CIRCUS BAVARIA KLEIN MAAR FIJN
gelezen op Circusweb.nl, tekst en foto's Joop van der Lei

Zaterdag 5 juli een voorstelling bezocht van circus Bavaria in Gorredijk (Friesland).
Het circus stond opgesteld op een mooi terrein aan de rand van het dorp en het eerste dat opviel dat Bavaria niet meer de roodgele tent had maar de rode ronde tent van Circus Harlekino. Heel wat anders dan we gewend waren.

Ondanks het geringe aantal toeschouwers dat werd verwelkomd door directeur Bart de Vrind werd er door de artiesten met veel plezier een leuke circusshow gegeven .
Als eerste konden we kennismaken met Beatrice Dechusa die op het koord liet zien wat ze allemaal kon. Een leuk en mooi nummer. 
Daarna presenteerde Bart de Vrind zijn paardje, met leuke trucks die vooral bij de kinderen in de smaak vielen.
De beurt was nu aan Ron Quaiser met een vlotte dressuur van twee pony’s.
De show ging verder met het strapatennummer, gebracht door Ron en Beatrice. Een leuk en komisch nummer dat zeer goed werd gebracht. Ik heb het wel eens minder gezien.
De reprises werden verzorgd door clown Cuba die het publiek uitstekend vermaakte met een aantal leuke acts. Hij heeft beslist talent.

Tijdens een korte pauze was er de mogelijkheid om pony te rijden en wat te drinken en de onvermijdelijke popcorn te eten .
Direct na de pauze presenteerde Mevr. de Vrind haar bokken- en geitennummer die er deze avond helaas niet zo veel zin in hadden maar ongetwijfeld gaat het anders veel beter. Ook konden we nog een lama begroeten in de piste. Een leuk gezicht.

Het volgende nummer was het altijd komische bordnummer, op een zeer aparte manier gebracht door de Quaisers die een groot aandeel hebben in de show. Gewoon echte vakmensen die niet zouden misstaan in een groter circus.

Ja en dan het natuurlijk het traditionele hoela hoop nummer leuk gebracht door Ramona, de kleindochter van de fam. De Vrind. 
Helaas wordt dan alweer het laatste nummer aangekondigd: de zes pony’s van Ron Quaiser uitstekend, gedresseerd met alleen maar stemcommando’s werd het hele repertoire afgedraaid. Een lust voor het oog om naar te kijken.
En als Bart de Vrind dan afscheid neemt van het publiek dan denk ik dat circus Bavaria meer publiek verdient dan dat er nu aanwezig was.

Domweg gelukkig in een rood-geel gestreepte circustent 

uit De Gelderlander door CYNTHA VAN GORP 

WOLFHEZE 10-10-2005- Walsende paarden, gedresseerde duiven en door de lucht zwevende acrobaten. Deze week doet Circus Bavaria de gemeente Renkum aan. Met succes; de oeh's en aah's waren zaterdag tot buiten de tent te horen. 

Zodra je station Wolfheze nadert, doemt er een grote, gekleurde tent tussen de bomen op. Het rood-geel gestreepte zeil van Circus Bavaria steekt fel af tegen het groene grasveldje, waar een mini-pony staat te grazen. De lama ernaast doet verwoede pogingen zich los te rukken van de paal waaraan hij is vastgebonden. Het duo trekt veel bekijks van de drommen kinderen die hun ouders mee hebben gesleurd naar het Mesdagpleintje. De elfjarige Daan Huigen en zijn vier jaar jongere broertje Yannick staan al een half uur van tevoren voor de grote circustent te wachten. Voor de gezelligheid hebben ze hun ouders meegenomen. "Er is hier niet zoveel te doen in Wolfheze, dus we moesten erheen", vertelt Anja Huigen (49) en stralend vervolgt ze: "De clowns vind ik altijd erg leuk." Toch blijft ze stug volhouden dat ze er voor de kinderen is en niet voor zichzelf. Haar zoontjes vinden het allang best, zolang ze maar koorddansers en honden te zien krijgen.

Tegen drieën begint de circustent al aardig vol te stromen. Om de piste heen zijn twee rijen stoeltjes opgesteld. Mevrouw Silk zit op de tweede rang afwachtend om zich heen te kijken. Over haar wangen loopt een traan van geluk. Als een van de weinigen is ze alleen naar de voorstelling gekomen. "Ik woon hier in het gesticht en ben zo blij dat ik er even uit ben", fluistert ze. Stilletjes hoopt ze dat ze straks een tijger-act mag bewonderen. "Wanneer komen ze nou?" vraagt ze tot drie keer toe.

Helaas voor de 78-jarige Silk behoren de katachtigen niet tot het repertoire. Gelukkig geniet ze zichtbaar van de diabolokunsten van 'mister' George. De zeventienjarige Tsjech oefent al sinds zijn vierde op zijn kunstje. Zijn moeite wordt door het publiek met een flink applaus beloond en stralend rent hij uit de piste. Op een van de voorste rijen zit Kees Koek (48) met zijn kroost. Op zijn schoot zit zijn eenjarige zoontje Martin opgewonden om zich heen te kijken. "Hij is nog te jong om alles goed te begrijpen, maar hij vindt het leuk om naar dieren te kijken", legt de Wolfhezenaar uit. Voor als het de peuter toch niet mocht bevallen, heeft Koek een noodplan opgesteld: "Ik heb mijn gsm bij me, dus mijn vrouw kan hem zo op komen halen." Gehuld in een rood pak kijkt circusdirecteur Bart de Vrind tevreden om zich heen. "Super, die wisselwerking met het publiek! Voor het geld moet je hier niet gaan werken, de kosten zijn een bodemloze put. Maar de mensen zijn zo enthousiast, daar haal ik echt mijn voldoening uit."

Circus Bavaria in de regio

uit De Stentor

26 JULI 2005 - WIJHE - Het Belgische circus Bavaria toert deze dagen door Salland. Gistermiddag genoten de Wijhenaren van optredens van bijvoorbeeld Maria Kreskova met haar hoelahoep en aan de trapeze, het Duo Willy, dressuurnummers met duiven, honden en Andy ‘het wonderpaard’. 


(Foto TOM VAN DIJKE) 


Vanmiddag zijn de tenten opgeslagen aan De Meente in Olst, morgenmiddag op camping Krieghuusbelten in Raalte. Op dinsdag 9 augustus doet Circus Bavaria de regio Salland nog een keer aan. Dan wordt een voorstelling gegeven op camping De Luttenberg. Alle optredens beginnen om 15.00 uur.

Circusleven is mooi, maar hard

uit de Privinciale Zeeuwse Courant

POORTVLIET, mei 2005 - Het Vlaamse Circus Bavaria uit Evergem maakt een toer door de regio. Gisteren waren de artiesten na Halsteren neergestreken in Poortvliet.

Een hobby kan je baan zijn, heeft directeur Bart de Vrind (63) ondervonden in zijn leven. Hij begon als verslaggever bij gespecialiseerde kermisbladen. De nestor van de Nederlandse kermiswereld Toni Boltini vroeg hem als perschef en een aantal jaren later begon De Vrind zijn eigen circus. Door een zwaar auto-ongeluk kwam er een einde aan zijn droom. Eind jaren tachtig kwam de droom opnieuw in vervulling en richtte hij het huidige Circus Bavaria op. „Voor mijn kinderen, die graag in het circuswereldje wilden meedraaien. Inmiddels zijn ze bijna allemaal vertrokken.“ Alleen zijn dochter reist nog mee als clown. 
De Vrind is de oudste artiest van het gezelschap van veertien man. Daarvan treden er negen op. 
De directeur staat zelf de hele voorstelling in de ring, om de acts in te leiden, als aangever bij de clowns en aan het einde van de show met een eigen paardennummer. „Mijn dieren kunnen voorwerpen naar mij toebrengen“, licht hij een tipje van de sluier op.

Het is een internationale club die deze week de gemeenten Steenbergen, Tholen en Woensdrecht aandoet. Belgen, Tjechen, Polen en Nederlanders leveren hun bijdragen. De voertaal is Duits, maar dat is heel normaal in de circuswereld, aldus De Vrind. „Dat heeft te maken met vroeger, toen Duitsland het circusland bij uitstek was. Zelfs in Amerika praten circusmensen onderling Duits.“

Honden en duiven laten ook hun kunsten zijn tijdens de twee uur durende voorstelling. Er is een lama, maar die is op respectabele leeftijd en geniet van zijn rust na het circusleven. De Vrind: „Toch is het beest nog helemaal bij de tijd. We zijn dan ook iets aan het verzinnen om de lama terug in de ring te brengen. Vooral kinderen vragen daar naar.“

De vijfhonderd plaatsen in de tent waren gisteravond in Poortvliet verre van uitverkocht. „Kortgeleden heeft hier een ander circus gestaan, dus dat is wel begrijpelijk“, aldus De Vrind. „Bovendien staan wij niet in het centrum, zoals onze voorgangers. Zo aan de rand van het dorp, trek je toch minder mensen.“

Tropenjaren
De geboren Amsterdammer zit nu 42 jaar in het vak. „Het is een mooi leven, maar het zijn ook tropenjaren. Vooral fysiek is het heel zwaar. Je staat toch regelmatig je wagens uit de modder te trekken, of in een hoosbui je tent op te zetten.“ 

Circus Bavaria
Gulle lach en klamme handjes in het circus

door Joost van Wijk

Dinsdag 13 april 2004 - Tweede paasdag streek het bontgekleurde circus Bavaria uit Evergem, neer op de Bleek in Ravenstein. Het was alweer drie jaar geleden dat circusdirecteur Bart de Vrind met zijn entourage op bezoek was geweest. 'Zijn' publiek, vooral jonge gezinnen en vele oma's, mocht dan ook de nieuwste acts verwachten.

Dat het publiek op een zonnige dag als gisteren in een warme circustent heeft genoten, is een understatement. In een tijd waarin de commercie om het hardst vecht om de jeugd, blijft het circus het anker in de geest van de kinderen. Want waar kun je nog lachen om een volwassen kerel met een klapperpistool, als meisje verliefd kijken naar een gitzwarte pony en met klamme handjes kijken naar acrobaten hoog in de piste? Circus Bavaria is in dit geval topamusement op twintig vierkante meter voor een dankbaar publiek.

Yveta Berosini jongleerde allerlei omvangrijke voorwerpen met haar voeten. (foto Peter van Huijkelom)

Lichaamstaal--

De show werd geopend met een act van Wenzel. Handstand op puur eigen kracht. De openingsact was niet vermeld in het programmaboekje, en hooguit aan de lichaamstaal kon je enigszins zien dat de spanning om een voorstelling te openen in een nieuwe plaats, ook deze professionals niet onberoerd liet. Miss Maria, met een onbreekbare glimlach, vertoonde -haar acrobatische kunsten -aan een roterende halve maan. Yveta Berosini jongleerde -allerlei omvangrijke voor--werpen met haar voeten -en Miss Krskova haalde halsbrekende toeren uit op het koord.

Kuba

Pony Andy was, in ieder geval in de middagvoorstelling, niet van plan mee te werken. Zelfs het 'dutje doen' wilde hij niet uitvoeren voor Miss Suleika. Geheel in de traditie van elk circus was het ook hier de clown die centraal stond. Kuba was de rode draad door het programma. Hij was acrobaat, jongleur, eenwielerspecialist maar in alles de humorist pur sang. De klap op de vuurpijl waren de acht pony's die al galopperend de piste in kwamen rijden onder leiding van Roy. De kinderen in de mini-loges konden de pony's zonder problemen aanraken, geheel in de gedachte van dit circus. Aan het eind van de twee uur durende voorstelling waan je jezelf geheel opgenomen in deze 'familie' die het achterste van haar tong heeft laten zien in een goed georganiseerde en uitermate strak geregisseerde show.

CIRCUS BAVARIA TWEE DAGEN IN LIEMPDE
’Circus moet vooral klein en knus zijn’
uit Brabants Centrum, sept.2001

Circus Bavaria heeft iets met Liempde. Tijdens de eerste tournee in 1988 werd de tent van circusdirecteur Bart de Vrind (60) opgebouwd op het evenemententerrein aan de Barrierweg. En nadat het circus ook in 2000 te gast was in Liempde, staat de tent opnieuw een paar dagen op d’n Tip. ,,Onze kracht ligt in het vinden van kleine plaatsen”, zegt De Vrind. 

De Vrind is maandagmiddag 9 september blij dat hij even op een plastic stoeltje kan zitten. De circuscolonne is een paar uur eerder uit Limburg aangekomen in Liempde. Nadat de tent die plaats biedt aan 450 mensen is opgebouwd, overheerst de rust aan de Barrierweg. Slechts hier en daar is enige bedrijvigheid. Paarden, pony’s en kamelen knabbelen ontspannen aan het Liempdse gras. ,,We nemen altijd even gas terug als dit karwei geklaard is”, vertelt De Vrind. 

De circusdirecteur is vermoeid van de reis. Pas om half drie ’s nachts was de tent in Limburg ingepakt. En onderweg naar Liempde raakte de kamelentruck stuk. Zelfs de Wegenwacht kon niets doen aan de kapotte wiellager. ,,Dat gaat weer geld kosten. Het is een oude Russische vrachtwagen die is overgekomen uit de voormalige DDR. Ik denk dat ik de onderdelen in Polen moet gaan halen.” 




AFDANKERTJES--Geldgebrek lijkt een structureel probleem in de circuswereld. Ook circus Bavaria kende financiële problemen. De Vrind: ,,Vorig jaar stonden we drie weken lang in Gent. Er kwam geen hond opdagen omdat bleek dat er een paar weken eerder al een ander circus had gestaan.” De circusdirecteur vertelt dat ook zijn mensen – veertien in getal - daarom wel eens te maken krijgen met een betalingsachterstand. ,,Vorig jaar liepen we vijf weken achter. Toen vroeg iedereen bezorgd of het nog goed zou komen. En het kwam weer goed, daarvan was ik overtuigd.” 
Maar het blijft behelpen. Het wagenpark van circus Bavaria bestaat volgens De Vrind uit louter ’afdankertjes’. ,,Trucks van vijf of zes jaar oud gaan naar Oost-Europa, die van negen of tien jaar oud verkassen naar Zuid-Amerika en de rest gaat naar Afrika. Wat overblijft is voor ons.” Het rijden met oude trucks schept vaak problemen, bijvoorbeeld als een band kapotgaat. ,,Die afwijkende bandenmaten zijn vaak moeilijk te krijgen en dus peperduur.” 

De Vrind benadrukt dat hij niet echt maalt om de financiële perikelen die zo nu en dan de kop opsteken. ,,Goedkoop inkopen is onze kracht”, zegt hij. Wat hem wel stoort is het vergunningenbeleid in Nederland. ,,In de ene gemeente betaal je 80 euro aan legeskosten, in de andere kost een vergunning meer dan 200 euro.” In België, waar circus Bavaria thuis is en ook regelmatig optreedt, geldt een soepeler regime. ,,Daar volstaat een briefje aan de burgemeester, die je vervolgens veel succes wenst. Maar je loopt wel kans dat je je circus opbouwt op het zaagsel van het vorige circus. Dat is in Nederland weer beter geregeld.” 

CIRCUSFLITS--Naast circusdirecteur is de in Amsterdam geboren De Vrind spreekstalmeester en artiest. Tijdens de vijftiende tournee van zijn circus brengt hij een nummer met een bruine pony die allerlei kunstjes doet, zoals de krant halen en het licht aandoen. Lachend: ,,Dat nummer zit er bij die pony helemaal ingebakken. Ook nadat het vier maanden niet is opgevoerd, kan ik er zonder oefenen weer mee starten.” 
De Vrind raakte pas op 20-jarige leeftijd betrokken bij het circus. Maar de liefde voor een reizend artiestenbestaan trok al sinds zijn zesde, toen hij in Amsterdam het befaamde circus Mikkenie bezocht. ,,Na de oorlog was er een enorme behoefte aan amusement. Toen dat circus kwam met al die Indische olifanten was ik verkocht.” 

Jarenlang tekende De Vrind circussen, maakte hij foto’s en hielp hij mee als er weer eens een circus in Amsterdam neerstreek. Hij begon zelfs een circusblad, dat onder de naam Circusflits 150 abonnees had. Het was Toni Boltini die de Amsterdammer in 1963 overhaalde om naar het circus te komen. ,,Ik stopte als typograaf bij Het Vrije Volk en werd perschef bij Boltini”, vertelt De Vrind. 

Na een ’slaande ruzie’ met Boltini sloot hij zich in 1968 aan bij het Franse circus Rancy, dat op de vlucht voor het studentenoproer in Parijs door Nederland trok. Vervolgens was De Vrind werkzaam bij circus Renz totdat hij als zelfstandig ondernemer een eigen circus opende, dat in 1975 de eerste tournee beleefde. Na een auto-ongeval deed hij het circus van de hand en trad opnieuw in dienst van circus Renz. ,,Het bleef echter kriebelen en in 1987 ben ik op zoek gegaan naar een gebruikt tentje om weer voor mezelf te beginnen.” 

ROMANTIEK--Op het gras van het evenemententerrein in Liempde vertelt De Vrind dat een circus in Nederland vooral klein en knus moet zijn. Terwijl het publiek in België juist veel verwacht van grote circussen, zweren veel Nederlanders bij de circusromantiek van weleer. ,,Mensen willen dat een circus eruitziet zoals hun ouders het nog gekend hebben, dus een kleine tent met een intieme sfeer en zaagsel in de piste.” 
Circus Bavaria voldoet aan die wens, zo meent De Vrind. Hij legt uit dat bij de planning van het seizoen doelbewust gezocht wordt naar locaties waar het circus nét oppast. ,,Dat betekent dat er in die gemeente geen plaats is voor een groter circus. We mikken vooral op uitvergrote dorpen met vijf- tot tienduizend inwoners.” Hij becijfert dat een circus doorgaans rekent op de komst van 10 procent van de inwoners. ,,Hoe kleiner de gemeenschap, hoe groter dat percentage”, aldus De Vrind. 

Cijfers botsen echter wel eens met de realiteit. Er zijn dagen waarop zich niet meer dan tien mensen bij de tent melden. ,,We willen die mensen niet teleurstellen en voeren toch onze show op. Maar soms sturen we ook mensen naar huis. Je kunt niet voor drie mensen optreden. Maar ik kan me shows herinneringen waar de wisselwerking met het publiek geweldig was, ook al was er maar een handjevol mensen. Maar natuurlijk leeft een circusartiest niet van applaus alleen. Er moet ook brood op de plank komen.” 

Dat de circuswereld louter bestaat uit de romantiek van het reizende bestaan, is volgens De Vrind onjuist. ,,Natuurlijk betekent het circusleven vrijheid. Maar romantiek is ook twee of drie dagen met lekkende schoenen over een zompig veld lopen of bij nacht en ontij onder een donkere vrachtwagen sleutelen. Dat vergeten mensen vaak.” 

MAGIE--Het feit dat circus Bavaria vier dagen in Liempde staat is geen goed teken. De Vrind: ,,Twee dagen vrij zijn betekent voor ons verlies. Maar ik heb voor deze dagen niets kunnen vinden. Dus gebruiken we onze tijd in Liempde voor reparaties en onderhoud. Dat schiet er wel eens bij in als je in één week zeven verschillende plaatsen aandoet. Dan bestaat het ritme uit continu opbouwen, optreden, afbreken en verkassen.” 
De Vrind geniet nog elke dag van het circusleven. Met de huidige voorstelling biedt circus Bavaria volgens de circusdirecteur een programma vol humor en spanning. ,,De show betekent alles voor het circus. Maar aankomst en vertrek zijn voor mij de echte cruciale momenten. Het zijn dé momenten die een groot deel van de magie van het circus bepalen. Het is de magie van het verschijnen en verdwijnen. Als mensen ’s morgens de gordijnen opendoen, zien ze ineens een circus in het plantsoen voor hun deur staan. En de volgende ochtend zijn we weer verdwenen...