keer dat zij de voorstelling brachten. "Het is dus voor ons ook nog spannend", zegt circusbaas Maurice Veldkamp.

Makkelijk contact: Opmerkelijk is dat in de tent plaats is voor maar 500 bezoekers. Veldkamp: "Hierdoor kunnen we wel midden in de stad of dorp staan en hebben we makkelijk contact met het publiek." Magic Circus staat vandaag, morgen en overmorgen aan het Goulmy en Baarplein in Den Bosch en maandag en dinsdag op het grasveld Postekampe in Engelen. De voorstelling duurt van 16.00 tot 18.00 uur. De kaartverkoop start om 15.00 uur.

Circus Web bij Cirque du Soleil
De redactie van Circus Web kon en wilde er niet onderuit, Gera de Leeuw en Sjaak van den Heuvel zijn op 10 maart 2004 geweest. Voor Sjaak was dit de eerste kennismaking, Gera had al wat voorstellingen gezien.

Eerst het verslag van Sjaak:

De roem was Dralion al vooruitgesneld dus we wisten wat ons ongeveer te wachten stond. Al voor aanvang waren we in de juiste stemming: de organisatie was perfect en de feeëriek verlichte tent straalde ons tegemoet. De voorstelling was van een onwaarschijnlijk hoog gehalte. Dit kwam niet zozeer door de kwaliteit van de artiesten, veel circussen doen daar absoluut niet voor onder, de omlijsting in de vorm van verpletterende belichting en fantastische muziek en zang maakt het verschil. De hele show werd door een trio clowns, geassisteerd door iemand uit het publiek, met onverwachte dolkomische fratsen aan elkaar gesmeed. De show was veel te vroeg afgelopen. Pas na afloop kregen wij een teleurstelling te verwerken: de parkeerplaats liep nogal ongedisciplineerd leeg met de bijbehorende irritaties en vertraging. Wij vinden deze voorstelling een absolute aanrader, de enige reden om niet te gaan is de prijs: met 25 tot 50 euro's veel hoger dan de overige circussen die door Nederland trekken.

En nu het verslag van Gera:

Circus-web bezoekt Dralion: Surfen op het concept van het oude succes

Komt dat zien Komt dat zien. Hét circus is weer in Nederland! Als je de vooraankondigingen mag geloven wordt het weer heel speciaal. Niet alleen circusminnend Nederland lijkt het inmiddels bekende fenomeen van Cirque du Soleil te herkennen. Je MOET er geweest zijn! Het liefst met in je kielzog een hele trits van je businessrelaties om het zakendoen een goede impuls te geven.

Dat van Dralion hoogstaande kwaliteit verwacht mag worden staat buiten kijf. De roem is de show al vooruitgesneld en Cirque du Soleil staat nu eenmaal garant voor vernieuwend, verrassend werk. In de loop der jaren, 25 om precies te zijn heeft Soleil een speciale reputatie opgebouwd, waarbij deze het traditionele circus qua kunsten ver achter zich liet. Ook dit keer zijn de verwachtingen hooggespannen, met in het achterhoofd de herinnering aan de andere shows die hier ooit in Nederland te zien waren. Dralion staat voor de combinatie van Draak en Lion. Het woord combinatie past ook wel bij de samenstelling van het programma. Een smeltkroes van wat Cirque du Soleil de afgelopen jaren heeft aangeboden aan noviteiten en inmiddels veelvoudig gekopieerd is in de rest van de circussen. Jawel, zodra er iets vernieuwends gebeurt in de circuswereld, dan zie je het overal, men houdt elkaar in de gaten.

Juist dat vernieuwende ontbrak er een beetje aan in de show Dralion. Het lijkt wel of men een beetje achteroverleunt en surft op het succes van het oude concept. Natuurlijk imponeren de kleuren, de kleding, de kwaliteit, bijzondere wezens die achteraf toch mensen zijn, en het entertainment. Natuurlijk zijn er toptalenten aan het werk. Zonder meer. De energie straalt er vanaf, lichamelijke grenzen worden getrotseerd. Maar toch blijft er ook die herkenning van het ergens al eens eerder gezien te hebben. En daarin stelt Dralion een tikkeltje teleur. Alleen voor de verwende kenner dan. Ook van het lichtontwerp hadden we meer vernieuwing verwacht gezien de grootse aankondigingen. Over de choreografie niets dan goeds. Het mag weer als voorbeeld dienen voor de concurrentie. De clownsacts zijn leuk, maar voor een Dralion niveau waarbij je toch de verwachting hebt dat het boven alles uit moet steken en niet er middenin had het misschien wat verrassender gekund. Zo’n act als deze was zondermeer leuk, maar is ook in gewone circussen te bewonderen. Cirque du Soleil heeft de afgelopen 20 jaar een specifiek genre neergezet en ook dit is weer herkenbaar in Dralion. Maar op vernieuwing zullen we misschien nog wel moeten wachten tot een volgende show, of een volgend vernieuwend concept. Tot dat moment daalt Cirque du Soleil van het voetstuk en gaan we dit voor het eerst qua niveau rangschikken tussen de betere Nederlandse circussen. Ook al is de prijs/kwaliteitsverhouding iets aan de scheve kant, we blijven erbij: Cirque du Soleil is wel degelijk de moeite waard!

Staatscircus van Moskou boeit tot de laatste seconde

We waren dit circus overal al tegengekomen, maar van een bezoek kwam het maar niet. Met het voornemen een uitgebreide fotosessie te maken bezochten we eind februari 2004 dit leuke circus in Rijswijk. Een zweem van nostalgie, zoals de circusinrichting eruit ziet. Sommige dingen veranderen nooit.

De locatie in Rijswijk was niet zo aantrekkelijk, een beetje achteraf tussen de bomen en bovendien zoeken, omdat het circus op het laatste moment een andere locatie was toegewezen. Het was al genieten bij de entree, er is met veel liefde aan de kassawagen en de boog erboven geknutseld. Circusliefhebbers kicken daar soms op. We waren vroeg. Zo konden we uitgebreid de twee meisjes gadeslaan die het publiek fotografeerden met Mickey Mouse op de achtergrond. De meeste bezoekers bestelden wel een foto als aandenken. In de piste hoge hekken, dat beloofde al iets wilds bij het begin. En toen stond ie daar, die kleine clown met een saxofoon. Altijd leuk als clowns ietsje meer kunnen dan het publiek aan het lachen maken dachten we nog.

Toen werd het tijd voor de Bengaalse tijgers. Dompteur Job Lijfering was de vriendelijkheid zelf en we kregen de indruk dat de tijgers het reuze naar hun zin hadden met deze man. Job werkt als een van de weinige dompteurs volgens de 'zachte' dressuurmethode, die gebaseerd is op geduld, wederzijds respect en vertrouwen en dat was te merken.

Dennis & Vladimir Stoliarov, de clowns van het circus speelden een hoofdrol gedurende de hele show, en terecht. Wat een merkwaardig duo en wat een veelzijdige talenten zijn dat! Het charmante duo Irina & Olena Domashenko lieten zich van hun gracieuze kanten zien in de touwen. Wat lijkt het dan allemaal makkelijk zoals het er bij die dames vanaf straalden. Een lust voor het oog.

Nikolai Ivachtchenko deed ons denken aan de Russische versie van Bart de Graaf. Een tiep om het maar eens te zeggen met zijn hoed met veer. Hij dresseert maar liefst tien katten die als jongleur, koorddanser en antipodist allerlei kunstjes doen. Verder een hondennummer, luchtacrobaten, evenwichtskunstenaars en de groep San Miguel die op hun vurige paarden als temperamentvolle ruiters een aantal adembenemende acrobatische disciplines uitvoeren. Bij het Staatscircus van Moskou word je als toeschouwer regelmatig op het verkeerde been gezet. Clowns blijken achteraf trapezeartiesten te zijn, en trapezeartiesten clowns. Het Staatscircus van Moskou mag er zijn!

(Gera de Leeuw - CircusWeb)

Op een mooie zondagmiddag naar het circus wat wil je nog meer?.....

.....Ik ben dus naar Beverwijk gegaan om het circus van Moskou Holiday te bezoeken.

Het was een aangename ontmoeting want dit circus gaf echt het circussfeertje wat je niet bij elk ander circus zult zien. Eén minpuntje is dat de ingang een beetje veel beslag inneemt, want op de plek waar nu de restauratie staat en waar tevens de ingang is, kon net zo goed een tribune staan zodat er toch minimaal 50 bezoekers meer in de tent kunnen zitten.

Maar dat alles mag de pret niet drukken. Iets wat je niet veel meer meemaakt is dat je in het circus op de foto kunt. De prijs is wel hoog voor een digitale foto, maar gelukkig word je niet gedwongen om op de foto te gaan. Tussendoor loopt clown Denis door de tent te jongleren met 3,4,5,6,7 balletjes. Zodra de show begint komen de tijgers van Job Lijfering binnen, die u in een act laten zien dat mens en dier echte vrienden kunnen zijn, zo ook bij deze roofdieren. Voor de rest laat ik het aan u over! Het is echt een hele leuke, mooie en vooral sfeervolle show om eens met uw kind(eren) heen te gaan!

Met vriendelijke groeten,
Ricardo